Ariel — Dovud shahri
Quddus qamal qilinadi, toki uning ovozi tuproqdan shivirlab chiqmaguncha, soʻngra hujumchilari odamni och qoldiradigan ovqat tushidek gʻoyib boʻladi. Ular Otani lablari bilan ulugʻlaydi, yuraklari esa Undan uzoq, shuning uchun donoliklari barbod boʻladi. Shunga qaramay, karlar eshitadi.
29 1Voy senga, ey Ariel, Ariel, Dovud qoʻnim topgan shahar! Yilma-yil qoʻshaveringlar; bayramlar aylanib kelaversin. 2Shunga qaramay, Men Arielni qattiq siquvga olaman, u yerda motam va nola boʻladi; u Men uchun qurbongoh oʻchogʻiday boʻladi. 3Men sening atrofingga qoʻnim qilib, seni qamal qilaman; devor bilan seni oʻrab, senga qarshi qamal inshootlarini koʻtaraman. 4Sen pastga uriltirilasan; yer ostidan gapirasan, soʻzlaring chang ichida boʻgʻiq eshitiladi. Ovozing yerdan arvohnikiday chiqadi, nutqing chang ichidan shivirlab keladi. 5Lekin dushmanlaring qalashib yotgan qoʻshini mayda changday boʻladi, shafqatsizlar qalashib yotgan toʻdasi uchib yurgan somonday boʻladi. Bu esa bir lahzada, toʻsatdan yuz beradi. 6Osmon qoʻshinlarining Otasi seni momaqaldiroq, zilzila va buyuk guldurak bilan, quyun, boʻron va yamlab yutuvchi olov alangasi bilan yoʻqlaydi. 7Arielga qarshi urush olib borayotgan barcha xalqlarning qalashib yotgan qoʻshini, unga va uning qoʻrgʻoniga qarshi kurashib, uni qattiq siquvga olayotganlarning bari tush kabi, tungi vahiyday boʻladi. 8Och odam tushida ovqat yeyayotganini koʻrib, uygʻonganda qorni hamon ochligicha qolgani kabi; yoki chanqagan odam tushida suv ichayotganini koʻrib, uygʻonganda holdan toygan, chanqogʻi bosilmagani kabi boʻladi. Sion togʻiga qarshi kurashayotgan barcha xalqlarning qalashib yotgan qoʻshini ham xuddi shunday boʻladi. 9Lol qoling, dovdirab qoling; koʻzlaringni koʻr qiling, koʻr boʻling! Ular mast, lekin sharobdan emas; ular gandiraklaydi, lekin kuchli ichimlikdan emas. 10Chunki Otamiz sizlarning ustingizga qattiq uyqu ruhini quygan; U paygʻambarlaringiz boʻlmish koʻzlaringizni yumdirib, koʻruvchilaringiz boʻlmish boshlaringizni yopib qoʻygan. 11Butun roʻyo sizlar uchun muhrlangan oʻramaning soʻzlariday boʻlib qoldi. Uni oʻqishni biladigan birovga: “Buni oʻqib bergin, iltimos”, deb berishsa, u: “Oʻqiyolmayman, bu muhrlangan”, deydi. 12Oʻqishni bilmaydigan birovga oʻramani: “Buni oʻqib bergin”, deb berishsa, u: “Men oʻqishni bilmayman”, deydi.
13Hukmron Ota dedi: “Bu xalq ogʻzi bilan Menga yaqinlashib, lablari bilan Meni ulugʻlaydi, ammo qalbi Mendan yiroqda; ularning Mendan qoʻrqishi odamlar oʻrgatgan qoida boʻlib qolgani uchun, 14Shuning uchun, mana, Men bu xalq bilan yana moʻjizalar koʻrsataman, moʻjiza ustiga moʻjiza; donolarining donoligi yoʻq boʻladi, aqllilarining aql-idroki gʻoyib boʻladi.” 15Voy senga, ey Otamizdan oʻz rejalarini yashirish uchun chuqur izlaganlar, ishlarini zimistonda qiladiganlar, ular: “Bizni kim koʻradi? Bizni kim biladi?” deydilar.
16Hamma narsani naqadar agʻdar-toʻntar qilasizlar! Kulol oʻz loyi bilan teng tutilsinmi — yasalgan narsa oʻz yasovchisiga: “U meni yasagani yoʻq”, deb, yoki shakllantirilgan narsa oʻzini shakllantirganga: “U hech narsa bilmaydi”, deb ayta oladimi?
17Hali ozgina vaqt oʻtmay, Lubnon serhosil dalaga aylantirilmaydimi, serhosil dala esa oʻrmon deb sanalmaydimi? 18Oʻsha kuni karlar oʻrama kitob soʻzlarini eshitadi, zulmat va qorongʻulik ichidan koʻrlarning koʻzlari koʻradi. 19Kamtarlar Otamizdan yangi quvonch topadi, odamlar orasidagi kambagʻallar Isroilning Muqaddas Zoti boʻlmish Otamizdan shodlanadi. 20Chunki shafqatsizlar yoʻq boʻladi, masxaraboz ham tamom boʻladi; yomonlik qilishga bel bogʻlaganlarning hammasi qirqib tashlanadi, 21bir soʻz bilan odamni gunohkor qilib koʻrsatadiganlar, shahar darvozasida adolatni himoya qiladigan kishiga tuzoq quradiganlar, bemaʼni dalillar bilan haq boʻlgan kishini chetga surib qoʻyadiganlar. a a v21 Shahar darvozasi qadimda sud ishlari koʻrilib, hukm chiqariladigan sud joyi boʻlgan.
22Shu sababdan, Ibrohimni qutqargan Otamiz Yoqub xonadoni haqida shunday deydi: “Yoqub endi uyalmaydi, uning yuzi endi oqarib ketmaydi. 23Chunki u oʻz farzandlarini, ular orasidagi Mening qoʻllarim ishini koʻrganda, ular Mening nomimni muqaddas tutadilar; Yoqubning Muqaddas Zotini muqaddas deb biladilar, Otamiz oldida hayratga tushib turadilar. b b v23 Otamiz oʻz farzandlarini — Oʻz qoʻllari bilan yaratgan farzandlarini — koʻrganda, Uning nomi ulugʻlanadi. Tiklanish U yaratgan farzandlar Unga yuz burganda boshlanadi. 24Ruhi adashganlar tushunchaga keladi, gʻïng-gʻïng qiladiganlar esa taʼlimni qabul qiladi.”