Isaias 29

29 ¹Alaot ka, Ariel, Ariel, ang siyudad diin nagkampo si David! Idugang ang tuig sa tuig; pasagdi ang mga kapistahan nga magbalikbalik. ²Apan ipit-on ko pag-ayo ang Ariel, ug adunay pagbangotan ug pagminatay; mahimo siya alang kanako nga sama sa abohan sa halaran. ³Magkampo ako batok kanimo sa tanang kiliran; libotan ko ikaw ug paril ug patindogon ko batok kanimo ang mga tore sa paglikos. ⁴Ipaubos ka; gikan sa yuta ikaw mosulti, ug ang imong mga pulong magkahinay diha sa abog. Ang imong tingog mogula gikan sa yuta sama sa tingog sa usa ka multo, ug ang imong sinultihan maghunghong gikan sa abog. ⁵Apan ang panon sa imong mga kaaway mahimong sama sa pino nga abog, ug ang panon sa mga mabangis sama sa tahop nga ginapalid. Ug mahitabo kini sa usa ka pagpamilok, sa kalit. ⁶Duawon ka sa Amahan sa mga kasundalohan sa langit uban ang dalugdog ug linog ug makusog nga dahunog, uban ang alimpulos ug unos ug ang siga sa nagaut-ot nga kalayo. ⁷Ug ang panon sa tanang kanasoran nga nakiggubat batok sa Ariel, ang tanan nga nakig-away kaniya ug sa iyang kuta ug nagpit-os kaniya, mahimong sama sa usa ka damgo, usa ka panan-awon sa kagabhion. ⁸Mahisama kini sa usa ka gigutom nga tawo nga nagdamgo nga nagakaon siya, ug nakamata nga wala matagbaw ang iyang kagutom; o sama sa usa ka giuhaw nga tawo nga nagdamgo nga nagainom siya, ug nakamata nga naluya, nga wala matagbaw ang iyang kauhaw. Mao usab ang mahitabo sa panon sa tanang kanasoran nga nakig-away batok sa Bukid sa Zion. ⁹Pagkatingala kamo ug pagkatanga; butahi ninyo ang inyong kaugalingon ug pagkabuta! Hubog sila, apan dili sa bino; nagsusapinday sila, apan dili tungod sa isog nga ilimnon. ¹⁰Kay ang atong Amahan nagbubo diha kaninyo ug espiritu sa halalom nga pagkatulog; gipiyong niya ang inyong mga mata, ang mga propeta, ug gitabonan ang inyong mga ulo, ang mga manalagna. ¹¹Ang tibuok panan-awon alang kaninyo sama sa mga pulong sa usa ka linukot nga basahon nga sinilyohan. Kon ihatag kini ngadto sa usa nga makabasa, nga magaingon, “Basaha kini, palihog,” moingon siya, “Dili ako makahimo; sinilyohan kini.” ¹²Kon ang linukot nga basahon ihatag ngadto sa usa nga dili makabasa, nga magaingon, “Basaha kini,” moingon siya, “Dili ako makabasa.”

¹³Ang Soberanong Amahan miingon: “Tungod kay kining katawhan nagaduol pinaagi sa ilang baba ug nagapasidungog kanako pinaagi sa ilang mga ngabil, apan ang ilang kasingkasing halayo kanako; ang ilang kahadlok kanako usa lamang ka lagda nga gitudlo sa mga tawo, ¹⁴busa, tan-awa, buhaton ko pag-usab ang mga katingalahan niini nga katawhan, katingalahan nga sunodsunod; ang kaalam sa ilang mga maalamon mahanaw, ug ang pagsabot sa ilang mga masinabtanon mawagtang.” ¹⁵Alaot sila nga nagakalot ug lawom aron itago ang ilang mga laraw gikan sa atong Amahan, kansang mga buhat gihimo diha sa kangitngit, nga nagaingon, “Kinsa ang nakakita kanato? Kinsa ang nakaila kanato?”

¹⁶Pagkatuis ninyo sa tanan! Angay bang isipon ang magkukolon nga sama sa iyang lapok—nga daw ang butang nga hinimo makaingon sa naghimo niini, “Wala niya ako buhata,” o ang butang nga giumol makaingon sa nag-umol niini, “Wala siyay nahibaloan”?

¹⁷Dili ba hamubo na lamang nga panahon sa dili pa mahimong mabungahon nga uma ang Lebanon, ug ang mabungahon nga uma pagaisipon nga kalasangan? ¹⁸Nianang adlawa ang mga bungol makadungog sa mga pulong sa linukot nga basahon, ug gikan sa kadulom ug kangitngit ang mga mata sa mga buta makakita. ¹⁹Ang mga mapainubsanon makakaplag ug bag-ong kalipay diha sa atong Amahan, ug ang mga kabos taliwala sa katawhan magmaya diha sa Balaan sa Israel, ang atong Amahan. ²⁰Kay ang mabangis mawala na ug ang mabiaybiayon matapos; ang tanan nga nagtinguha sa daotan pagaputlon, ²¹sila nga pinaagi sa usa ka pulong nagahimo sa usa ka tawo nga makasasala, nga nagabutang ug lit-ag alang kaniya nga nagalaban sa hustisya diha sa ganghaan, ug pinaagi sa walay sulod nga mga pangatarongan nagapatipas kaniya nga nagsubay sa matarong. ^a a v21 Ang ganghaan sa siyudad mao ang karaang hukmanan diin ginapaminaw ang mga panaglalis sa balaod ug ginahatag ang hukom.

²²Busa mao kini ang giingon sa atong Amahan, nga naglukat kang Abraham, mahitungod sa panimalay ni Jacob: “Dili na maulaw si Jacob, dili na mangluspad ang iyang nawong. ²³Kay sa diha nga makita niya ang iyang mga anak, ang buhat sa akong mga kamot, sa ilang taliwala, huptan nila nga balaan ang akong ngalan; balaanon nila ang Balaan ni Jacob ug mangahadlok nga may pagtahod sa atong Amahan. ^b b v23 Sa diha nga makita sa atong Amahan ang iyang mga anak — nga giumol sa iyang kaugalingong mga kamot — gipasidunggan ang iyang ngalan. Ang pagpahiuli magsugod sa diha nga ang mga anak nga iyang gibuhat mobalik ngadto kaniya. ²⁴Sila nga nahisalaag diha sa espiritu makabaton ug pagsabot, ug sila nga nagbagulbol modawat sa pagtudlo.”