Ariel, Kota Daud

Yerusalem dikepung dugi ka sorana ngaharewos tina lebu, tuluy nu nyerangna leungit kawas impian dahar anu ngantep jalma tetep lapar. Maranéhna ngahormat ka Rama ku biwir, tapi haténa tetep jauh, ku kituna kawijaksanaan maranéhna gagal. Tapi nu torék bakal ngadéngé.

Pasal 29.

Cilaka Ariel, Ariel, kota tempat Daud masanggrahan! Tambahkeun taun kana taun; sina perayaan-perayaan teh terus maruter datang deui. Tapi Kami bakal keukeuh ngagencet Ariel, sarta bakal aya kasedih jeung piceurikeun; manehna bakal jadi ibarat parapen altar pikeun Kami. Kami bakal masanggrahan ngepung maneh ti sakurilingna; Kami bakal ngepung maneh ku tembok sarta ngadegkeun pakarang pangepungan ngalawan maneh. Maneh bakal direndahkeun; tina taneuh maneh bakal nyarita, sarta omongan maneh bakal lamat-lamat dina lebu. Sora maneh bakal datang tina taneuh lir sora arwah, sarta ucapan maneh bakal ngaharewos tina lebu. Tapi balad musuh maneh bakal jadi lir lebu nu lemes, sarta balad jalma bengis lir gabah nu katebak angin. Jeung eta bakal kajadian dina sakilat, ujug-ujug. Maneh bakal disumpingan ku Rama balad sawarga kalawan gugur jeung lini sarta sora ngaguruh nu gede, kalawan angin puyuh jeung badai sarta jilatan seuneu nu ngahuru. Jeung balad sakabeh bangsa nu merangan Ariel, sakabeh nu merangan manehna jeung bentengna sarta nu keukeuh ngagencet manehna, bakal lir impian, titingalan peuting. Bakal lir jalma lapar nu ngimpi keur dahar, tuluy nyaring bari laparna tacan sugema; atawa lir jalma halabhab nu ngimpi keur nginum, tuluy nyaring bari lungse, halabhabna henteu ilang. Nya kitu bakal jadina balad sakabeh bangsa nu merangan Gunung Sion. Sing olohok jeung bengong; lolongkeun diri maraneh sina lalolong! Maranehna mabok, tapi lain ku anggur; maranehna leumpangna oyag-oyagan, tapi lain ku inuman keras. Sabab Rama urang geus ngucurkeun ka maraneh roh tunduh nu tibra; Mantenna geus nutupkeun panon maraneh, nya eta para nabi, sarta geus nutupan sirah maraneh, nya eta para tukang narawang. Sakabeh titingalan teh pikeun maraneh lir ucapan tina gulungan kitab nu disegel. Lamun dibikeunana ka nu bisa maca, bari ngomong, “Pangmacakeun ieu,” manehna ngajawab, “Teu bisa, ieu disegel.” Jeung lamun gulungan kitab teh dibikeun ka nu teu bisa maca, bari ngomong, “Pangmacakeun ieu,” manehna ngajawab, “Kuring teu bisa maca.”

Rama Nu Maha Kawasa ngandika, “Lantaran ieu bangsa nyaketna ngan ku sungutna jeung ngahormat ka Kami ngan ku biwirna, tapi hatena jauh ti Kami; sieunna maranehna ka Kami teh ngan ukur aturan nu diajarkeun ku jalma, ku sabab eta, tenjo, Kami bakal deui nyieun mujijat-mujijat ka ieu bangsa, mujijat tumpuk mujijat; kabijaksanaan para nu pinter bakal musna, sarta pangarti para nu baroga akal bakal leungit.” Cilaka jalma-jalma nu jero-jero nyumputkeun rarancangna ti Rama urang, nu migawe kalakuanana di nu poek, bari ngomong, “Saha nu nenjo urang? Saha nu nyaho ka urang?”

Kacida pisan maraneh ngabalik-balikkeun sagala perkara! Naha tukang gerabah kudu dianggap sarua jeung taneuh liketna—asa lamun barang nu dijieun bisa ngomong ka nu nyieunna, “Lain manehna nu nyieun kuring,” atawa barang nu dibangun bisa ngomong ka nu ngawangunna, “Manehna teu nyaho nanaon”?

Lain ngan sakeudeung deui Lebanon bakal dirobah jadi kebon nu subur, sarta kebon nu subur dianggap leuweung? Dina poe eta nu torek bakal ngadenge ucapan tina gulungan kitab, sarta tina kaayaan reueuk jeung poek panon nu lolong bakal nenjo. Jalma nu handap asor bakal manggih kabungah nu anyar dina Rama urang, sarta jalma miskin di antara manusa bakal suka bungah dina Nu Maha Suci di Israil, nya eta Rama urang. Sabab jalma bengis moal aya deui jeung nu sok moyok bakal beak; sakabeh nu condong kana kajahatan bakal ditumpes, nya eta jalma-jalma nu ngan ku hiji omongan ngaanggap jalma jadi nu dosa, nu masang jiret pikeun jalma nu ngabela kaadilan di lawang gerbang, jeung ku alesan nu kosong nyingkahkeun jalma nu bener. ^a

Ku sabab eta, kieu dawuhan Rama urang, nu geus nebus Ibrahim, ngeunaan kaom Yakub, “Yakub moal era deui, beungeutna moal pias deui. Sabab lamun manehna nenjo anak-anakna, karya panangan Kami di antara maranehna, maranehna bakal ngajaga jenengan Kami tetep suci; maranehna bakal nyucikeun Nu Maha Suci di Yakub sarta bakal gimir ka Rama urang. ^b Jalma-jalma nu sasab dina roh bakal narima pangarti, sarta jalma-jalma nu sok gegelendeng bakal narima pangajaran.”