ଅରୀୟେଲ, ଦାଉଦଙ୍କ ନଗର
ଯିରୂଶାଲମ ଘେରାଯାଏ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାʼର ସ୍ୱର ଧୂଳିରୁ ଫୁସଫୁସ ନ ହୁଏ, ତାʼପରେ ତାʼର ଆକ୍ରମଣକାରୀମାନେ ଖାଦ୍ୟର ସ୍ୱପ୍ନ ପରି ଲୋପ ପାଆନ୍ତି ଯାହା ମନୁଷ୍ୟକୁ ଭୋକିଲା ଛାଡ଼ିଦିଏ। ସେମାନେ ଓଷ୍ଠରେ ପିତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି ଅଥଚ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ଦୂରରେ ରହେ, ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ବିଫଳ ହୁଏ। ତଥାପି ବଧିରମାନେ ଶୁଣିବେ।
29 1ହାୟ ଅରୀୟେଲ, ଅରୀୟେଲ, ଯେଉଁ ନଗରରେ ଦାଉଦ ଛାଉଣି ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ! ବର୍ଷ ଉପରେ ବର୍ଷ ଯୋଗ କର; ପର୍ବସମୂହ ଆସୁଥାଉ। 2ତଥାପି ଆମ୍ଭେ ଅରୀୟେଲ ଉପରେ ଦୃଢ଼ ଚାପ ଦେବା, ଆଉ ଶୋକ ଓ ବିଳାପ ହେବ; ସେ ଆମ୍ଭ ନିକଟରେ ଯଜ୍ଞବେଦିର ଅଗ୍ନିସ୍ଥାନ ତୁଲ୍ୟ ହେବ। 3ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଛାଉଣି ସ୍ଥାପନ କରିବା; ଆମ୍ଭେ ପ୍ରାଚୀର ଦ୍ଵାରା ତୁମ୍ଭକୁ ଅବରୋଧ କରିବା ଓ ତୁମ୍ଭ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅବରୋଧ-କର୍ମ ଉଠାଇବା। 4ତୁମ୍ଭେ ଅବନତ ହେବ; ଭୂମିରୁ ତୁମ୍ଭେ କଥା କହିବ, ଆଉ ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟ ଧୂଳିରେ କ୍ଷୀଣ ହେବ। ତୁମ୍ଭ ସ୍ଵର ଭୂତ ପରି ପୃଥିବୀରୁ ଆସିବ, ଆଉ ତୁମ୍ଭ କଥା ଧୂଳିରୁ ଫୁସ୍ଫୁସ୍ ହୋଇ ବାହାରିବ। 5କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭ ଶତ୍ରୁଗଣର ସମୂହ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଧୂଳି ତୁଲ୍ୟ ହେବ, ଆଉ ନିର୍ଦ୍ଦୟ ଲୋକଙ୍କ ସମୂହ ଉଡ଼ନ୍ତା ତୁଷ ତୁଲ୍ୟ ହେବ। ଆଉ ତାହା ଏକ ନିମିଷରେ, ଅକସ୍ମାତ୍ ଘଟିବ। 6ବଜ୍ର, ଭୂମିକମ୍ପ ଓ ମହାଗର୍ଜନ ସହିତ, ଘୂର୍ଣ୍ଣିବାୟୁ, ତୋଫାନ ଓ ଗ୍ରାସକାରୀ ଅଗ୍ନିଶିଖା ସହିତ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବାହିନୀଗଣର ପିତା ତୁମ୍ଭର ତତ୍ତ୍ଵାନୁସନ୍ଧାନ କରିବେ। 7ଆଉ ଅରୀୟେଲ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ସମସ୍ତ ଗୋଷ୍ଠୀର ସମୂହ, ତାହା ଓ ତାହାର ଦୁର୍ଗ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଲଢ଼ି ତାହା ଉପରେ ଦୃଢ଼ ଚାପ ଦେଉଥିବା ସମସ୍ତେ ସ୍ଵପ୍ନ ତୁଲ୍ୟ, ରାତ୍ରିର ଦର୍ଶନ ତୁଲ୍ୟ ହେବେ। 8ଯେପରି କ୍ଷୁଧିତ ମନୁଷ୍ୟ ସ୍ଵପ୍ନ ଦେଖେ ଯେ ସେ ଭୋଜନ କରୁଅଛି, ମାତ୍ର ଜାଗ୍ରତ ହୁଅନ୍ତେ ତାହାର କ୍ଷୁଧା ତୃପ୍ତ ହୋଇ ନ ଥାଏ; ଅବା ଯେପରି ତୃଷିତ ମନୁଷ୍ୟ ସ୍ଵପ୍ନ ଦେଖେ ଯେ ସେ ପାନ କରୁଅଛି, ମାତ୍ର ଜାଗ୍ରତ ହୁଅନ୍ତେ କ୍ଳାନ୍ତ ଥାଏ, ତାହାର ତୃଷ୍ଣା ନିବୃତ୍ତ ହୋଇ ନ ଥାଏ, ସେହିପରି ସିୟୋନ ପର୍ବତ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ସମସ୍ତ ଗୋଷ୍ଠୀର ସମୂହ ପ୍ରତି ଘଟିବ। 9ବିସ୍ମିତ ଓ ହତବୁଦ୍ଧି ହୁଅ; ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ଧ କର ଓ ଅନ୍ଧ ହୁଅ! ସେମାନେ ମତ୍ତ, ମାତ୍ର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସରେ ନୁହେଁ; ସେମାନେ ଟଳମଳ ହୁଅନ୍ତି, ମାତ୍ର ସୁରାପାନରୁ ନୁହେଁ। 10କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଘୋର ନିଦ୍ରାର ଆତ୍ମା ଢାଳି ଦେଇଅଛନ୍ତି; ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କୁ ମୁଦ୍ରିତ କରିଅଛନ୍ତି, ଆଉ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମସ୍ତକ, ଅର୍ଥାତ୍ ଦର୍ଶକମାନଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କରିଅଛନ୍ତି। 11ସମୁଦାୟ ଦର୍ଶନ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ପୁସ୍ତକର ବାକ୍ୟ ତୁଲ୍ୟ ହୋଇଅଛି। ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ପଢ଼ି ଜାଣିଥିବା ଜଣକୁ ତାହା ଦେଇ କହନ୍ତି, “ଦୟାକରି ଏହା ପାଠ କର,” ସେତେବେଳେ ସେ କହେ, “ମୁଁ ପାରେ ନାହିଁ; ଏହା ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ।” 12ପୁଣି ଯେତେବେଳେ ପଢ଼ି ନ ଜାଣିଥିବା ଜଣକୁ ସେହି ପୁସ୍ତକ ଦେଇ କହନ୍ତି, “ଏହା ପାଠ କର,” ସେତେବେଳେ ସେ କହେ, “ମୁଁ ପଢ଼ି ଜାଣେ ନାହିଁ।”
13ସାର୍ବଭୌମ ପିତା କହିଲେ, “ଏହି ଲୋକମାନେ ଆପଣା ମୁଖରେ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି ଓ ଆପଣା ଓଷ୍ଠାଧରରେ ଆମ୍ଭକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ମାତ୍ର ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ଆମ୍ଭଠାରୁ ଦୂରରେ ଥାଏ; ଆମ୍ଭ ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କ ଭୟ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଶିଖାଯାଇଥିବା ବିଧି ମାତ୍ର, ଏଥିପାଇଁ, 14ଏହେତୁ, ଦେଖ, ଆମ୍ଭେ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁନର୍ବାର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ କରିବା, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ; ସେମାନଙ୍କ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ବିନଷ୍ଟ ହେବ, ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନଙ୍କ ବୁଦ୍ଧି ଅନ୍ତର୍ହିତ ହେବ।” 15ହାୟ, ଯେଉଁମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଆପଣାମାନଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରଣା ଲୁଚାଇବା ନିମନ୍ତେ ଗଭୀରକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଯେଉଁମାନଙ୍କ କର୍ମ ଅନ୍ଧକାରରେ କରାଯାଏ, ଯେଉଁମାନେ କହନ୍ତି, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କିଏ ଦେଖେ? ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କିଏ ଜାଣେ?”
16ତୁମ୍ଭେମାନେ କିପରି ସମସ୍ତ ବିଷୟ ଓଲଟାଇ ଦେଉଅଛ! କୁମ୍ଭାର କʼଣ ଆପଣା ମୃତ୍ତିକା ତୁଲ୍ୟ ଗଣିତ ହେବ— ନିର୍ମିତ ବସ୍ତୁ କʼଣ ଆପଣା ନିର୍ମାଣକର୍ତ୍ତା ବିଷୟରେ କହିବ, “ସେ ମୋତେ ନିର୍ମାଣ କରି ନାହାନ୍ତି,” ଅବା ଗଢ଼ା ବସ୍ତୁ କʼଣ ଆପଣା ଗଠନକର୍ତ୍ତା ବିଷୟରେ କହିବ, “ସେ କିଛି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ”?
17ଲିବାନୋନ ଉର୍ବର କ୍ଷେତ୍ରରେ ପରିଣତ ହେବା ଓ ଉର୍ବର କ୍ଷେତ୍ର ଅରଣ୍ୟ ବୋଲି ଗଣିତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ କʼଣ କେବଳ ଅଳ୍ପ ସମୟ ନୁହେଁ କି? 18ସେହି ଦିନ ବଧିରମାନେ ପୁସ୍ତକର ବାକ୍ୟ ଶୁଣିବେ, ଆଉ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଅନ୍ଧାରରୁ ଅନ୍ଧମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଦେଖିବ। 19ନମ୍ରମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରେ ନୂତନ ଆନନ୍ଦ ପାଇବେ, ଆଉ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୀନହୀନମାନେ ଇସ୍ରାଏଲର ଧର୍ମସ୍ଵରୂପ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରେ ଉଲ୍ଲସିତ ହେବେ। 20କାରଣ ନିର୍ଦ୍ଦୟ ଲୋକ ଆଉ ରହିବ ନାହିଁ ଓ ନିନ୍ଦକ ନିଃଶେଷ ହେବ; ଆଉ ଦୁଷ୍କର୍ମରେ ଉଦ୍ୟତ ସମସ୍ତେ ଉଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବେ, 21ଯେଉଁମାନେ ବାକ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ମନୁଷ୍ୟକୁ ପାପୀ ବୋଲି ସାବ୍ୟସ୍ତ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ନଗରଦ୍ଵାରରେ ନ୍ୟାୟ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଜଣକ ପାଇଁ ଫାନ୍ଦ ପାତନ୍ତି, ଆଉ ଅସାର ଯୁକ୍ତି ଦ୍ଵାରା ଧାର୍ମିକ ଜଣକୁ ବିମୁଖ କରନ୍ତି। a a v21 ନଗରଦ୍ଵାର ପ୍ରାଚୀନ କାଳର ବିଚାରାଳୟ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ବିବାଦ ଶୁଣାଯାଇ ବିଚାର ନିଷ୍ପତ୍ତି କରାଯାଉଥିଲା।
22ଏଣୁ, ଯେଉଁ ପିତା ଅବ୍ରହାମଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କଲେ, ସେହି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯାକୁବ ବଂଶ ବିଷୟରେ ଏହା କହିଲେ, “ଯାକୁବ ଆଉ ଲଜ୍ଜିତ ହେବ ନାହିଁ, ତାହାର ମୁଖ ଆଉ ମଳିନ ହେବ ନାହିଁ। 23କାରଣ ଯେତେବେଳେ ସେ ଆପଣା ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୋହର ହସ୍ତକୃତ କର୍ମ ଦେଖିବ, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ମୋʼ ନାମ ପବିତ୍ର ବୋଲି ମାନିବେ; ସେମାନେ ଯାକୁବର ଧର୍ମସ୍ଵରୂପଙ୍କୁ ପବିତ୍ର ବୋଲି ମାନିବେ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଭୟରେ ଠିଆ ହେବେ। b b v23 ଯେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ—ଆପଣା ହସ୍ତରେ ଗଢ଼ା—ଦେଖନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ତାହାଙ୍କ ନାମ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ସେ ନିର୍ମାଣ କରିଥିବା ସନ୍ତାନମାନେ ତାହାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଫେରିଲେ ପୁନରୁଦ୍ଧାର ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। 24ଯେଉଁମାନେ ଆତ୍ମାରେ ଭ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ବୁଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ, ଆଉ ଯେଉଁମାନେ ବଚସା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିବେ।”