ኢሳይያስ 29

29 ¹ወዮ ለአርኤል፣ አርኤል፣ ዳዊት ሰፍሮባት የነበረ ከተማ! ዓመትን በዓመት ላይ ጨምሩ፤ በዓላትም እየተመላለሱ ይምጡ። ²ነገር ግን አርኤልን አስጨንቃታለሁ፣ ልቅሶና ዋይታም ይሆናል፤ ለእኔም እንደ መሠዊያ እቶን ትሆናለች። ³በዙሪያሽ ሁሉ እሰፍርብሻለሁ፤ በቅጥር እከብሻለሁ፣ በአንቺም ላይ የመክበቢያ ዕርከን አነሣለሁ። ⁴ትዋረጃለሽ፤ ከምድር ትናገራለሽ፣ ቃልሽም ከትቢያ ውስጥ ይደበዝዛል። ድምፅሽ እንደ መናፍስት ከምድር ይወጣል፣ ንግግርሽም ከትቢያ ውስጥ ያሾካሹካል። ⁵ነገር ግን የጠላቶችሽ ብዛት እንደ ረቂቅ ትቢያ፣ የጨካኞችም ብዛት እንደሚበን ገለባ ይሆናል። ይህም በቅጽበት፣ በድንገት ይሆናል። ⁶የሰማይ ሠራዊት አባት በነጎድጓድ፣ በመሬት መንቀጥቀጥና በታላቅ ጩኸት፣ በዐውሎ ነፋስ፣ በማዕበልና በሚባላ እሳት ነበልባል ይጐበኝሻል። ⁷በአርኤል ላይ የሚዋጉ፣ በእርሷና በምሽጓ ላይ የሚፋለሙ፣ የሚያስጨንቋትም ሁሉ፣ የአሕዛብ ሁሉ ብዛት እንደ ሕልም፣ እንደ ሌሊት ራእይ ይሆናሉ። ⁸የተራበ ሰው የሚበላ መስሎት እንደሚያልም፣ ሲነቃ ግን ርቦት እንደሚገኝ ነው፤ ወይም የተጠማ ሰው የሚጠጣ መስሎት እንደሚያልም፣ ሲነቃም ደክሞ ጥሙ ሳይረካ እንደሚቀር ነው። በጽዮን ተራራ ላይ የሚዋጉ የአሕዛብ ሁሉ ብዛት እንዲሁ ይሆናል። ⁹ተገረሙ፣ ተደነቁም፤ ራሳችሁን አሳውሩ፣ ዕውሮችም ሁኑ! ሰክረዋል፣ ነገር ግን ከወይን ጠጅ አይደለም፤ ይንገዳገዳሉ፣ ነገር ግን ከብርቱ መጠጥ አይደለም። ¹⁰አባታችን የከባድ እንቅልፍ መንፈስን በእናንተ ላይ አፍስሶባችኋልና፤ ዓይኖቻችሁን፣ ነቢያቱን፣ ጨፍኗል፤ ራሶቻችሁንም፣ ባለ ራእዮቹን፣ ሸፍኗል። ¹¹ራእዩ ሁሉ ለእናንተ የታተመ መጽሐፍ ቃል ሆኖባችኋል። ማንበብ ለሚችል ሰው ሰጥተው፣ “ይህን እባክህ አንብብ” ባሉት ጊዜ፣ “አልችልም፣ ታትሟልና” ይላል። ¹²መጽሐፉም ማንበብ ለማይችል ሰው ተሰጥቶ፣ “ይህን አንብብ” ባሉት ጊዜ፣ “ማንበብ አልችልም” ይላል።

¹³ጌታ አባት እንዲህ አለ፤ “ይህ ሕዝብ በአፉ ወደ እኔ ይቀርባል፣ በከንፈሩም ያከብረኛል፣ ልቡ ግን ከእኔ የራቀ ነውና፤ ለእኔ የሚያሳዩት ፍርሃት በሰዎች የታዘዘ ሥርዐት ነው፤ ¹⁴ስለዚህ እነሆ፣ በዚህ ሕዝብ ላይ እንደ ገና ድንቅ ነገር አደርጋለሁ፣ ድንቅ በድንቅ ላይ፤ የጥበበኞቻቸው ጥበብ ይጠፋል፣ የአስተዋዮቻቸውም ማስተዋል ይከስማል።” ¹⁵ዕቅዳቸውን ከአባታችን ለመሰወር ጠልቀው ለሚሄዱ፣ ሥራቸውንም በጨለማ ለሚያደርጉ፣ “ማን ያየናል? ማንስ ያውቀናል?” ለሚሉ ወዮላቸው።

¹⁶ነገሩን ሁሉ እንዴት ትገለብጣላችሁ! ሸክላ ሠሪ እንደ ጭቃው ይቈጠር ይሆን? የተሠራው ነገር ሠሪውን፣ “አልሠራኝም” ይለው ይሆን? ወይስ የተቀረጸው ነገር ቀራጩን፣ “ምንም አያውቅም” ይለው ይሆን?

¹⁷ሊባኖስ ለም መሬት የሚሆንበት፣ ለም መሬቱም እንደ ጫካ የሚቈጠርበት፣ ገና ጥቂት ጊዜ ብቻ አይደለምን? ¹⁸በዚያ ቀን ደንቆሮዎች የመጽሐፉን ቃል ይሰማሉ፤ ከጭጋግና ከጨለማ ውስጥ የዕውሮች ዓይኖች ያያሉ። ¹⁹ትሑታን በአባታችን እንደ ገና ደስ ይላቸዋል፤ ከሰዎችም መካከል ድኆች በእስራኤል ቅዱስ፣ በአባታችን ሐሤት ያደርጋሉ። ²⁰ጨካኝ ይጠፋልና፣ ፌዘኛም ይደመሰሳል፤ ክፋትን ለማድረግ የሚተጉ ሁሉ ይቈረጣሉ፤ ²¹እነርሱም በቃል ሰውን ኀጢአተኛ የሚያስመስሉ፣ በበር ላይ ፍትሕን ለሚያስከብር ወጥመድ የሚዘረጉ፣ ጻድቁንም በከንቱ ክርክር የሚያርቁ ናቸው። ^a a v21 የከተማዪቱ በር የፍርድ ክርክር የሚሰማበትና ፍርድ የሚሰጥበት የጥንቱ ፍርድ ቤት ነበር።

²²ስለዚህ አብርሃምን የተቤዠው አባታችን ስለ ያዕቆብ ቤት እንዲህ ይላል፤ “ያዕቆብ ከእንግዲህ አያፍርም፣ ከእንግዲህም ፊቱ አይገረጣም። ²³ልጆቹን፣ በመካከላቸው ያለውን የእጆቼን ሥራ ባየ ጊዜ፣ ስሜን ይቀድሳሉ፤ የያዕቆብንም ቅዱስ ይቀድሳሉ፣ አባታችንንም ይፈራሉ። ^b b v23 አባታችን ልጆቹን — በገዛ እጆቹ የተሠሩትን — ባየ ጊዜ፣ ስሙ ይከብራል። የሠራቸው ልጆች ወደ እርሱ ሲመለሱ፣ ዳግም መቋቋም ይጀምራል። ²⁴በመንፈስ የሚስቱ ማስተዋልን ያገኛሉ፤ የሚያጕረመርሙም ተግሣጽን ይቀበላሉ።”