Ariel, Magaalaa Daawit

Yerusaalem marfamti hanga sagaleen ishee biyyoo irraa hasaasu, ergasii diinonni ishee akka abjuu nyaataa nama beelaʼe gadhiisu badu. Abbaa funyaan isaaniitiin ni kabaju, onneen isaanii garuu fagoo dha, kanaaf ogummaan isaanii ni kuftu. Ta'ullee tuffoon ni dhaga'u.

Abbaan keenya lakkoofsota keessatti dubbata 13–15, 22–24

Boqonnaa 29.

Ariel, Ariel, magaalaa Daawit itti qubate, wayyoo! Waggaa waggaatti dabali; ayyaanonni haa naanna'an. Garuu ani Ariel cimsee cuqaasa; booqaa fi booqoon in ta'a; isheenis anaaf akka bobba'aa iddoo aarsaa in taati. Ani naannoo kee hundaan sirratti in qubadha; dallaadhaan si in marsa, sirrattis tuullaa duulaa in ijaara. Ati gadi in buufamta; lafa keessaa in dubbatta, dubbiin kees awwaara keessatti in cichama. Sagaleen kee akka sagalee hafuura du'aa lafa keessaa in ba'a, dubbiin kees awwaara keessaa in hafuura. Garuu baay'inni diinota kee akka awwaara xiqqoo, baay'inni warra hamaa immoo akka habaqii bubbeen fudhatu in ta'a. Kunis daqiiqaa tokkoo keessatti, dafee in ta'a. Abbaan loltoota waaqaa qaqawwee, sochii lafaa fi sagalee guddaadhaan, bubbee, dhaʼaa fi arrabni ibidda balleessuudhaan si in daawwata. Baay'inni saboota hundaa kanneen Ariel lolan, hundi isaanii kanneen ishee fi daandii ishee jabaa lolanii ishee cuqaasan, akka abjuu, akka mul'ata halkanii in ta'u. Akka nama beela'e nyaachuu abjuufatee, dammaqee garuu beelli isaa hin quufne, ykn akka nama dheebote dhuguu abjuufatee, dammaqee dadhabee dheebuun isaa hin dhaabbanne, saboonni hundi kanneen Tulluu Xiyoon lolan baay'inni isaanii akkasuma in ta'a. Dinqisiifadhaa, dinqamaa; of jaamsaa, jaamaa! Isaan machaa'aniiru, garuu daadhiidhaan miti; gufachaa jiru, garuu dhugaatii jabaadhaan miti. Sababii Abbaan keenya hafuura rafuu gadi fagoo isin irratti dhangalaasee, ija keessan yaa raajota cuuphee, mataa keessan yaa mul'ataa uwwiseef. Mul'anni guutuun isiniif akka dubbii kitaaba chaappaan cufame ta'eera. Yommuu nama dubbisuu danda'uutti, «Maaloo kana dubbisi» jedhanii kennanitti, «Hin danda'u; chaappaan cufameeraatii» jedha. Yommuu kitaabichi nama dubbisuu hin dandeenyetti, «Kana dubbisi» jedhanii kennametti, «Dubbisuu hin danda'u» jedha.

Abbaan Bulchaan akkana jedhe, «Sababii sabni kun afaaniin natti dhiyaatee, hidhiinsaan na kabaja, garuu onneen isaa narraa fagoo ta'eef; sodaan isaan na sodaatan seera namoonni barsiisan waan ta'eef, kanaaf, kunoo, ani amma illee sabni kana wajjin dinqii in hojjedha, dinqii dinqii irratti; ogummaan ogeeyyii isaanii in badda, hubannoon warra hubatanii in dhabama.» Wayyoo warra karoora isaanii Abbaa keenya irraa dhoksuuf gadi fagoo deemanii, hojiin isaanii dukkana keessatti raawwatamu, kanneen akkana jedhan, «Eenyutu nu arga? Eenyutu nu beeka?»

Isin waan hundumaa akkam jallifattu! Okkotaan akka suphee isaa ta'ee ilaalamuu qabaa— akka waan hojjetame hojjetaa isaatti, «Inni na hin hojjenne» jedhu, ykn waan bocame isa isa bocetti, «Inni homaa hin beeku» jedhu ta'ee?

Yeroo xiqqoo booda qofa Libaanoon qe'ee firii-qabeessa hin ta'uu, qe'een firii-qabeessas akka bosonaatti hin lakkaa'amuu? Guyyaa sana jabbileen dubbii kitaabaa in dhaga'u, ija jaamotaas dukkana fi dukkana keessaa in arga. Gad of qabeeyyiin Abbaa keenya keessatti gammachuu haaraa in argatu, hiyyeeyyiin namootaa Isa Qulqulluu Israa'el, Abbaa keenya, keessatti in gammadu. Warri hamaan hin jiraatu, qoosaan in dhumata; warri hammina yaadan hundi in muramu, warra dubbiidhaan nama cubbamaa taasisan, nama balbala irratti haqa kabachiisuuf kiyyoo kaa'an, falmii duwwaadhaanis nama qajeelaa gara biraatti jal'isan. ^a

Kanaaf Abbaan keenya, isa Abrahaamin fure, waa'ee mana Yaaqoob akkana jedha: «Yaaqoob si'achi hin qaanofu, bifti fuula isaas si'achi hin jijjiiramu. Yommuu inni ijoollee isaa, hojii harka koo isaan gidduutti argutti, maqaa koo qulqulluu in godhu; Isa Qulqulluu Yaaqoob qulqulluu in godhu, sodaadhaanis Abbaa keenya duratti in dhaabbatu. ^b Warri hafuuraan jallatan hubannaatti in dhufu, warri aaran barsiisa in fudhatu.»