Ariela, ny Tanànan’i Davida
Voahodidina i Jerosalema mandra-pitsilo-peo avy amin'ny vovoka, avy eo mandry toy ny nofy ny mpanafika azy, tahaka ny fanofanofana hanina izay mamela ny olona noana. Manome voninahitra an'i Ray amin'ny molony izy ireo, fa lavitra ny fony, ka tsy mahomby ny fahendrena. Nefa handre ny marenina.
Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 13–15, 22–24
29 1Lozan’i Ariela, Ariela, tanàna nitobian’i Davida! Ampio taona hanaraka taona; aoka hiverina hatrany ny fety. 2Nefa Izaho no hanenjika mafy an’i Ariela, ary hisy fisaonana sy fitomaniana; ary ho tahaka ny fatan’ny alitara ho Ahy izy. 3Hitobika manodidina anao Aho; hanao fahirano manodidina anao amin’ny manda Aho ary hanangana tilikambo fahirano hamely anao. 4Hietry ianao; avy amin’ny tany no hiteny ianao, ary ho voasaron’ny vovoka ny teninao. Hiseho avy amin’ny tany ny feonao tahaka ny an’ny matoatoa, ary hibitsibitsika avy ao amin’ny vovoka ny teninao. 5Fa ho tahaka ny vovoka madinika ny vahoakan’ny fahavalonao, ary ho tahaka ny akora ravahan’ny rivotra ny vahoakan’ny mpampahory. Ary ho tonga tampoka izany, indray mipi-maso. 6Hodinihin’ny Ray, Tompon’ny andiany any an-danitra, ianao amin’ny kotroka sy horohoron-tany ary firohondrohona mahery, amin’ny tadio sy tafio-drivotra ary lelafo mandevona. 7Ary ho tahaka ny nofy, fahitana alina, ny vahoakan’ny firenena rehetra izay miady amin’i Ariela, izay rehetra mamely azy sy ny fiarovany ary mampahory azy. 8Hitovy amin’ny lehilahy noana nanonofy fa mihinana, nefa mifoha mbola noana, na amin’ny lehilahy mangetaheta nanonofy fa misotro, nefa mifoha reraka, tsy voasaro ny hetahetany. Dia toy izany koa no hitranga amin’ny vahoakan’ny firenena rehetra izay miady amin’ny Tendrombohitra Ziona. 9Hatalanjona sy hanginà ianareo; ampimaizino ny tenanareo ka ho jamba! Mamo izy, nefa tsy noho ny divay; mitsinkafona izy, nefa tsy noho ny toaka. 10Fa ny Raintsika no nandatsaka taminareo fanahin’ny torimaso lalina; Izy no nanakatona ny masonareo, ry mpaminany, ary nanarona ny lohanareo, ry mpahita. 11Ho aminareo ny fahitana rehetra dia tahaka ny tenin’ny taratasy voaisy tombo-kase. Rehefa omena ny mahay mamaky izany ka lazaina hoe: «Vakio re izao,» dia hoy izy: «Tsy afaka aho, fa voaisy tombo-kase.» 12Ary rehefa omena ny tsy mahay mamaky ny taratasy ka lazaina hoe: «Vakio izao,» dia hoy izy: «Tsy mahay mamaky aho.»
13Hoy ny Ray Tompon’ny rehetra: «Satria manatona amin’ny vavany ity vahoaka ity ary manome voninahitra Ahy amin’ny molony, nefa lavitra Ahy ny fony; ary ny fahatahorany Ahy dia lalàna nampianarin’ny olona, 14dia indro, hanao zava-mahagaga indray Aho amin’ity vahoaka ity, zava-mahagaga mifanesy; ho very ny fahendren’ny olon-kendry ao aminy, ary ho levona ny fahiratan-tsain’ny mahira-tsaina ao aminy.» 15Lozan’izay mitady lalina hanafina ny fisainany amin’ny Raintsika, izay ao amin’ny maizina ny asany, ary manao hoe: «Iza no mahita anay? Iza no mahalala anay?»
16Endrey ny fanodikodinanareo ny zavatra rehetra! Tokony ho toy ny tanimanga va ny mpanefy vilany—toy ny hoe ny zavatra namboarina mahay manao amin’ny namorona azy hoe: «Tsy Izy no nanao ahy,» na ny zavatra nanendasana mahay manao amin’ilay nanefy azy hoe: «Tsy mahalala na inona na inona Izy»?
17Moa tsy vetivety dia vetivety va i Lebanona vao hanjary saha mamokatra, ary ny saha mamokatra hoheverina ho ala? 18Amin’izay andro izay dia hhenoin’ny marenina ny tenin’ny taratasy, ary avy ao amin’ny aizina sy ny fahamaizinana no hahitan’ny mason’ny jamba. 19Ho faly indray ao amin’ny Raintsika ny mpandefitra, ary hifaly amin’ilay Masin’ny Israely, Raintsika, ny mahantra amin’ny olona. 20Fa ho levona ny mpampahory ary ho tapitra ny mpaniratsira; izay rehetra mamolavola ratsy dia hofongorana, 21izay mampanota ny olona amin’ny teny, izay mamandrika fandrika ho an’ilay miaro ny rariny eo am-bavahady, ary mampiala ny marina amin’ny fiheveran-diso foana. a a v21 Ny vavahadin’ny tanàna no fitsarana fahiny, izay nandrenesana ny fifandirana ara-dalàna sy namoahana fitsarana.
22Koa izao no lazain’ny Raintsika, Izay nanavotra an’i Abrahama, momba ny taranak’i Jakoba: «Tsy ho menatra intsony i Jakoba, ary tsy hety intsony ny tarehiny. 23Fa rehefa hitany ny zanany, ny asan’ny tanako eo aminy, dia hanamasina ny anarako izy; hanamasina ilay Masin’i Jakoba izy ary hatahotra ny Raintsika. b b v23 Rehefa mahita ny zanany — noforonin’ny tànany ihany — ny Raintsika, dia omem-boninahitra ny anarany. Manomboka ny fanarenana rehefa mitodika Aminy ny zanaka nataony. 24Ireo mivily fanahy dia hahazo fahalalana, ary ireo mimonomonona dia handray fampianarana.»
