Yeşaya 29

29 ¹Vay haline, ey Ariel, Ariel, Davut'un ordugah kurduğu kent! Yıl üstüne yıl ekleyin; bayramlar döne döne gelsin. ²Yine de Ariel'i sıkıştıracağım; yas ve ağıt olacak; benim için bir sunak ocağı gibi olacak. ³Çevrende ordugah kuracağım; seni bir duvarla kuşatacağım, sana karşı kuşatma siperleri dikeceğim. ⁴Alçaltılacaksın; yerden konuşacaksın, sözlerin toz içinde boğuklaşacak. Sesin bir hayaletinki gibi yerden gelecek, konuşman tozun içinden fısıldayacak. ⁵Ama düşmanlarının kalabalığı ince toz gibi olacak, acımasızların kalabalığı da savrulan saman gibi. Ve bu, bir anda, ansızın olacak. ⁶Göklerin Ordularının Babası tarafından gök gürlemesi, deprem ve büyük bir gümbürtüyle; kasırga, fırtına ve yiyip bitiren ateşin aleviyle ziyaret edileceksin. ⁷Ariel'e karşı savaş açan bütün ulusların kalabalığı, ona ve kalesine karşı savaşan ve onu sıkıştıran herkes, bir rüya gibi, gece görümü gibi olacak. ⁸Aç bir adamın yemek yediğini rüyasında görüp açlığı giderilmeden uyanması gibi olacak; ya da susamış bir adamın su içtiğini rüyasında görüp bitkin, susuzluğu dinmeden uyanması gibi. Siyon Dağı'na karşı savaşan bütün ulusların kalabalığının hali de böyle olacak. ⁹Şaşıp kalın, donup kalın; kendinizi kör edin, kör olun! Sarhoşlar, ama şaraptan değil; sendeliyorlar, ama içkiden değil. ¹⁰Çünkü Babamız üzerinize derin bir uyku ruhu döktü; gözlerinizi, yani peygamberleri kapadı, başlarınızı, yani bilicileri örttü. ¹¹Bütün bu görüm sizin için mühürlü bir tomarın sözleri gibidir. Onu okuma bilen birine verip, «Lütfen şunu oku» dediklerinde, o kişi, «Okuyamam; çünkü mühürlü» der. ¹²Tomar okuma bilmeyen birine verilip, «Şunu oku» dendiğinde, o kişi, «Okuma bilmem» der.

¹³Egemen Baba şöyle dedi: «Bu halk bana ağzıyla yaklaşıp dudaklarıyla beni onurlandırıyor, ama yüreği benden uzak; benden korkmaları da insanların öğrettiği bir kuraldan ibaret, ¹⁴bunun için, işte, bu halkın arasında yine harikalar yapacağım, harika üstüne harika; bilgelerinin bilgeliği yok olacak, akıllılarının anlayışı kaybolacak.» ¹⁵Vay haline tasarılarını Babamız'dan gizlemek için derinlere dalanların, işlerini karanlıkta yapıp şöyle diyenlerin: «Bizi kim görüyor? Bizi kim biliyor?»

¹⁶Her şeyi nasıl da tersine çeviriyorsunuz! Çömlekçi kendi kiliyle bir mi tutulmalı? Sanki yapılan nesne kendini yapana, «Beni o yapmadı» diyebilirmiş ya da biçim verilen şey kendine biçim verene, «O bir şey bilmiyor» diyebilirmiş gibi?

¹⁷Kısa bir süre sonra Lübnan verimli bir tarlaya dönüşmeyecek mi, verimli tarla da orman sayılmayacak mı? ¹⁸O gün sağırlar tomarın sözlerini işitecek, körlerin gözleri de kasvet ve karanlıktan çıkıp görecek. ¹⁹Alçakgönüllüler Babamız'da yeniden sevinç bulacak, insanlar arasındaki yoksullar İsrail'in Kutsalı olan Babamız'da sevinecek. ²⁰Çünkü acımasızlar artık olmayacak, alaycıların işi bitecek; kötülüğe yönelenlerin hepsi kesilip atılacak, ²¹yani bir sözle bir adamı suçlu çıkaranlar, kent kapısında adaleti savunana tuzak kuranlar ve boş savlarla haklı olanı saptıranlar. ^a a v21 Kent kapısı, hukuki anlaşmazlıkların görülüp hükmün verildiği eski çağların mahkemesiydi.

²²Bunun için İbrahim'i kurtaran Babamız, Yakup'un soyu hakkında şöyle diyor: «Yakup artık utanmayacak, yüzü artık solmayacak. ²³Çünkü çocuklarını, ellerimin işini aralarında gördüğünde, adımı kutsal tutacaklar; Yakup'un Kutsalı'nı kutsal sayacaklar ve Babamız'a huşuyla saygı duyacaklar. ^b b v23 Babamız, kendi elleriyle biçimlendirdiği çocuklarını gördüğünde, adı onurlandırılır. Onarım, yarattığı çocukların O'na dönmesiyle başlar. ²⁴Ruhça yolunu şaşıranlar anlayışa kavuşacak, söylenip duranlar da öğüt kabul edecek.»