ଯିଶାଇୟ 30 FHB Father's Heart Bible™

30 ¹“ହେ ବିଦ୍ରୋହୀ ସନ୍ତାନଗଣ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତାପ,” ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି, “ଯେଉଁମାନେ ଏକ ମନ୍ତ୍ରଣା ସାଧନ କରନ୍ତି, ମାତ୍ର ତାହା ଆମ୍ଭର ନୁହେଁ, ଆଉ ଯେଉଁମାନେ ଏକ ମିତ୍ରତା ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି, ମାତ୍ର ତାହା ଆମ୍ଭ ଆତ୍ମାଙ୍କ ନୁହେଁ, ଏରୂପେ ପାପ ଉପରେ ପାପ ସଞ୍ଚୟ କରନ୍ତି; ^a a v1 ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ନିଜ ଲୋକଙ୍କୁ ‘ବିଦ୍ରୋହୀ ସନ୍ତାନଗଣ’ ବୋଲି ନାମ ଦିଅନ୍ତି — ଯେଉଁ ପୁତ୍ର ଓ କନ୍ୟାମାନେ ତାହାଙ୍କର ଅଟନ୍ତି, ଅପରିଚିତ ନୁହନ୍ତି। ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ତାହାଙ୍କ ହୃଦୟର ବେଦନା ଏକ ପିତାଙ୍କ ହୃଦୟର ବେଦନା ଅଟେ। ²ଯେଉଁମାନେ ଆମ୍ଭର ପରାମର୍ଶ ନ ପଚାରି, ଫାରୋଙ୍କ ଆଶ୍ରୟରେ ଶରଣ ନେବା ନିମନ୍ତେ ଓ ମିସରର ଛାୟାରେ ଆଶ୍ରୟ ଖୋଜିବା ନିମନ୍ତେ ମିସରକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଯିବାକୁ ବାହାରନ୍ତି। ³ଏଥିପାଇଁ ଫାରୋଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଲଜ୍ଜା ହେବ, ଆଉ ମିସରର ଛାୟାରେ ଥିବା ଆଶ୍ରୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଅପମାନ ହେବ। ⁴କାରଣ ଯଦ୍ୟପି ଫାରୋଙ୍କ ଅଧିପତିମାନେ ସୋୟନରେ ଅଛନ୍ତି ଓ ତାହାଙ୍କ ଦୂତମାନେ ହାନେସ୍‌ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ⁵ତଥାପି ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଉପକାର କରି ନ ପାରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ କୌଣସି ସାହାଯ୍ୟ କି ଲାଭ ଆଣନ୍ତି ନାହିଁ, କେବଳ ଲଜ୍ଜା ଓ ନିନ୍ଦା ଆଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସକାଶୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ଲଜ୍ଜିତ ହୁଅନ୍ତି।”

⁶“ନେଗେବ୍‌ର ପଶୁଗଣ ବିଷୟକ ଏକ ଭାରୋକ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ସିଂହୀ ଓ ସିଂହ ବୁଲନ୍ତି, ଆଉ କାଳସର୍ପ ଓ ଉଡ଼ନ୍ତା ଅଗ୍ନିସର୍ପ ଲୁଚି ରହନ୍ତି, ସେହି ସଙ୍କଟ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଦେଶ ଦେଇ, ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଉପକାର କରି ନ ପାରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ସେମାନେ ଗର୍ଦ୍ଦଭର ପିଠିରେ ଆପଣାମାନଙ୍କର ଧନ ଓ ଓଟର କୁବ୍‌ ଉପରେ ଆପଣାମାନଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ବହିନିଅନ୍ତି। ⁷ମିସରର ସାହାଯ୍ୟ ବୃଥା ଓ ଅସାର; ଏଥିପାଇଁ ଆମ୍ଭେ ତାହାକୁ “ନିଷ୍କର୍ମା ରାହବ୍‌” ବୋଲି କହୁ।

ସାକ୍ଷୀ ସ୍ଵରୂପେ ତାହା ଲେଖ

⁸“ଏବେ ଯାଅ, ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏକ ପଟାରେ ତାହା ଲେଖ ଓ ଏକ ପୁସ୍ତକରେ ତାହା ଖୋଦନ କର, ଯେପରି ଆଗାମୀ କାଳ ନିମନ୍ତେ ତାହା ଅନନ୍ତକାଳୀନ ସାକ୍ଷୀ ସ୍ଵରୂପ ହେବ। ⁹କାରଣ ସେମାନେ ବିଦ୍ରୋହୀ ଲୋକ, ପ୍ରବଞ୍ଚକ ସନ୍ତାନ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଶୁଣିବାକୁ ଅନିଚ୍ଛୁକ ସନ୍ତାନ। ¹⁰ସେମାନେ ଦର୍ଶକମାନଙ୍କୁ କହନ୍ତି, “ଦର୍ଶନ କର ନାହିଁ,” ଆଉ ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କୁ କହନ୍ତି, “ଯାହା ଯଥାର୍ଥ, ତାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଭାବବାଣୀ କୁହ ନାହିଁ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମନୋହର କଥା କୁହ, ମାୟାର ଭାବବାଣୀ କୁହ।

¹¹ପଥ ଛାଡ଼, ମାର୍ଗରୁ ଫେର, ଇସ୍ରାଏଲର ଧର୍ମସ୍ଵରୂପଙ୍କ ବିଷୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରୁ ଦୂର କର।”

¹²ଏଥିପାଇଁ ଇସ୍ରାଏଲର ଧର୍ମସ୍ଵରୂପ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଏହି କଥା କହନ୍ତି: ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହି ବାକ୍ୟକୁ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରି ଅତ୍ୟାଚାର ଓ କୁଟିଳତାରେ ନିର୍ଭର ରଖି ତହିଁ ଉପରେ ଆଉଜିଥିବାରୁ, ¹³ଏଥିପାଇଁ ଏହି ଅପରାଧ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପଡ଼ିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ଏକ ଫାଟ, ଉଚ୍ଚ ପ୍ରାଚୀରରେ ଫୁଲିଥିବା ଏକ ଅଂଶ ସ୍ଵରୂପ ହେବ, ଯାହାର ଭାଙ୍ଗିପଡ଼ିବା ହଠାତ୍‌, ନିମିଷକ ମଧ୍ୟରେ ଘଟେ। ¹⁴କୁମ୍ଭକାରର ପାତ୍ର ଭାଙ୍ଗିବା ପରି ତହିଁର ଭାଙ୍ଗିବା ହେବ, ଯାହା ଏପରି ନିର୍ଦ୍ଦୟ ଭାବେ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ ଯେ, ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରୁ ନିଆଁ ଉଠାଇବାକୁ କିମ୍ବା କୂପରୁ ଜଳ କାଢ଼ିବାକୁ ତହିଁର ଖଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ଖପରା ମିଳେ ନାହିଁ।

¹⁵କାରଣ ସାର୍ବଭୌମ ପିତା, ଇସ୍ରାଏଲର ଧର୍ମସ୍ଵରୂପ, ଏହି କଥା କହିଲେ: ଫେରିଆସିବା ଓ ବିଶ୍ରାମରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବ; ନୀରବତା ଓ ନିର୍ଭରରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ବଳ ହେବ। ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେମାନେ ଅନିଚ୍ଛୁକ ହେଲ, ¹⁶ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ କହିଲ, “ନା! ଆମ୍ଭେମାନେ ଅଶ୍ଵ ଉପରେ ପଳାଇଯିବା”—ଏଥିପାଇଁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପଳାଇଯିବ; ଆଉ, “ଆମ୍ଭେମାନେ ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଅଶ୍ଵ ଉପରେ ଚଢ଼ିବା”—ଏଥିପାଇଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପଛେ ଗୋଡ଼ାଉଥିବା ଲୋକମାନେ ଦ୍ରୁତଗାମୀ ହେବେ।

¹⁷ଜଣକର ଧମକରେ ଏକ ହଜାର ଲୋକ ପଳାଇଯିବେ; ପାଞ୍ଚ ଜଣର ଧମକରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପଳାଇଯିବ, ଶେଷରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପର୍ବତ ଶିଖରସ୍ଥିତ ଧ୍ଵଜଦଣ୍ଡ ପରି, ଉପପର୍ବତ ଉପରିସ୍ଥ ସଙ୍କେତ ପରି ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିବ।

¹⁸ଏଥିପାଇଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନୁଗ୍ରହ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଆଉ ଏଥିପାଇଁ ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କୃପା ଦେଖାଇବାକୁ ଉଠନ୍ତି। କାରଣ ସେ ନ୍ୟାୟର ପିତା ଅଟନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ତାହାଙ୍କ ଅପେକ୍ଷାରେ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଧନ୍ୟ। ^b b v18 ଆପଣା ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହ ପରେ ସୁଦ୍ଧା, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଦୂରରେ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ — ସେମାନେ ଘରକୁ ଫେରିବାର କୌଣସି ଚିହ୍ନ ନିମନ୍ତେ ସେ ସେମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ନଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି। ¹⁹ସିୟୋନରେ, ଯିରୂଶାଲମରେ ଏକ ଲୋକସମୂହ ବାସ କରିବେ; ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆଉ ରୋଦନ କରିବ ନାହିଁ। ତୁମ୍ଭ କ୍ରନ୍ଦନର ଶବ୍ଦରେ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଅନୁଗ୍ରହ କରିବେ; ଯେତେବେଳେ ସେ ଶୁଣନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେ ତୁମ୍ଭକୁ ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି। ²⁰ଯଦ୍ୟପି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବିପଦର ଆହାର ଓ ଦୁଃଖର ଜଳ ଦିଅନ୍ତି, ତଥାପି ତୁମ୍ଭର ଶିକ୍ଷକ ଆଉ ଲୁଚି ରହିବେ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭର ଚକ୍ଷୁ ତୁମ୍ଭର ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଦେଖିବ।

²¹ତୁମ୍ଭେମାନେ ଦକ୍ଷିଣ କି ବାମ ଆଡ଼କୁ ଫେରିବା ବେଳେ, ତୁମ୍ଭ କର୍ଣ୍ଣ ତୁମ୍ଭ ପଛରୁ ଏକ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିବ: “ଏହି ପଥ; ଏଥିରେ ଚାଲ।”

²²ସେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କର ରୌପ୍ୟମଣ୍ଡିତ ଖୋଦିତ ପ୍ରତିମା ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣମଣ୍ଡିତ ଢଳା ପ୍ରତିମାକୁ ଅଶୁଚି କରିବ। ତୁମ୍ଭେମାନେ ଅଶୁଚି ବସ୍ତ୍ର ପରି ତାହାସବୁ ଫୋପାଡ଼ି ଦେଇ କହିବ, “ଦୂର ହୁଅ!”

²³ତୁମ୍ଭେମାନେ ବୁଣୁଥିବା ବୀଜ ନିମନ୍ତେ ସେ ବୃଷ୍ଟି ଓ ଭୂମିର ଉତ୍ପନ୍ନ ଆହାର ପଠାଇବେ, ତାହା ପୁଷ୍ଟ ଓ ପ୍ରଚୁର ହେବ। ସେହି ଦିନ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ପଶୁପଲ ପ୍ରଶସ୍ତ ଚରାଣିଭୂମିରେ ଚରିବେ। ²⁴ଭୂମି କର୍ଷଣକାରୀ ବଳଦ ଓ ଗର୍ଦ୍ଦଭମାନେ କୋଡ଼ା ଓ ଅଣ୍ଟା ଦ୍ଵାରା ଝାଡ଼ା ଲୁଣିଆ ଦାନା ଖାଇବେ। ²⁵ବୁରୁଜସବୁ ଭୂମିସାତ୍‌ ହେବା ବେଳେ, ମହା ହତ୍ୟାର ଦିନ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉଚ୍ଚ ପର୍ବତ ଓ ଉପପର୍ବତ ଉପରେ ଜଳସ୍ରୋତ ବହିବ। ²⁶ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯେଉଁ ଦିନ ଆପଣା ଲୋକଙ୍କର ଭଙ୍ଗ ବନ୍ଧନ କରନ୍ତି ଓ ଆପେ ଦେଇଥିବା କ୍ଷତ ସୁସ୍ଥ କରନ୍ତି, ସେହି ଦିନ ଚନ୍ଦ୍ରର ଆଲୋକ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକ ପରି, ଆଉ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକ ସାତ ଦିନର ଆଲୋକ ପରି ସାତ ଗୁଣ ଅଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ହେବ। ²⁷ଦେଖ—ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ଦୂରରୁ ଆସୁଅଛି, ତାହାଙ୍କ କ୍ରୋଧରେ ଜ୍ଵଳି, ଘନ ଉଠନ୍ତା ଧୂମରେ; ତାହାଙ୍କ ଓଷ୍ଠ କୋପରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଆଉ ତାହାଙ୍କ ଜିହ୍ଵା ଗ୍ରାସକାରୀ ଅଗ୍ନି ପରି ଅଟେ। ²⁸ତାହାଙ୍କ ନିଃଶ୍ଵାସ ଉଚ୍ଛୁଳି ପଡ଼ୁଥିବା ଏକ ପ୍ଲାବନ ପରି, ଯାହା ଗଳା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚେ, ବିନାଶର ଚାଲୁଣୀରେ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହଙ୍କୁ ଚଲାଇବା ନିମନ୍ତେ ଓ ଲୋକବୃନ୍ଦକୁ ଭ୍ରାନ୍ତ କରୁଥିବା ଏକ ଲଗାମ ସେମାନଙ୍କ ଥୋମଣିରେ ଲଗାଇବା ନିମନ୍ତେ। ²⁹ଯେଉଁ ରାତ୍ରିରେ ପବିତ୍ର ପର୍ବ ପାଳିତ ହୁଏ, ସେହି ରାତ୍ରି ପରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଗୀତ ହେବ, ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପର୍ବତକୁ, ଇସ୍ରାଏଲର ଶୈଳ ନିକଟକୁ ଯିବା ନିମନ୍ତେ ଯେପରି କେହି ବଂଶୀର ଶବ୍ଦରେ ଯାତ୍ରା କରେ, ସେହିପରି ହୃଦୟର ଆନନ୍ଦ ହେବ। ³⁰ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ପ୍ରତାପଯୁକ୍ତ ସ୍ଵର ଶୁଣାଇବେ ଓ ପ୍ରଚଣ୍ଡ କ୍ରୋଧରେ ଓ ଗ୍ରାସକାରୀ ଅଗ୍ନିଶିଖାରେ, ପ୍ରବଳ ବୃଷ୍ଟି ଓ ଝଡ଼ ଓ ଶିଳା ସହିତ ଆପଣା ବାହୁର ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ଆଘାତ ପ୍ରକାଶ କରିବେ। ³¹କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସ୍ଵରରେ ଅଶୂରୀୟମାନେ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହେବେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଆପଣା ଯଷ୍ଟି ଦ୍ଵାରା ସେମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ କରିବେ। ³²ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଦଣ୍ଡ ଦେଉଥିବା ଯଷ୍ଟିର ଯେତେ ଆଘାତ କରିବେ, ତାହା ତବଲା ଓ ବୀଣା ସହିତ ହେବ, ଯେଉଁ ବେଳେ ସେ ଆପଣା ଉତ୍ତୋଳିତ ବାହୁର ଆଘାତରେ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ। ³³କାରଣ ଏକ ଦହନ ସ୍ଥାନ ବହୁ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଅଛି; ହଁ, ତାହା ରାଜାଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଅଛି, ତହିଁର ଚିତା ଗଭୀର ଓ ପ୍ରଶସ୍ତ, ଅଗ୍ନି ଓ କାଠ ପ୍ରଚୁର ଅଛି; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିଃଶ୍ଵାସ ଗନ୍ଧକର ସ୍ରୋତ ପରି ତାହା ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ କରେ।