Ησαΐας 30 FHB Father's Heart Bible™

30 ¹«Αλίμονο στα επαναστατημένα παιδιά», λέει ο Πατέρας μας, «που κάνουν ένα σχέδιο, όχι όμως το δικό μου, και που συνάπτουν μια συμμαχία, αλλά όχι από το Πνεύμα μου, σωρεύοντας αμαρτία πάνω σε αμαρτία· ^a a v1 Ο Πατέρας μας ονομάζει τον ίδιο του τον λαό «επαναστατημένα παιδιά» — γιους και κόρες που ανήκουν σ’ αυτόν, όχι ξένους. Ο πόνος της καρδιάς του σ’ αυτό το κεφάλαιο είναι ο πόνος ενός Πατέρα. ²που ξεκινούν να κατεβούν στην Αίγυπτο, χωρίς να ζητήσουν τη συμβουλή μου, για να καταφύγουν στην προστασία του Φαραώ και να ζητήσουν καταφύγιο στη σκιά της Αιγύπτου. ³Γι’ αυτό η προστασία του Φαραώ θα γίνει ντροπή σας, και το καταφύγιο στη σκιά της Αιγύπτου ο εξευτελισμός σας. ⁴Γιατί αν και οι αξιωματούχοι του Φαραώ βρίσκονται στην Τάνη και οι απεσταλμένοι του φτάνουν στη Χανές, ⁵όλοι ντροπιάζονται εξαιτίας ενός λαού που δεν μπορεί να τους βοηθήσει, που δεν φέρνει ούτε βοήθεια ούτε όφελος, παρά μόνο ντροπή και όνειδος».

⁶«Χρησμός για τα ζώα του Νέγκεβ. Μέσα από μια γη ταλαιπωρίας και αγωνίας, όπου περιφέρονται η λέαινα και το λιοντάρι, και παραμονεύουν η οχιά και το φίδι που χιμάει, κουβαλούν τα πλούτη τους πάνω στις ράχες των γαϊδουριών και τους θησαυρούς τους πάνω στις καμπούρες των καμηλών, σ’ έναν λαό που δεν μπορεί να τους βοηθήσει. ⁷Η βοήθεια της Αιγύπτου είναι ανώφελη και κενή· γι’ αυτό την ονομάζω “το Ακίνδυνο Τέρας”».

Γράψε το ως μαρτυρία

⁸«Τώρα πήγαινε, γράψ’ το μπροστά τους σε μια πλάκα και χάραξέ το σ’ ένα βιβλίο, για να μείνει για τον καιρό που έρχεται, ως μαρτυρία για πάντα. ⁹Γιατί είναι λαός επαναστατημένος, δόλια παιδιά, παιδιά που δεν θέλουν ν’ ακούσουν τη διδασκαλία του Πατέρα μας. ¹⁰Λένε στους βλέποντες: “Μη βλέπετε”, και στους προφήτες: “Μην προφητεύετε σ’ εμάς το σωστό· πείτε μας πράγματα ευχάριστα, προφητεύστε ψευδαισθήσεις.

¹¹Αφήστε τον δρόμο, παραμερίστε από το μονοπάτι, ας μην ακούμε πια για τον Άγιο του Ισραήλ”».

¹²Γι’ αυτό να τι λέει ο Άγιος του Ισραήλ, ο Πατέρας μας: Επειδή απορρίπτετε αυτόν τον λόγο και εμπιστεύεστε την καταπίεση και την απάτη και στηρίζεστε σ’ αυτά, ¹³γι’ αυτό αυτή η ενοχή θα γίνει για σας σαν ένα ράγισμα έτοιμο να πέσει, σαν ένα φούσκωμα σε ψηλό τείχος, που η κατάρρευσή του έρχεται ξαφνικά, σε μια στιγμή. ¹⁴Το σπάσιμό του είναι σαν τον θρυμματισμό ενός πήλινου δοχείου, που γίνεται κομμάτια τόσο ανελέητα, ώστε ανάμεσα στα θραύσματά του δεν βρίσκεται ούτε ένα κομμάτι για να πάρει φωτιά από την εστία ή να αντλήσει νερό από τη στέρνα.

¹⁵Γιατί να τι είπε ο Κυρίαρχος Πατέρας, ο Άγιος του Ισραήλ: Με την επιστροφή και την ανάπαυση θα σωθείτε· με την ησυχία και την εμπιστοσύνη θα είναι η δύναμή σας. Εσείς όμως δεν θελήσατε, ¹⁶και είπατε: «Όχι! Θα φύγουμε καβάλα σε άλογα» — γι’ αυτό θα φύγετε· και: «Θα καβαλήσουμε γρήγορα άλογα» — γι’ αυτό γρήγοροι θα είναι αυτοί που θα σας καταδιώκουν.

¹⁷Χίλιοι θα φύγουν μπροστά στην απειλή του ενός· μπροστά στην απειλή των πέντε θα φύγετε, ώσπου να μείνετε σαν κοντάρι σημαίας σε βουνοκορφή, σαν σημάδι πάνω σ’ έναν λόφο.

¹⁸Γι’ αυτό ο Πατέρας μας περιμένει να σας δείξει τη χάρη του, και γι’ αυτό σηκώνεται για να σας δείξει έλεος. Γιατί είναι Πατέρας δικαιοσύνης· ευλογημένοι είναι όλοι όσοι τον περιμένουν. ^b b v18 Ακόμα και μετά την ανταρσία των παιδιών του, ο Πατέρας μας δεν στέκεται μακριά — περιμένει, γέρνοντας προς αυτά, για οποιοδήποτε σημάδι ότι θα γυρίσουν στο σπίτι. ¹⁹Ένας λαός θα κατοικήσει στη Σιών, στην Ιερουσαλήμ· δεν θα κλάψετε πια. Στον ήχο της κραυγής σας σίγουρα θα σας δείξει τη χάρη του· μόλις ακούσει, θα σας απαντήσει. ²⁰Αν και ο Πατέρας μας σάς δίνει το ψωμί της συμφοράς και το νερό του πόνου, ο Δάσκαλός σας δεν θα κρύβεται πια, αλλά τα μάτια σας θα δουν τον Δάσκαλό σας.

²¹Τα αυτιά σας θα ακούσουν έναν λόγο πίσω σας: «Αυτός είναι ο δρόμος· βαδίστε σ’ αυτόν», όταν στρίβετε δεξιά ή αριστερά.

²²Τότε θα βεβηλώσετε τα σκαλιστά είδωλά σας τα επενδυμένα με ασήμι και τα χυτά είδωλα τα επιχρυσωμένα. Θα τα πετάξετε μακριά σαν ακάθαρτο πανί και θα πείτε: «Έξω από δω!»

²³Θα στείλει βροχή για τον σπόρο που σπέρνετε, και ψωμί από τα προϊόντα της γης, πλούσιο και άφθονο. Εκείνη την ημέρα τα ζωντανά σας θα βόσκουν σε πλατιά λιβάδια. ²⁴Τα βόδια και τα γαϊδούρια που δουλεύουν τη γη θα τρώνε αλατισμένη ζωοτροφή, λιχνισμένη με το φτυάρι και το δικράνι. ²⁵Πάνω σε κάθε ψηλό βουνό και λόφο θα τρέχουν ρυάκια νερού, την ημέρα της μεγάλης σφαγής, όταν θα πέσουν οι πύργοι. ²⁶Το φως του φεγγαριού θα είναι σαν το φως του ήλιου, και το φως του ήλιου εφτά φορές λαμπρότερο, σαν το φως εφτά ημερών, όταν ο Πατέρας μας θα δέσει τα σπασίματα του λαού του και θα γιατρέψει την πληγή που προκάλεσε. ²⁷Δείτε — το όνομα του Πατέρα μας έρχεται από μακριά, φλεγόμενο από τον θυμό του, μέσα σε πυκνό καπνό που ανεβαίνει· τα χείλη του είναι γεμάτα οργή, και η γλώσσα του είναι σαν φωτιά που κατατρώει. ²⁸Η πνοή του είναι σαν χείμαρρος που ξεχειλίζει και φτάνει ως τον λαιμό, για να κοσκινίσει τα έθνη στο κόσκινο της καταστροφής και να βάλει χαλινάρι στα σαγόνια των λαών, που τους οδηγεί στην πλάνη. ²⁹Θα έχετε ένα τραγούδι, όπως τη νύχτα που γιορτάζεται μια ιερή γιορτή, και χαρά καρδιάς, όπως όταν κάποιος βαδίζει στον ήχο του αυλού για να πάει στο βουνό του Πατέρα μας, στον Βράχο του Ισραήλ. ³⁰Και ο Πατέρας μας θα κάνει ν’ ακουστεί η μεγαλόπρεπη φωνή του και θα φανερώσει το χτύπημα του βραχίονά του που κατεβαίνει, με θυμό μανιασμένο και φλόγα φωτιάς που κατατρώει, με νεροποντή και καταιγίδα και χαλάζι. ³¹Γιατί στη φωνή του Πατέρα μας οι Ασσύριοι θα συντριβούν, όταν τους χτυπήσει με το ραβδί του. ³²Και κάθε χτύπημα του ραβδιού της τιμωρίας που ο Πατέρας μας θα ρίχνει πάνω τους θα συνοδεύεται από ντέφια και λύρες, καθώς πολεμάει εναντίον τους με τα χτυπήματα του υψωμένου βραχίονά του. ³³Γιατί ένας τόπος για κάψιμο έχει από καιρό ετοιμαστεί· ναι, είναι έτοιμος για τον βασιλιά, η πυρά του βαθιά και πλατιά, με φωτιά και ξύλα άφθονα· η πνοή του Πατέρα μας, σαν χείμαρρος θειαφιού, την ανάβει.