Îşaya 30 FHB Father's Heart Bible™

30 ¹Bavê me diyar dike: “Wey li zarokên serhildêr, ên ku planekê pêk tînin, lê ne ya min e, û ên ku peymanekê çêdikin, lê ne ji Ruhê min e, gunehan li ser gunehan dikin; ^a a v1 Bavê me gelê xwe bi nav dike ‘zarokên serhildêr’ — kur û keçên ku ne biyanî ne, lê yên wî ne. Dilşikestina wî ya di vê beşê de dilşikestina bavekî ye. ²ên ku bê ku şêwira min bipirsin, derketin ku biçin Misrê, da ku di parastina Fîrewûn de bêne parastin û di siya Misrê de sitarê bibînin. ³Loma parastina Fîrewûn wê bibe şerma we, û sitara di siya Misrê de riswatiya we. ⁴Çimkî her çend karbidestên Fîrewûn li Zoanê bin û qasidên wî xwe bigihînin Hanêsê, ⁵her kes bi destê gelekî ku nikare alî wan bike şerm dibe, gelekî ku ne alîkarî û ne qezenc tîne, lê tenê şerm û riswatî.”

⁶“Peyvek derbarê heywanên Negevê. Di welatekî tengî û kederê re, ku şêrmê û şêr lê digerin, û mar û marê bezok lê dikemînin, dewlemendiya xwe li ser pişta keran û xezîneyên xwe li ser kozika deveyan dibin, ber bi gelekî ku nikare alî wan bike. ⁷Alîkariya Misrê pûç û vala ye; loma ez navê wê dikim ‘Cinawirê Bêziyan.’

Wek Şahidekê Binivîse

⁸“Niha here, li ber wan wê li ser lewheyekê binivîse û di pirtûkekê de biqeyde ke, da ku ji bo wextê were be, wek şahidekê heta hetayê. ⁹Çimkî ew gelekî serhildêr in, zarokên dekbaz, zarokên ku naxwazin hînkirina Bavê me bibihîzin. ¹⁰Ew ji bîneran re dibêjin: ‘Nebînin,’ û ji pêxemberan re: ‘Tiştên rast ji me re nebêjin; ji me re tiştên xweş bêjin, xeyalan pêxemberîtî bikin.

¹¹Rê berdin, ji rêçê alî din ve xwe bizivirînin, bila em êdî li ser Pîrozê Îsraêl tiştekî nebihîzin.

¹²Loma Pîrozê Îsraêl, Bavê me, weha dibêje: Ji ber ku hûn vê peyvê red dikin û pişta xwe didin zordestî û xapandinê û xwe davêjin ser wan, ¹³loma ev sûc wê ji we re bibe wek şikestekê ku nêzîkî ketinê ye, wek girikekê di dîwarekî bilind de, ku rûxandina wê jixweber tê, di kêliyekê de. ¹⁴Şikestina wê wek şikandina cêrekê sfunduxçî ye, ewqas bêrehm perçe perçe dibe ku di nav parçeyên wê de tek şûşekê nayê dîtin, ku pê ji ocaxê êgir hilîne an ji bîrê av deraxîne.

¹⁵Çimkî Bavê Serdest, Pîrozê Îsraêl, weha got: Di vegerîn û bihndanê de hûnê bêne rizgarkirin; di bêdengî û baweriyê de wê hêza we be. Lê we nexwest, ¹⁶û we got: ‘Na! Emê li ser hespan birevin’ — loma hûnê birevin; û: ‘Emê li ser hespên bilez siwar bibin’ — loma yên we didin pey wê bilez bin.

¹⁷1,000 kes wê ji tehdîda yekî birevin; ji tehdîda pêncan hûnê birevin, heta ku hûn wek dar alekê li ser serê çiyayekî, wek nîşanekê li ser girekî bimînin.

¹⁸Loma Bavê me li bendê ye ku keremê li we bike, û loma ew radibe ku rehmê nîşanî we bide. Çimkî ew Bavekî dadperweriyê ye; xwezî bi hemû ên ku li bendê wî disekinin. ^b b v18 Bavê me piştî serhildana zarokên xwe jî ji dûr ve nasekine — ew li bendê ye, ber bi wan ve xwar dibe, ji bo her nîşanekê ku ewê vegerin malê. ¹⁹Gelek wê li Siyonê, li Orşelîmê rûnin; hûnê êdî negirîn. Li ser dengê hawara we ewê bi rastî kerem bike; gava bibihîze, ewê bersîva we bide. ²⁰Her çend Bavê me nanê tengasiyê û ava cefayê bide we, Mamosteyê we êdî xwe venaşêre, lê çavên we wê Mamosteyê we bibînin.

²¹Guhên we wê peyvekê li pişt we bibihîzin: “Rê ev e; di wê de bimeşin,” gava hûn ber bi rastê an çepê ve vedigerin.

²²Hingê hûnê pûtên xwe yên nexşkirî yên bi zîv perwerkirî û pûtên xwe yên metal ên bi zêr perwerkirî herimînin. Hûnê wan wek pêçeya hêzê bavêjin û bibêjin: “Derkeve!”

²³Ewê ji bo tovê ku hûn diçînin baranê bişîne, û ji berhema erdê nanê dewlemend û pir. Wê rojê keriyên we yên heywanan wê di çêregehên fireh de biçêrin. ²⁴Ga û kerên ku erdê diajon wê alifê bexşbûyî bixwin, ku bi meşk û lorikê badayî ye. ²⁵Li ser her çiyayê bilind û her girî cobarên avê wê biherikin, di roja kuştina mezin de gava ku birc bikevin. ²⁶Ronahiya hîvê wê wek ya rojê be, û ronahiya rojê heft caran geştir, wek ronahiya heft rojan, gava ku Bavê me şikestina gelê xwe bibeste û birîna ku wî dabû sax bike. ²⁷Binêrin — navê Bavê me ji dûr ve tê, bi hêrsa xwe dişewite, di dûmaneke stûr a ku bilind dibe de; lêvên wî tije qehr in, û zimanê wî wek êgirekî daqûrtîner e. ²⁸Bihna wî wek lehiyeke serdagirtî ye ku xwe digihîne stûyê, da ku miletan di bêjinga wêrankirinê de bibêje û lixabekê li çene gelên ku wan ji rê derdixe bike. ²⁹Wê ji we re stranek hebe, wek di şeva ku cejnek pîroz tê girtin de, û şahiya dil, wek gava ku mirov bi dengê bilûrê dimeşe da ku biçe çiyayê Bavê me, ber bi Zinarê Îsraêl. ³⁰Û Bavê me wê dengê xwe yê birûmet bide bihîstin û lêxistina daketî ya milê xwe eşkere bike, bi hêrseke qehrdar û pêta êgirekî daqûrtîner, bi baran-teqînê û bahozê û keviran berfê. ³¹Çimkî li ber dengê Bavê me Aşûrî wê perçiqin, gava ku ew bi şiva xwe li wan bixe. ³²Û her lêxistina şiva cezakirinê ya ku Bavê me li wan dike wê bi dehol û kemançeyan bê, dema ku ew bi lêxistinên milê xwe yê rakirî li dijî wan şer dike. ³³Çimkî cihekî şewatê ji zûde hatiye amade kirin; bi rastî, ew ji bo padîşah hatiye hazir kirin, agirgeha wê kûr û fireh, bi êgir û êzing ên pir; bihna Bavê me, wek cobarekê kûkurtê, wê dadigirîne.