يسعياه 30 FHB Father's Heart Bible™

30 ¹”باغي ٻارن تي افسوس!“ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، ”جيڪي هڪ منصوبو پورو ڪن ٿا پر منهنجو نہ، ۽ اتحاد ٺاهين ٿا پر منهنجي روح جو نہ، ۽ گناهه مٿان گناهه ڍير ڪندا وڃن ٿا؛ ^a a v1 اسان جو پيءُ پنهنجي ئي ماڻهن کي ’باغي ٻار‘ سڏي ٿو — اهي سندس پنهنجا پٽ ۽ ڌيئرون آهن، اجنبي نہ آهن. هن باب ۾ سندس ڏک هڪ پيءُ جو ڏک آهي. ²جيڪي منهنجي صلاح پڇڻ کانسواءِ مصر ڏانهن لهي وڃڻ لاءِ نڪري پيا آهن، تہ جيئن فرعون جي حفاظت ۾ پناهه وٺن ۽ مصر جي ڇانو ۾ سهارو ڳولين. ³تنهنڪري فرعون جي حفاظت اوهان لاءِ شرمندگي ٿيندي، ۽ مصر جي ڇانو ۾ پناهه اوهان لاءِ ذلت ٿيندي. ⁴ڇاڪاڻ تہ جيتوڻيڪ فرعون جا حاڪم ضعن ۾ آهن ۽ سندس سفير حانيس تائين پهچن ٿا، ⁵تہ بہ هر ڪو اهڙي قوم جي ڪري شرمندو ٿئي ٿو جيڪا کين مدد نہ ٿي ڪري سگهي، نہ ڪو سهارو ۽ نہ ڪو فائدو ٿي ڏئي، رڳو شرمندگي ۽ بي عزتي آڻي ٿي.“

⁶”نيگب جي جانورن بابت پيشنگوئي. تڪليف ۽ ڏک واري ملڪ مان، جتي شينهڻ ۽ شينهن گهمن ٿا، ۽ نانگ ۽ اڏامندڙ ڪاريهر لڪيل آهن، اهي پنهنجو مال گڏهن جي پٺن تي ۽ پنهنجو خزانو اٺن جي ڪوهان تي کڻي، هڪڙي اهڙي قوم ڏانهن وڃن ٿا جيڪا کين مدد نہ ٿي ڪري سگهي. ⁷مصر جي مدد بيڪار ۽ کوکلي آهي؛ تنهنڪري آءٌ کيس ”بي ضرر عفريت“ سڏيان ٿو.

ان کي شاهديءَ طور لک

⁸”هاڻي وڃ، انهن جي اڳيان ان کي تختيءَ تي لک ۽ ڪتاب ۾ ڪوري ڇڏ، تہ جيئن اهو ايندڙ زماني لاءِ هميشه جي شاهديءَ طور رهي. ⁹ڇاڪاڻ تہ اهي باغي قوم، ٺڳ ٻار آهن، اهڙا ٻار جيڪي اسان جي پيءُ جي هدايت ٻڌڻ لاءِ تيار ناهن. ¹⁰اهي ڏسندڙن کي چون ٿا تہ ”نہ ڏسو،“ ۽ نبين کي تہ ”اسان کي سچ نہ ٻڌايو؛ مٺيون ڳالهيون ٻڌايو، ڀرم جون پيشنگوئيون ڪريو.

¹¹رستو ڇڏيو، واٽ کان هٽي وڃو، اسان کي اسرائيل جي پاڪ بابت وڌيڪ ڪجهه نہ ٻڌايو.

¹²تنهنڪري اسرائيل جو پاڪ، اسان جو پيءُ، هيئن ٿو فرمائي تہ جيئن تہ اوهان هن ڪلام کي رد ڪريو ٿا ۽ ظلم ۽ ٺڳيءَ تي ڀروسو ڪري انهن تي ٽيڪ ٿا ڏيو، ¹³تنهنڪري هي ڏوهه اوهان لاءِ ڪرڻ تي آيل ڏار وانگر، مٿاهين ڀت ۾ نڪتل ڦوهه وانگر ٿيندو، جنهن جو ڊهڻ اوچتو، هڪ پل ۾ ٿئي ٿو. ¹⁴ان جو ڀڄڻ ڪمهار جي گھڙي جي ڀڄڻ وانگر آهي، ايتري بي رحميءَ سان ٽڪرا ٿئي ٿو جو ان جي ٽڪرن ۾ هڪڙو بہ ٺڪر نہ ٿو لڀي جنهن سان چلهه مان باهه کڻجي يا حوض مان پاڻي ڪڍجي.

¹⁵ڇاڪاڻ تہ حاڪم پيءُ، اسرائيل جي پاڪ، هيئن فرمايو تہ موٽڻ ۽ آرام ۾ اوهان جو بچاءُ ٿيندو؛ خاموشي ۽ ڀروسي ۾ اوهان جي طاقت هوندي. پر اوهان نہ چاهيو، ¹⁶اوهان چيو تہ ”نہ! اسين گھوڙن تي ڀڄنداسين“— تنهنڪري اوهين ڀڄندا؛ ۽ ”اسين تيز گھوڙن تي سوار ٿينداسين“— تنهنڪري اوهان جا پيڇو ڪندڙ تيز ٿيندا.

¹⁷هڪ جي ڌمڪيءَ تي هڪ هزار ڀڄي ويندا؛ پنجن جي ڌمڪيءَ تي اوهين ڀڄي ويندا، ايستائين جو اوهين جبل جي چوٽيءَ تي جهنڊي جي ڏنڊي وانگر، ٽڪريءَ تي نشاني وانگر باقي رهجي ويندا.

¹⁸تنهنڪري اسان جو پيءُ اوهان تي فضل ڪرڻ لاءِ انتظار ڪري ٿو، ۽ تنهنڪري اوهان تي رحم ڪرڻ لاءِ اُٿي ٿو. ڇاڪاڻ تہ هو انصاف وارو پيءُ آهي؛ برڪت وارا آهن اهي سڀ جيڪي سندس انتظار ڪن ٿا. ^b b v18 سندس ٻارن جي بغاوت کانپوءِ بہ اسان جو پيءُ پري بيهي نہ ٿو رهي — هو انهن ڏانهن جھڪيو بيٺو آهي، ڪنهن اهڙي نشانيءَ جي انتظار ۾ جيڪا ٻڌائي تہ اهي گھر موٽندا. ¹⁹صيون ۾، يروشلم ۾ هڪ قوم آباد ٿيندي؛ اوهين وڌيڪ نہ روئندا. اوهان جي رڙ جو آواز ٻڌندي ئي هو ضرور فضل ڪندو؛ جڏهن هو ٻڌندو، تڏهن اوهان کي جواب ڏيندو. ²⁰جيتوڻيڪ اسان جو پيءُ اوهان کي مصيبت جي ماني ۽ ڏک جو پاڻي ڏئي ٿو، تڏهن بہ اوهان جو استاد وڌيڪ نہ لڪندو، بلڪہ اوهان جون اکيون اوهان جي استاد کي ڏسنديون.

²¹جڏهن اوهين ساڄي يا کاٻي پاسي مڙندا، تڏهن اوهان جا ڪن پٺيان هڪ ڪلام ٻڌندا تہ ”هيءَ واٽ آهي؛ ان تي هلو.“

²²پوءِ اوهين پنهنجن چانديءَ جي چڙهيل ڪوريل بتن ۽ سون جي چڙهيل ڍاريل بتن کي ناپاڪ ڪندا. اوهين انهن کي حيض جي ڪپڙي وانگر اڇلي ڇڏيندا ۽ چوندا تہ ”نڪري وڃو!“

²³هو اوهان جي پوکيل ٻج لاءِ مينهن موڪليندو، ۽ زمين جي پيداوار مان ماني ڏيندو، جيڪا ڀرپور ۽ گھڻي هوندي. انهيءَ ڏينهن اوهان جا ڍور وڏين چراگاهن ۾ چرندا. ²⁴زمين تي ڪم ڪندڙ ڏاند ۽ گڏهه، بيلچي ۽ ڪانٽي سان اُڏايل، لوڻ پيل چارو کائيندا. ²⁵وڏي قتل عام جي ڏينهن تي، جڏهن برج ڪرندا، هر مٿاهين جبل ۽ ٽڪريءَ تي پاڻيءَ جون واهڙيون وهنديون. ²⁶جڏهن اسان جو پيءُ پنهنجي قوم جي ڀڃڻ کي پٽي ٻڌندو ۽ پنهنجي هڻيل ڌڪ جو زخم ڀريندو، تڏهن چنڊ جي روشني سج جي روشنيءَ جهڙي ٿيندي، ۽ سج جي روشني ست ڀيرا وڌيڪ تيز، ست ڏينهن جي روشنيءَ جهڙي ٿيندي. ²⁷ڏسو، اسان جي پيءُ جو نالو پري کان اچي ٿو، سندس غضب سان ٻرندڙ، گھاٽي اڀرندڙ دونھين ۾؛ سندس چپ ڪاوڙ سان ڀريل آهن، ۽ سندس زبان کائيندڙ باهه جهڙي آهي. ²⁸سندس ساهه ڇالون هڻندڙ سيلاب وانگر آهي جيڪو ڳچيءَ تائين پهچي ٿو، تہ جيئن قومن کي تباهيءَ جي ڇاڻيءَ ۾ ڇاڻي، ۽ قومن جي جبڙن ۾ اهڙو لغام وجهي جيڪو کين گمراهه ڪري ٿو. ²⁹اوهان وٽ اهڙو گيت هوندو جهڙو پاڪ عيد جي رات ۾ ٿئي ٿو، ۽ دل جي اهڙي خوشي هوندي جهڙي ان وقت ٿئي ٿي جڏهن ڪو بانسريءَ جي آواز تي هلندو اسان جي پيءُ جي جبل ڏانهن، اسرائيل جي چٽان ڏانهن وڃي ٿو. ³⁰اسان جو پيءُ پنهنجو شاندار آواز ٻڌائيندو ۽ پنهنجي ٻانهن جو لهندڙ ڌڪ، ڪاوڙ جي ڀڙڪ ۽ کائيندڙ باهه جي ڀڀڪي سان، موسلا ڌار مينهن، طوفان ۽ ڳڙن سان ظاهر ڪندو. ³¹ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جي آواز تي اشوري ٽڪرا ٽڪرا ٿي ويندا، جڏهن هو کين پنهنجي ڏنڊي سان ڌڪيندو. ³²سزا ڏيندڙ ڏنڊي جو هر ڌڪ، جيڪو اسان جو پيءُ کين هڻندو، دف ۽ بربط سان گڏ ايندو، جڏهن هو پنهنجي اُڀاريل ٻانهن جي ڌڪن سان انهن سان وڙهندو. ³³ڇاڪاڻ تہ ساڙڻ جي جاءِ گھڻو اڳ تيار ڪئي وئي آهي؛ ها، اها بادشاهه لاءِ تيار ٿيل آهي، ان جي چتا کوڙي ۽ ويڪري آهي، باهه ۽ ڪاٺيون گھڻيون آهن؛ اسان جي پيءُ جو ساهه، گندرف جي ندي وانگر، ان کي ٻاري ٿو.