چاپ شوی
کتاب

هغه اتحاد چې د هغۀ نۀ وو

یهودا له پلار پوښتنې پرته مصر ته منډه وهي، او د هغې مرستې بیه ورکوي چې مرسته نه شي کولی. دوی پیغمبرانو ته وایي چې خوږې خبرې وکړي. د کور لاره آرامتیا او باور وه، چې دوی رد کړه. بیا هم پلار انتظار کوي چې مهربانه وي، او یو غږ وایي، دلته روان شه.

څپرکی 30.

زمونږ پلار فرمائى، ”په باغى بچو افسوس،“ ”هغوئ چې يوه منصوبه پوره کوى، خو زما نۀ، او هغوئ چې اتحاد جوړوى، خو زما د روح نه نۀ، ګناه په ګناه زياتوى؛ a a v1 زمونږ پلار خپل قوم ته ”باغى بچى“ وائى — زامن او لوڼه چې د هغۀ دى، نۀ پردى. په دې باب کښې د هغۀ د زړۀ درد د يو پلار د زړۀ درد دے. هغه چې مصر ته د ښکته تلو دپاره روان شول، زما نه د مشورې پوښتنې نه بغير، دې دپاره چې د فرعون په پناه کښې ساتنه ومومى او د مصر په سيورى کښې پناه ولټوى. ځکه نو د فرعون پناه به ستاسو شرمندګى شى، او د مصر په سيورى کښې پناه به ستاسو رسوائى شى. کۀ څۀ هم د فرعون عملداران په صوعن کښې دى او د هغۀ ايلچيان حانيس ته رسيږى، ټول به د داسې قوم په وجه شرمنده شى چې د هغوئ مدد نۀ شى کولے، چې نۀ مرسته راوړى او نۀ نفع، بلکې يواځې شرم او رسوائى.“

”د نجب د ځناورو په حقله يو پيغام. د تکليف او کړاو د ملک نه تېرېږى، چرته چې زمرۍ او زمرے ګرځى، او مار او تيز حمله کوونکے مار پناه نيسى، هغوئ خپل مالونه د خرو په شا باندې او خپل خزانې د اوښانو په کوهانو باندې وړى، داسې قوم ته چې د هغوئ مدد نۀ شى کولے. د مصر مدد بې‌فائدې او خالى دے؛ ځکه نو زۀ هغه ’بې‌ضرره اژدها‘ بولم.“

دا د ګواهۍ په توګه وليکه

”اوس لاړ شه، دا د هغوئ په مخکښې په يوه تختۍ باندې وليکه او په يو کتاب کښې يې ثبت کړه، چې د راتلونکى وخت دپاره وى، د تل دپاره د ګواهۍ په توګه. ځکه چې هغوئ يو باغى قوم دے، دوکه‌باز بچى، داسې بچى چې د زمونږ پلار د تعليم اورېدلو ته تيار نۀ دى. هغوئ غيب‌بينانو ته وائى، ’مۀ ګورئ،‘ او نبيانو ته، ’مونږ ته هغه څۀ چې صحيح وى مۀ وايئ؛ مونږ ته خوشحالوونکې خبرې راته وايئ، فريبونه وړاندوينه کوئ.

لار پرېږدئ، د سړک نه بل طرف ته واوړئ، مونږ ته د اِسرائيل د پاک ذات په حقله نور څۀ مۀ اورئ.

ځکه نو د اِسرائيل پاک ذات، زمونږ پلار، داسې فرمائى: ځکه چې تاسو دا خبره ردوئ او په ظلم او دوکه باندې اعتبار کوئ او په هغو تکيه کوئ، ځکه نو دا ګناه به تاسو له داسې وى لکه يو چاود چې د غورزېدو په حال کښې وى، د يوې اوچتې ديوال پړسوب، چې نړېدل يې ناببره راځى، په يوه شيبه کښې. د هغې ماتېدل د کُوزه‌ګر د يوې کُوزې د ماتولو په شان دے، چې دومره بې‌رحمۍ سره ماته شى چې د هغې په ټوټو کښې يوه ټوټه هم نۀ مومى چې د چولې نه پرې اور راواخلى يا د حوض نه پرې اوبۀ راواخلى.“

ځکه چې مالِک پلار، د اِسرائيل پاک ذات، داسې وفرمائيل: په راستنېدو او آرام کښې به تاسو خلاصون ومومئ؛ په خاموشۍ او اعتبار کښې به ستاسو طاقت وى. خو تاسو تيار نۀ وئ، او تاسو ووئيل، ”نه! مونږ به په آسونو تښتو“—ځکه نو تاسو به وتښتئ؛ او، ”مونږ به په تيزرفتاره آسونو سپاره شو“—ځکه نو ستاسو تعقيبوونکى به تيز وى.

د يو تن د ګواښ نه به زر کسان وتښتى؛ د پنځو د ګواښ نه به تاسو وتښتئ، تردې چې تاسو داسې پاتې شئ لکه د غرۀ په سر باندې يوه بيرغ‌دار لښته، لکه په يوه غونډۍ باندې يوه نښه.

ځکه نو زمونږ پلار انتظار کوى چې په تاسو فضل وکړى، او ځکه نو هغه پاڅيږى چې په تاسو رحم وکړى. ځکه چې هغه د انصاف پلار دے؛ هغه ټول برکتناک دى چې د هغۀ انتظار کوى. b b v18 د خپلو بچو د بغاوت نه پس هم، زمونږ پلار لرې نۀ ولاړيږى — هغه انتظار کوى، هغوئ طرف ته مائل، د هر هغه نښې دپاره چې هغوئ به کور ته راستانه شى. يو قوم به په صيون کښې، په يروشلم کښې اوسيږى؛ تاسو به نور نۀ ژاړئ. ستاسو د چغو په آواز به هغه ضرور فضل وکړى؛ کله چې هغه واورى، نو تاسو ته به جواب درکړى. کۀ څۀ هم زمونږ پلار تاسو ته د مصيبت ډوډۍ او د تکليف اوبۀ درکوى، ستاسو اُستاذ به نور نۀ پټيږى، بلکې ستاسو سترګې به ستاسو اُستاذ وينى.

ستاسو غوږونه به ستاسو د شا نه يوه خبره واورى: ”دا لار ده؛ په دې باندې روان شئ،“ کله چې تاسو ښى يا کيڼ طرف ته واوړئ.

بيا به تاسو خپل د سپينو زرو پوښل شوى تراشلى بتان او د سرو زرو پوښل شوى فلزى بتان ناپاک کړئ. تاسو به هغه د حيض د جامې په شان وغورځوئ او ووايئ، ”بهر ووځه!“

هغه به د هغه تخم دپاره باران ولېږى چې تاسو کرئ، او د زمکې د پيداوار نه ډوډۍ، شتمنه او فراوانه. په هغه ورځ به ستاسو مواشى په پراخو څړځايونو کښې وچرى. غويان او خرۀ چې زمکه کرى، هغه به مزه‌داره بوس وخورى، چې په بيله او څنګل سره پاک کړے شوے وى. په هر اوچت غرۀ او غونډۍ باندې به د اوبو نهرونه بهيږى، د لوئې وژنې په ورځ کله چې برجونه راوغورځى. د سپوږمۍ رڼا به د لمر د رڼا په شان وى، او د لمر رڼا به اوو ځله زياته روښانه وى، د اوو ورځو د رڼا په شان، کله چې زمونږ پلار د خپل قوم ماتوالے وتړى او هغه زخم روغ کړى چې هغۀ رسولے وو. وګورئ—د زمونږ پلار نوم د لرې نه راځى، د خپل غضب سره سوزيږى، په غټ پورته کېدونکى لوګى کښې؛ د هغۀ شونډې د قهر نه ډکې دى، او د هغۀ ژبه د خوړونکى اور په شان ده. د هغۀ ساه د يو راوتلى سيلاب په شان ده چې تر غاړې پورې رسيږى، دې دپاره چې قومونه د تباهۍ په غلبيل کښې وچاڼ کړى او د خلقو په زامخو باندې داسې لغام کېږدى چې هغوئ بې‌لارې کړى. تاسو به يوه سندره لرئ، لکه په هغه شپه کښې چې کوم پاک اختر منلے شى، او د زړۀ خوشحالى، لکه کله چې څوک د بانسرۍ په آواز روان وى چې د زمونږ پلار غرۀ ته لاړ شى، د اِسرائيل ډبرې ته. او زمونږ پلار به خپل باعظمته آواز وراورى او د خپل بازو راکوزېدونکے ضرب ښکاره کړى، په سخت قهر او د خوړونکى اور په لمبه کښې، د سخت باران، طوفان او د ږلۍ تيږو سره. ځکه چې د زمونږ پلار په آواز به آشوريان ماتېږى، کله چې هغه په خپله لښته سره ووهى. او د سزا د هرې لښتې هر ضرب چې زمونږ پلار به يې په هغوئ باندې راوړى د دپونو او رباب سره به وى، کله چې هغه د خپل ګرځول شوى بازو په ګوزارونو سره د هغوئ خلاف جنګ کوى. ځکه چې يو سوزيدونکے ځائ ډېر وخت دمخه تيار شوے دے؛ هو، هغه د بادشاه دپاره تيار کړے شوے دے، د هغۀ د اور ډيرے ژور او پراخ، د اور او لرګيو سره په فراوانۍ کښې؛ د زمونږ پلار ساه، د ګندهک د نهر په شان، هغه بل کوى.