Moses en Aäron voor die farao

Moses en Aäron vra Farao vir 'n fees in die woestyn en kry te hore dat hy hierdie God nie ken nie. Strooi word teruggehou maar die steenkwota bly, voormanne word geslaan, en Israel blameer Moses. Moses draai terug en vra ons Vader waarom hy hom ooit gestuur het.

Hoofstuk 5.

Daarna het Moses en Aäron na die farao gegaan en gesê: “So sê ons Vader van Israel: Laat my volk gaan om vir my ’n fees in die woestyn te hou.”

Die farao het gesê: “Wie is God, dat ek sy stem moet gehoorsaam en Israel laat gaan? Ek ken God nie, en ek sal Israel nie laat gaan nie.”

Toe sê hulle: “Ons Vader het ons ontmoet. Laat ons ’n reis van drie dae die woestyn in onderneem om aan ons Vader te offer, anders tref hy ons dalk met pes of swaard.”

Maar die koning van Egipte het vir hulle gesê: “Moses en Aäron, waarom trek julle die volk van hulle werk af weg? Gaan terug na julle werk toe!” Die farao het gesê: “Kyk, die mense van die land is nou baie, en julle wil hê hulle moet ophou werk!”

Daardie selfde dag het die farao die slawedrywers en die opsigters oor die volk beveel: “Hou op om vir die volk strooi vir die bakstene te gee soos tevore. Hulle moet self gaan strooi bymekaarmaak.

Eis dieselfde getal bakstene soos tevore; moenie dit verminder nie. Hulle is lui; daarom roep hulle: ‘Laat ons gaan om aan ons God te offer.’ Maak die werk swaarder vir die manne, sodat hulle daarmee aanhou en leuens verontagsaam.”

Die slawedrywers en opsigters het uitgegaan en vir die volk gesê: “So sê die farao: ‘Ek sal julle nie meer strooi gee nie.’ Gaan haal self julle strooi waar julle dit ook al kry — maar julle werk sal glad nie verminder word nie.’” Toe het die volk deur die hele land Egipte versprei om stoppels vir strooi bymekaar te maak. Die slawedrywers het hulle bly aanpor: “Voltooi julle daaglikse hoeveelheid, net soos toe julle strooi gehad het.” Die Israelitiese opsigters, wat die farao se slawedrywers oor hulle aangestel het, is geslaan en gevra: “Waarom het julle nie gister en vandag julle getal bakstene gelewer soos tevore nie?”

Toe het die Israelitiese opsigters gekom en na die farao geroep: “Waarom behandel u u dienaars so? Daar word geen strooi vir u dienaars gegee nie, tog sê hulle vir ons: ‘Maak bakstene!’ Kyk, u dienaars word geslaan, maar u eie mense is skuldig.”

Die farao het gesê: “Lui! Julle is lui! Daarom sê julle: ‘Laat ons gaan en aan God offer.’ Gaan nou, werk. Daar sal geen strooi vir julle gegee word nie, tog moet julle julle volle getal bakstene lewer.”

Die Israelitiese opsigters het gesien dat hulle in die moeilikheid is toe daar vir hulle gesê is: “Moenie julle daaglikse getal bakstene verminder nie.” Toe hulle die farao verlaat, het hulle vir Moses en Aäron gekry waar hulle gewag het om hulle te ontmoet, en het vir hulle gesê: “Mag ons Vader op julle let en oordeel, want julle het ons ’n stank gemaak by die farao en sy amptenare, en ’n swaard in hulle hand gesit om ons dood te maak.”

Toe het Moses na ons Vader teruggekeer en gesê: “My Soewereine Vader, waarom het u moeilikheid oor hierdie volk gebring? Waarom het u my ooit gestuur?

Vandat ek na die farao gegaan het om in u naam te praat, het hy hierdie volk kwaad aangedoen, en u het u volk glad nie gered nie.”