Muuse iyo Haaruun Fircoon hortiisa

Muuse iyo Haaruun waxay Fircoon ka codsadaan xaflad cidlada ah, waxaana loo sheegaa inuusan garanayn Ilaahan. Cawska waa la qaadaa laakiin tirada leben waa la ilaaliyaa, madaxda shaqada waa la garaacaa, Israa'iilna Muuse ayey eedeeyaan. Muuse wuu soo noqdaa wuxuuna Aabbaheenna weydiiyaa maxaa u soo diray.

Aabbeheen ayaa ku hadlaya aayad 1

Cutubka 5.

Intaas ka dib Muuse iyo Haaruun waxay u tageen Fircoon oo ku yidhaahdeen: “Aabbahayaga Israa'iil sidan buu leeyahay: Dadkayga sii daa inay cidlada iigu sameeyaan iid.”

Fircoon ayaa yidhi: “Ilaah yuu yahay, inaan codkiisa addeeco oo Israa'iil sii daayo? Ilaah ma aqaan, Israa'iilna sii daynayo maayo.”

Waxay yidhaahdeen: “Aabbahayaga ayaa nagula kulmay. Na sii daa aannu socod saddex maalmood ah u tagno cidlada si aannu Aabbahayaga allabari ugu bixinno, haddii kale wuxuu nagu dhufan doonaa belaayo ama seef.”

Laakiin boqorka Masar ayaa ku yidhi: “Muuse iyo Haaruun, maxaad dadka uga joojinaysaan shaqadooda? Shuqulladiinna ku noqda!” Fircoon ayaa yidhi: “Bal eega, dadka dalka hadda way badan yihiin, idinkuna waxaad ka joojinaysaan shaqadooda!”

Maalintaas isla markeeda Fircoon ayaa amray kuwa dadka shaqada ku qasba iyo kormeerayaasha dadka: “Dadka ha siinina caws lebenka loogu talagalay sidii hore. Iyagu ha tagaan oo cawskooda ha ururiyeen.

Tirada lebenka ay sidii hore u samayn jireen iyaga ka dalbada; ha ka dhimina. Waa caajisyo; sidaas daraaddeed bay u qayliyaan oo yidhaahdaan: ‘Na sii daa aannu tagno oo Ilaahayaga allabari u bixinno.’ Shuqulka ragga ha loo sii cuslaado, si ay ugu hawlgalaan oo aanay u dhegaysan hadallo been ah.”

Kuwii dadka shaqada ku qasbayay iyo kormeerayaashii ayaa baxay oo dadkii ku yidhi: “Fircoon wuxuu leeyahay: ‘Mar dambe caws idiin siin maayo. Tagga oo caws meel aad ka heshaan u soo ururiya, laakiin shuqulkiinna waxba laga dhimi maayo.’” Sidaas darteed dadkii ayaa ku kala firdhay dalka Masar oo dhan inay haraadi ururiyaan oo caws ka dhigaan. Kuwii shaqada ku qasbayay waa ku cadaadin jireen: “Dhammaystira shuqulkiinna maalinle ah, sidii markii caws laydin siin jiray.” Kormeerayaashii reer Israa'iil, kuwii ay kuwa Fircoon ee shaqada ku qasbayay dushooda dhigeen, waa la garaacay oo la weydiiyay: “Maxaad shalay iyo maanta u dhammaystirin tirada lebenka sidii hore?”

Markaasaa kormeerayaashii reer Israa'iil yimaadeen oo Fircoon u qayliyeen: “Maxaad addoommadaada sidan ugu sameysaa? Addoommadaada caws lama siiyo, weliba waxay noo yidhaahdaan: ‘Leben samaysta!’ Bal eeg, addoommadaada waa la garaacaa, laakiin dadkaaga ayaa gafay.”

Fircoon ayaa yidhi: “Caajisyo! Waad caajisan tihiin! Sidaas daraaddeed ayaad u dhahdaan: ‘Na sii daa aannu tagno oo Ilaah allabari u bixinno.’ Haddaba tagga oo shaqeeya. Caws laydin siin maayo, weliba waa inaad bixisaan tirada lebenka oo dhan.”

Kormeerayaashii reer Israa'iil waxay arkeen inay dhibaato ku jiraan markii la yidhi: “Tirada lebenka ee maalinle ah ha ka dhimina.” Markay Fircoon ka baxeen, waxay heleen Muuse iyo Haaruun oo kulan ugu sugaya, oo ku yidhaahdeen: “Aabbeheen ha idin eego oo ha idinku xukumo, waayo waxaad noo ka dhigteen ur xun oo Fircoon iyo addoommadiisa hortooda ah, idinkoo seef gacantooda ugu dhiibay inay noo dilaan.”

Markaasaa Muuse u soo noqday Aabbaha oo yidhi: “Aabbow, Sayidow, maxaad belaayo ugu keentay dadkan? Maxaad, haddaba, i soo dirtay?

Tan iyo markii aan Fircoon u tegey inaan magacaaga ku hadlo, wuxuu dadkan u sameeyay xumaan, adiguna dadkaaga waxba ma aadan samatabbixin.”