خروج 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹پوءِ موسيٰ ۽ هارون فرعون وٽ وڃي چيائون تہ ”اسرائيل جو پيءُ، اسان جو پيءُ ائين ٿو فرمائي تہ منهنجي قوم کي وڃڻ ڏي، تہ هو رڻ ۾ منهنجي لاءِ عيد ملهائين.“

²فرعون چيو تہ ”خدا ڪير آهي جو آءٌ سندس آواز ٻڌي اسرائيل کي وڃڻ ڏيان؟ آءٌ خدا کي نہ ٿو سڃاڻان، ۽ اسرائيل کي بہ وڃڻ نہ ڏيندس.“

³چيائون تہ ”اسان جو پيءُ اسان سان مليو آهي. اسان کي اجازت ڏي تہ ٽن ڏينهن جي سفر تي رڻ ۾ وڃي اسان جي پيءُ لاءِ قربانيون ڏيون، نہ تہ متان هو اسان کي وبا يا تلوار سان ماري.“

⁴پر مصر جي بادشاهہ کين چيو تہ ”اي موسيٰ ۽ هارون، اوهين ماڻهن کي سندن ڪم کان ڇو ٿا هٽايو؟ وڃي پنهنجي مشقت ۾ لڳو!“ ⁵فرعون چيو تہ ”ڏسو، هاڻي ملڪ ۾ ماڻهو گھڻا آهن، ۽ اوهين کين ڪم کان روڪرائڻ ٿا چاهيو!“

⁶انهيءَ ئي ڏينهن فرعون ماڻهن مٿان مقرر ڪم ڪرائيندڙن ۽ سردارن کي حڪم ڏنو تہ ⁷”ماڻهن کي سرن لاءِ اڳ وانگر ڀُسو ڏيڻ بند ڪريو. هو پاڻ وڃي پنهنجو ڀُسو گڏ ڪن.

⁸سرن جو اهوئي تعداد گھرو جيڪو اڳ هو؛ ان ۾ گھٽتائي نہ ڪريو. هو سست آهن؛ تنهنڪري ئي رڙيون ٿا ڪن تہ ’اسان کي وڃڻ ڏيو تہ اسان جي خدا لاءِ قربانيون ڏيون.‘ ⁹مردن جو ڪم وڌيڪ سخت ڪريو، تہ جيئن هو ان ۾ لڳا رهن ۽ ڪوڙين ڳالهين تي ڌيان نہ ڏين.“

¹⁰ڪم ڪرائيندڙ ۽ سردار ٻاهر نڪري ماڻهن کي ٻڌايائون تہ ”فرعون ٿو چوي تہ ’آءٌ اوهان کي وڌيڪ ڀُسو نہ ڏيندس.‘ ¹¹وڃو، جتان ملي اتان پنهنجو ڀُسو پاڻ گڏ ڪريو—پر اوهان جي ڪم ۾ ڪابہ گھٽتائي نہ ٿيندي.‘“ ¹²تنهنڪري ماڻهو سڄي مصر جي ملڪ ۾ پکڙجي ويا، تہ ڀُسي جي بدران ٺوٺ گڏ ڪن. ¹³ڪم ڪرائيندڙ کين زور ڀريندا رهيا تہ ”پنهنجو روزاني مقرر ڪم پورو ڪريو، جيئن ان وقت ڪندا هئا جڏهن اوهان وٽ ڀُسو هو.“ ¹⁴اسرائيلي سردار، جن کي فرعون جي ڪم ڪرائيندڙن سندن مٿان مقرر ڪيو هو، ماريا ويا ۽ کانئن پڇيو ويو تہ ”اوهان ڪالهہ ۽ اڄ سرن جو مقرر ڪيل تعداد اڳ وانگر ڇو پورو نہ ڪيو آهي؟“

¹⁵پوءِ اسرائيلي سردار اچي فرعون وٽ رڙ ڪري چيائون تہ ”اوهين پنهنجي نوڪرن سان ائين ڇو ٿا ڪريو؟ ¹⁶اوهان جي نوڪرن کي ڀُسو نٿو ڏنو وڃي، پر وري بہ اسان کي چون ٿا تہ ’سرون ٺاهيو!‘ ڏسو، اوهان جا نوڪر ماريا پيا وڃن، پر قصور اوهان جي پنهنجي ماڻهن جو آهي.“

¹⁷فرعون چيو تہ ”سست! اوهين سست آهيو! تنهنڪري ٿا چئو تہ ’اسان کي وڃڻ ڏيو تہ خدا لاءِ قربانيون ڏيون.‘ ¹⁸هاڻي وڃو، ڪم ڪريو. اوهان کي ڀُسو نہ ڏنو ويندو، تڏهن بہ اوهان کي سرن جو پورو تعداد ڏيڻو پوندو.“

¹⁹اسرائيلي سردارن کي جڏهن ٻڌايو ويو تہ ”روزاني سرن جو تعداد گھٽ نہ ڪجو،“ تڏهن هنن ڏٺو تہ اهي مصيبت ۾ آهن. ²⁰جڏهن هو فرعون وٽان نڪتا تہ موسيٰ ۽ هارون کي پاڻ سان ملڻ لاءِ بيٺل ڏٺائون، ²¹کين چيائون تہ ”اسان جو پيءُ اوهان تي نظر ڪري ۽ انصاف ڪري، ڇاڪاڻ تہ اوهان اسان کي فرعون ۽ سندس درٻارين جي نظر ۾ بدبودار بڻائي ڇڏيو آهي، ۽ انهن جي هٿ ۾ اسان کي ماري ڇڏڻ لاءِ تلوار ڏني آهي.“

²²پوءِ موسيٰ اسان جي پيءُ ڏانهن موٽي چيو تہ ”اي منهنجا مالڪ بابا، تو هن قوم تي ڇو مصيبت آندي آهي؟ تو مون کي ڇو موڪليو؟

²³جڏهن کان آءٌ تنهنجي نالي ۾ ڳالهائڻ لاءِ فرعون وٽ ويس، تڏهن کان هن هن قوم سان بڇڙائي ڪئي آهي، ۽ تو پنهنجي قوم کي ڪنهن بہ طرح نہ ڇڏايو آهي.“