प्रस्थान 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹त्यसपछि मोशा र हारून फारोकहाँ गएर भने, “इस्राएलका हाम्रा पिता यसो भन्‍नुहुन्छ: मेरा मानिसहरूलाई जान देऊ, ताकि तिनीहरूले उजाड-स्थानमा मेरो निम्ति चाड मनाऊन्।”

²फारोले भने, “परमेश्वर को हुनुहुन्छ, कि मैले उहाँको आवाज मानूँ र इस्राएललाई जान दिऊँ? म परमेश्वरलाई चिन्दिनँ, र इस्राएललाई जान दिन्‍नँ।”

³तिनीहरूले भने, “हाम्रा पिता हामीसँग भेट हुनुभएको छ। हामीलाई उजाड-स्थानमा तीन दिनको यात्रा गर्न देऊ, ताकि हामीले हाम्रा पितालाई बलिदान चढाऊँ, नत्र उहाँले हामीलाई महामारी वा तरवारले प्रहार गर्नुहुनेछ।”

⁴तर मिश्रका राजाले तिनीहरूलाई भने, “मोशा र हारून, किन मानिसहरूलाई तिनीहरूको कामबाट तान्दैछौ? आफ्नो परिश्रममा फर्क!” ⁵फारोले भने, “हेर, देशका मानिसहरू अहिले धेरै भएका छन्, र तिमीहरू तिनीहरूलाई काम गर्नबाट रोक्न खोज्दैछौ!”

⁶त्यसै दिन फारोले दास खटाउनेहरू र मानिसहरूमाथिका मुखियाहरूलाई आज्ञा दिए: ⁷“इँटा बनाउन मानिसहरूलाई पहिलेझैँ पराल दिन छोड। तिनीहरू आफैँ गएर पराल बटुलून्।

⁸तर पहिले बनाएजतिकै इँटाको परिमाण तिनीहरूबाट माग; त्यो नघटाऊ। तिनीहरू अल्छी छन्; त्यसैले तिनीहरू कराउँछन्, ‘हामीलाई हाम्रा परमेश्वरलाई बलिदान चढाउन जान देऊ।’ ⁹मानिसहरूको निम्ति काम झन् कठिन बनाऊ, ताकि तिनीहरू त्यसैमा लागिरहून् र झूटा कुरालाई बेवास्ता गरून्।”

¹⁰दास खटाउनेहरू र मुखियाहरू बाहिर गएर मानिसहरूलाई भने, “फारो यसो भन्छन्: ‘म तिमीहरूलाई अब पराल दिन्‍नँ। ¹¹जहाँ भेट्टाउँछौ त्यहीँबाट आफ्नो पराल आफैँ लिन जाऊ—तर तिमीहरूको काम कत्ति पनि घटाइनेछैन।’” ¹²त्यसैले परालको सट्टा ठुटा बटुल्न मानिसहरू मिश्र देशभरि छरिए। ¹³दास खटाउनेहरूले तिनीहरूलाई दबाब दिइरहे: “पराल हुँदाझैँ नै आफ्नो दैनिक परिमाण पूरा गर।” ¹⁴फारोका दास खटाउनेहरूले नियुक्त गरेका इस्राएली मुखियाहरूलाई कुटियो र सोधियो, “पहिलेझैँ हिजो र आज तिमीहरूले किन आफ्नो इँटाको परिमाण पूरा गरेनौ?”

¹⁵तब इस्राएली मुखियाहरू आएर फारोसामु पुकारा गरे, “तपाईं आफ्ना सेवकहरूसँग किन यस्तो व्यवहार गर्नुहुन्छ? ¹⁶तपाईंका सेवकहरूलाई पराल दिइँदैन, तैपनि तिनीहरू हामीलाई भन्छन्, ‘इँटा बनाओ!’ हेर्नुहोस्, तपाईंका सेवकहरूलाई कुटिन्छ, तर दोष त तपाईंकै मानिसहरूको हो।”

¹⁷फारोले भने, “अल्छी! तिमीहरू अल्छी छौ! त्यसैले तिमीहरू भन्छौ, ‘हामीलाई परमेश्वरलाई बलिदान चढाउन जान देऊ।’ ¹⁸अब जाऊ, काम गर। तिमीहरूलाई पराल दिइनेछैन, तैपनि तिमीहरूले आफ्नो पूरा इँटाको परिमाण बुझाउनैपर्छ।”

¹⁹“तिमीहरूले आफ्नो दैनिक इँटाको परिमाण नघटाउनू” भनिएपछि इस्राएली मुखियाहरूले आफूहरू सङ्कष्टमा परेको थाहा पाए। ²⁰फारोबाट निस्केपछि तिनीहरूले आफूहरूलाई भेट्न पर्खिरहेका मोशा र हारूनलाई भेट्टाए, ²¹अनि तिनीहरूलाई भने, “हाम्रा पिताले तिमीहरूलाई हेरून् र न्याय गरून्, किनकि तिमीहरूले हामीलाई फारो र उनका अधिकारीहरूको दृष्टिमा दुर्गन्धित बनायौ, हामीलाई मार्न तिनीहरूको हातमा तरवार थमायौ।”

²²तब मोशा हाम्रा पिताकहाँ फर्के र भने, “हे मेरा सार्वभौम पिता, तपाईंले यी मानिसहरूमाथि किन सङ्कष्ट ल्याउनुभयो? तपाईंले मलाई किन पठाउनुभयो?

²³तपाईंको नाममा बोल्न म फारोकहाँ गएदेखि नै उनले यी मानिसहरूलाई हानि गरेका छन्, र तपाईंले आफ्ना मानिसहरूलाई कत्ति पनि छुटकारा दिनुभएको छैन।”