Muso va Horun Firʼavn huzurida

Muso bilan Horun Firʼavndan sahroda bayram oʻtkazishga ruxsat soʻraydi, u esa bu Xudoni tanimasligini aytadi. Somon berilmay qoʻyiladi, ammo gʻisht meʼyori saqlanadi, nazoratchilar kaltaklanadi, Isroil esa Musoni ayblaydi. Muso Otamizga qaytib, nega uni umuman yuborganini soʻraydi.

5-bob.

Keyin Muso bilan Horun Firʼavnning huzuriga borib dedilar: “Isroilning Otamiz shunday aytmoqda: Xalqimni qoʻyib yubor, toki ular sahroda Men uchun bayram oʻtkazsinlar.”

Firʼavn dedi: “Xudo kim ekanki, men Uning ovoziga quloq solib, Isroilni qoʻyib yuborsam? Men Xudoni tanimayman, Isroilni ham qoʻyib yubormayman.”

Ular dedilar: “Otamiz biz bilan uchrashdi. Sahroga uch kunlik yoʻl bosib, Otamizga qurbonlik keltiraylik, aks holda U bizni vabo yoki qilich bilan urishi mumkin.”

Lekin Misr podshosi ularga dedi: “Muso va Horun, nega xalqni ishidan chalgʻitasizlar? Ishingizga qaytinglar!” Firʼavn yana dedi: “Qaranglar, yurt aholisi endi koʻpaydi, sizlar esa ularni ishdan toʻxtatmoqchisizlar!”

Oʻsha kuni Firʼavn nazoratchilarga va xalq ustidan qoʻyilgan oqsoqollarga shunday buyruq berdi: “Bundan buyon gʻisht quyish uchun xalqqa avvalgidek somon bermanglar. Ular somonni oʻzlari borib yigʻib kelsinlar.

Avvalgi gʻisht meʼyorini oʻzgartirmay talab qilinglar, uni kamaytirmanglar. Ular dangasa, shuning uchun: «Borib, Xudoyimizga qurbonlik keltiraylik», deb baqirishmoqda. Odamlar uchun ishni ogʻirlashtiringlar, toki ular shu bilan ovora boʻlib, yolgʻon gaplarga eʼtibor bermasinlar.”

Nazoratchilar va oqsoqollar chiqib, xalqqa dedilar: “Firʼavn shunday aytmoqda: «Men sizlarga endi somon bermayman.» «Qayerdan topsangiz, oʻsha yerdan oʻzingizga somon olib kelinglar, biroq ishingiz aslo kamaytirilmaydi.»” Shunday qilib, xalq somon oʻrniga ang yigʻish uchun butun Misr yurti boʻylab tarqalib ketdi. Nazoratchilar esa ularni qistab: “Somon berilgan kundagidek, har kungi ishingizni oʻsha kuniyoq tugatib boringlar”, deb turaverardilar. Firʼavnning nazoratchilari ular ustidan qoʻygan Isroil oqsoqollari kaltaklanar va ulardan: “Nega kecha va bugun avvalgidek gʻisht meʼyoringizni bajarmadingiz?” deb soʻralardi.

Shunda Isroil oqsoqollari Firʼavnning oldiga kelib, nola qildilar: “Nega qullaringizga bunday muomala qilyapsiz? Qullaringizga somon berilmayapti, lekin bizga: «Gʻisht quyinglar!» deb buyurishyapti. Mana, qullaringiz kaltaklanmoqda, ayb esa oʻz xalqingizdadir.”

Firʼavn dedi: “Dangasa! Sizlar dangasasizlar! Shuning uchun: «Borib, Xudoga qurbonlik keltiraylik», deyapsizlar. Endi boringlar, ishlanglar. Sizlarga somon berilmaydi, biroq gʻishtning toʻliq meʼyorini topshirishingiz shart.”

Isroil oqsoqollariga: “Har kungi gʻisht meʼyoringizni kamaytirmanglar”, deyilganda, ular boshlariga kulfat tushganini angladilar. Firʼavnning oldidan chiqqanlarida, ular oʻzlarini kutib turgan Muso bilan Horunni uchratdilar, va ularga dedilar: “Otamiz sizlarning qilmishingizga nazar solib, hukm qilsin! Chunki sizlar bizni Firʼavn va uning amaldorlari oldida manfur qilib, bizni oʻldirish uchun ularning qoʻliga qilich tutqazdingiz.”

Shundan soʻng Muso Otamizning huzuriga qaytib dedi: “Ey Hukmron Otam, nega bu xalqning boshiga kulfat keltirding? Nega meni yuborgan eding oʻzi?

Firʼavnning oldiga borib, Sening noming bilan gapirganimdan beri, u bu xalqqa ziyon yetkazdi, Sen esa Oʻz xalqingni aslo qutqarmading.”