Exodo 5

5 ¹Pagkatapos, sina Moises at Aaron ay pumunta sa Faraon at sinabi, “Ito ang sinasabi ng ating Ama ng Israel: Payaan mong umalis ang aking bayan upang magdiwang para sa akin sa ilang.”

²Sinabi ng Faraon, “Sino ang Diyos, na kailangan kong sundin ang kaniyang tinig at payaang umalis ang Israel? Hindi ko kilala ang Diyos, at hindi ko papayagang umalis ang Israel.”

³Sinabi nila, “Nakipagkita sa amin ang ating Ama. Payaan mo kaming maglakbay ng tatlong araw patungo sa ilang upang maghandog sa ating Ama, baka kami ay saktan niya ng salot o ng tabak.”

⁴Ngunit sinabi sa kanila ng hari ng Egipto, “Moises at Aaron, bakit ninyo inaalis ang mga tao sa kanilang gawain? Bumalik kayo sa inyong pagpapagal!” ⁵Sinabi ng Faraon, “Tingnan ninyo, ang mga tao sa lupain ay marami na ngayon, at ibig ninyo silang patigilin sa paggawa!”

⁶Nang araw ding iyon ay iniutos ng Faraon sa mga tagapagpaalipin at sa mga kapatas na namamahala sa mga tao: ⁷“Huwag na ninyong bigyan ng dayami ang mga tao para sa mga laryo tulad ng dati. Sila mismo ang pumunta at mangalap ng dayami.

⁸Ngunit atasan ninyo silang gumawa ng ganoon ding dami ng laryo tulad ng dati; huwag ninyong babawasan. Sila ay mga tamad; kaya sila humihiyaw, ‘Payaan mo kaming maghandog sa aming Diyos.’ ⁹Pabigatin ninyo ang gawain para sa mga lalaki, upang sila ay magpatuloy dito at huwag pansinin ang mga kasinungalingan.”

¹⁰Kaya lumabas ang mga tagapagpaalipin at ang mga kapatas at sinabi sa mga tao, “Sinasabi ng Faraon: ‘Hindi na kayo bibigyan ng dayami.’ ¹¹Humayo kayo at kumuha ng sarili ninyong dayami saan man kayo makakita—ngunit hindi babawasan kahit kaunti ang inyong gawain.’” ¹²Kaya nagkalat ang mga tao sa buong lupain ng Egipto upang mangalap ng mga pinaggapasan bilang dayami. ¹³Patuloy silang pinipilit ng mga tagapagpaalipin: “Tapusin ninyo ang inyong takdang gawain sa bawat araw, gaya noong may dayami kayo.” ¹⁴Ang mga kapatas na Israelita, na inilagay ng mga tagapagpaalipin ng Faraon upang mamahala sa kanila, ay binugbog at tinanong, “Bakit hindi ninyo natapos ang inyong takdang dami ng laryo kahapon at ngayon, tulad ng dati?”

¹⁵Kaya pumunta ang mga kapatas na Israelita at humiyaw sa Faraon, “Bakit ninyo ginagawa ito sa inyong mga lingkod? ¹⁶Walang dayaming ibinibigay sa inyong mga lingkod, gayunma’y sinasabi nila sa amin, ‘Gumawa kayo ng mga laryo!’ Tingnan ninyo, ang inyong mga lingkod ay binubugbog, ngunit ang inyong sariling mga tao ang may kasalanan.”

¹⁷Sinabi ng Faraon, “Mga tamad! Mga tamad kayo! Kaya ninyo sinasabi, ‘Payaan mo kaming humayo at maghandog sa Diyos.’ ¹⁸Ngayon, humayo kayo, gumawa. Walang dayaming ibibigay sa inyo, gayunma’y kailangan ninyong ihatid ang buong takdang dami ng inyong mga laryo.”

¹⁹Nakita ng mga kapatas na Israelita na sila ay nasa kagipitan nang sabihin sa kanila, “Huwag ninyong babawasan ang takdang dami ng inyong mga laryo sa bawat araw.” ²⁰Nang umalis sila mula sa Faraon, nakita nila sina Moises at Aaron na naghihintay upang salubungin sila, ²¹at sinabi sa kanila, “Nawa’y masdan kayo ng ating Ama at hatulan, sapagkat ginawa ninyo kaming kasuklam-suklam sa paningin ng Faraon at ng kaniyang mga pinuno, na naglagay ng tabak sa kanilang kamay upang patayin kami.”

²²Kaya bumalik si Moises sa ating Ama at sinabi, “Aking Panginoong Ama, bakit ninyo dinalhan ng kaguluhan ang bayang ito? Bakit ninyo ako ipinadala?

²³Mula nang pumunta ako sa Faraon upang magsalita sa inyong pangalan, siya ay nanakit sa bayang ito, at hindi ninyo iniligtas kahit kaunti ang inyong bayan.”