ଫାରୋଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମୋଶା ଓ ହାରୋଣ

ମୋଶା ଓ ହାରୋଣ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ଏକ ପର୍ବ ପାଇଁ ଫାରୋଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଉତ୍ତର ପାଆନ୍ତି ଯେ ସେ ଏହି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ନଡ଼ା ବନ୍ଦ କରାଯାଏ କିନ୍ତୁ ଇଟାର ପରିମାଣ ସେହିପରି ରହେ, ମୁଖିଆମାନଙ୍କୁ ମାଡ଼ ମରାଯାଏ, ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲ ମୋଶାଙ୍କୁ ଦୋଷ ଦିଏ। ମୋଶା ଫେରି ଆମର ପିତାଙ୍କୁ ପଚାରନ୍ତି, ସେ ତାଙ୍କୁ କାହିଁକି ପଠାଇଥିଲେ।

ଅଧ୍ୟାୟ 5।

ତତ୍ପରେ ମୋଶା ଓ ହାରୋଣ ଫାରୋଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ କହିଲେ, “ଇସ୍ରାଏଲର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି: ଆମ୍ଭ ଲୋକମାନେ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ଆମ୍ଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପର୍ବ ପାଳନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସେମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ।”

ଫାରୋ କହିଲା, “ଈଶ୍ଵର କିଏ, ଯେ ମୁଁ ତାହାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ମାନି ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଛାଡ଼ିଦେବି? ମୁଁ ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ ଜାଣେ ନାହିଁ, ଆଉ ମୁଁ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଛାଡ଼ିଦେବି ନାହିଁ।”

ସେମାନେ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ କରିଅଛନ୍ତି। ବିନୟ କରୁଅଛୁ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ତିନି ଦିନର ପଥ ପ୍ରାନ୍ତରକୁ ଯାଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବଳିଦାନ କରିବାକୁ ଦିଅ, ନୋ ହେଲେ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମହାମାରୀ କିମ୍ବା ଖଡ଼୍ଗ ଦ୍ଵାରା ଆଘାତ କରିପାରନ୍ତି।”

ମାତ୍ର ମିସରର ରାଜା ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲା, “ହେ ମୋଶା ଓ ହାରୋଣ, ତୁମ୍ଭେମାନେ କାହିଁକି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଟାଣି ନେଉଅଛ? ଆପଣା ପରିଶ୍ରମକୁ ଫେରିଯାଅ!” ଫାରୋ ଆହୁରି କହିଲା, “ଦେଖ, ଦେଶର ଲୋକମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଅନେକ ହୋଇଅଛନ୍ତି, ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବନ୍ଦ କରାଉଅଛ!”

ସେହି ଦିନ ଫାରୋ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିଯୁକ୍ତ ବେଗାର-କାର୍ଯ୍ୟ କରାଉଥିବା ଅଧ୍ୟକ୍ଷଗଣ ଓ ତତ୍ତ୍ଵାବଧାରକମାନଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇ କହିଲା, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ପୂର୍ବ ପରି ଇଟା ନିମନ୍ତେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଆଉ ପାଳ ଦିଅ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଆପେ ଯାଇ ଆପଣାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପାଳ ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତୁ।

ପୂର୍ବ ପରି ସେହି ପରିମାଣର ଇଟା ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଆଦାୟ କର; ତାହା ଊଣା କର ନାହିଁ। ସେମାନେ ଅଳସ ଅଟନ୍ତି; ଏହି ନିମନ୍ତେ ସେମାନେ କ୍ରନ୍ଦନ କରି କହୁଅଛନ୍ତି, ‘ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବଳିଦାନ କରିବାକୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ।’ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟ ଆହୁରି କଠିନ କରିଦିଅ, ଯେପରି ସେମାନେ ସେଥିରେ ବ୍ୟସ୍ତ ରହି ମିଥ୍ୟା କଥାକୁ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରନ୍ତି।”

ତହୁଁ ବେଗାର-କାର୍ଯ୍ୟ କରାଉଥିବା ଅଧ୍ୟକ୍ଷଗଣ ଓ ତତ୍ତ୍ଵାବଧାରକମାନେ ବାହାରକୁ ଯାଇ ଲୋକମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଫାରୋ ଏହା କହୁଅଛନ୍ତି: ‘ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆଉ ପାଳ ଦେବି ନାହିଁ। ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯାଇ ଯେଉଁଠାରେ ପାଉ, ସେଠାରୁ ଆପଣାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପାଳ ସଂଗ୍ରହ କର—ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ କିଛି ହିଁ ଊଣା କରାଯିବ ନାହିଁ।’” ତେଣୁ ଲୋକମାନେ ପାଳ ବଦଳେ ନଡ଼ା ସଂଗ୍ରହ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସମୁଦାୟ ମିସର ଦେଶଯାକ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହୋଇ ଗଲେ। ବେଗାର-କାର୍ଯ୍ୟ କରାଉଥିବା ଅଧ୍ୟକ୍ଷଗଣ ସେମାନଙ୍କୁ ତାଗିଦ କରି କହିଲେ, “ପାଳ ଥିବା ବେଳେ ଯେପରି କରୁଥିଲ, ସେପରି ଆପଣାମାନଙ୍କ ପ୍ରତିଦିନର ପରିମାଣ ସମାପ୍ତ କର।” ପୁଣି ଫାରୋଙ୍କ ବେଗାର-କାର୍ଯ୍ୟ କରାଉଥିବା ଅଧ୍ୟକ୍ଷଗଣ ଯେଉଁ ଇସ୍ରାଏଲୀୟ ତତ୍ତ୍ଵାବଧାରକମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ପ୍ରହାରିତ ହୋଇ ପଚରାଗଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ପୂର୍ବ ପରି କାଲି ଓ ଆଜି ଆପଣାମାନଙ୍କ ଇଟାର ପରିମାଣ କାହିଁକି ସମାପ୍ତ କଲ ନାହିଁ?”

ତେବେ ଇସ୍ରାଏଲୀୟ ତତ୍ତ୍ଵାବଧାରକମାନେ ଆସି ଫାରୋଙ୍କ ନିକଟରେ କାକୂକ୍ତି କରି କହିଲେ, “ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କାହିଁକି ଏପରି ବ୍ୟବହାର କରୁଅଛନ୍ତି? ଆପଣଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କୁ ପାଳ ଦିଆଯାଉ ନାହିଁ, ତଥାପି ସେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛନ୍ତି, ‘ଇଟା ତିଆର କର!’ ଦେଖନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କ ଦାସମାନେ ପ୍ରହାରିତ ହେଉଅଛନ୍ତି, ମାତ୍ର ଦୋଷ ଆପଣଙ୍କ ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କର।”

ମାତ୍ର ସେ କହିଲା, “ଅଳସ! ତୁମ୍ଭେମାନେ ଅଳସ ଅଟ! ଏହି ନିମନ୍ତେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କହୁଅଛ, ‘ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବଳିଦାନ କରିବାକୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯିବାକୁ ଦିଅ।’ ଏବେ ଯାଇ କାର୍ଯ୍ୟ କର। ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପାଳ ଦିଆଯିବ ନାହିଁ, ତଥାପି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଇଟାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିମାଣ ଯୋଗାଇ ଦେବ।”

“ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ପ୍ରତିଦିନର ଇଟାର ପରିମାଣ ଊଣା କର ନାହିଁ,” ଏହା କୁହାଯିବାରୁ ଇସ୍ରାଏଲୀୟ ତତ୍ତ୍ଵାବଧାରକମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାଗ୍ରସ୍ତ ବୋଲି ଜାଣିଲେ। ପୁଣି ଫାରୋଙ୍କ ନିକଟରୁ ବାହାରିବା ବେଳେ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଭେଟିବା ନିମନ୍ତେ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିବା ମୋଶା ଓ ହାରୋଣଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଆଉ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି କରି ବିଚାର କରନ୍ତୁ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଫାରୋ ଓ ତାହାର କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦୁର୍ଗନ୍ଧମୟ କରିଅଛ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସେମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଖଡ଼୍ଗ ଦେଇଅଛ।”

ତେବେ ମୋଶା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରିଯାଇ କହିଲେ, “ହେ ମୋହର ସର୍ବାଧିପତି ପିତା, ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ଆଣିଅଛ? ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ମୋତେ ପଠାଇଲ?

ଯେଉଁଠାରୁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ନାମରେ କଥା କହିବା ନିମନ୍ତେ ଫାରୋଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇଅଛି, ସେତେବେଳଠାରୁ ସେ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କର ଅମଙ୍ଗଳ କରିଅଛି, ଆଉ ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ଲୋକମାନଙ୍କୁ କିଛି ହିଁ ଉଦ୍ଧାର କରି ନାହଁ।”