ଯାତ୍ରା ପୁସ୍ତକ 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹ମୋଶା ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ମୋତେ ବିଶ୍ଵାସ କରିବେ ନାହିଁ କିମ୍ବା ମୋହର ରବ ଶୁଣିବେ ନାହିଁ, କାରଣ ସେମାନେ କହିବେ, ‘ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭକୁ ଦର୍ଶନ ଦେଇ ନାହାନ୍ତି।’”

²ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭ ହସ୍ତରେ ତାହା କʼଣ?” ସେ କହିଲେ, “ଗୋଟିଏ ଯଷ୍ଟି।”

³ସେ କହିଲେ, “ତାହା ଭୂମିରେ ପକାଅ।” ତହିଁରେ ସେ ତାହା ଭୂମିରେ ପକାନ୍ତେ ତାହା ଏକ ସର୍ପ ହୋଇଗଲା, ଆଉ ମୋଶା ତାହା ନିକଟରୁ ପଳାଇଲେ।

⁴ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆପଣା ହସ୍ତ ବଢ଼ାଇ ତାହାର ଲାଞ୍ଜ ଧର”—ତହିଁରେ ସେ ଆପଣା ହସ୍ତ ବଢ଼ାଇ ତାହା ଧରନ୍ତେ ତାହା ତାହାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଯଷ୍ଟି ହୋଇଗଲା। ⁵“ଯେପରି ସେମାନେ ବିଶ୍ଵାସ କରିବେ ଯେ ତୁମ୍ଭର ପିତା, ସେମାନଙ୍କ ପିତୃଗଣଙ୍କ ପରମେଶ୍ଵର—ଅବ୍ରହାମଙ୍କ, ଇସ୍ହାକଙ୍କ ଓ ଯାକୁବଙ୍କ ପରମେଶ୍ଵର—ତୁମ୍ଭକୁ ଦର୍ଶନ ଦେଇଅଛନ୍ତି।”

⁶ଏଥିଉତ୍ତାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆପଣା ହସ୍ତ ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ରଖ।” ତହିଁରେ ସେ ସେପ୍ରକାର କଲେ, ପୁଣି ଯେତେବେଳେ ତାହା ବାହାର କଲେ, ତାହାଙ୍କ ହସ୍ତ ଚର୍ମ ରୋଗରେ ହିମ ପରି ଶ୍ଵେତବର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା।

⁷ସେ କହିଲେ, “ଆପଣା ହସ୍ତ ପୁନର୍ବାର ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ରଖ।” ତହିଁରେ ସେ ସେପ୍ରକାର କଲେ, ପୁଣି ଯେତେବେଳେ ତାହା ବାହାର କଲେ, ତାହା ତାହାଙ୍କ ଅବଶିଷ୍ଟ ଶରୀର ପରି ପୁନଃ ସୁସ୍ଥ ହୋଇଯାଇଥିଲା।

⁸“ଯଦି ସେମାନେ ତୁମ୍ଭକୁ ବିଶ୍ଵାସ ନ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ପ୍ରଥମ ଚିହ୍ନର ରବ ନ ଶୁଣନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନେ ଦ୍ଵିତୀୟ ଚିହ୍ନକୁ ବିଶ୍ଵାସ କରିବେ। ⁹ଯଦି ସେମାନେ ଏହି ଦୁଇ ଚିହ୍ନକୁ ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ଵାସ ନ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ତୁମ୍ଭ ରବ ନ ଶୁଣନ୍ତି, ତେବେ ନୀଲ ନଦୀରୁ ଜଳ ନେଇ ଶୁଷ୍କ ଭୂମିରେ ଢାଳ; ତହିଁରେ ନୀଲ ନଦୀରୁ ନିଆଯାଇଥିବା ସେହି ଜଳ ଶୁଷ୍କ ଭୂମିରେ ରକ୍ତ ହୋଇଯିବ।”

¹⁰ମାତ୍ର ମୋଶା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ମୋହର ପ୍ରଭୁ ପିତା, ବିନତି କରୁଅଛି, ମୁଁ କେବେ ବାକ୍ୟରେ ନିପୁଣ ନ ଥିଲି, ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ଦାସ ସହିତ କଥା କହିବା ପୂର୍ବରୁ ନୁହେଁ କି ପରେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, କାରଣ ମୁଁ ବଚନରେ ମନ୍ଥର ଓ ଜିହ୍ୱାରେ ମନ୍ଥର।”

¹¹ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମନୁଷ୍ୟକୁ କିଏ ତାହାର ମୁଖ ଦେଇଅଛି? କିଏ ତାହାକୁ ମୂକ କି ବଧିର, ଦୃଷ୍ଟିମାନ କି ଅନ୍ଧ କରେ? ତୁମ୍ଭର ପିତା ଯେ ଆମ୍ଭେ, ଏହା କʼଣ ଆମ୍ଭେ ନୁହଁ? ¹²ଏବେ ଯାଅ, ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ମୁଖ ସଙ୍ଗେ ରହିବା ଓ ତୁମ୍ଭେ ଯାହା କହିବ, ତାହା ତୁମ୍ଭକୁ ଶିଖାଇବା।”

¹³ମାତ୍ର ସେ କହିଲେ, “ହେ ମୋହର ପ୍ରଭୁ ପିତା, ବିନତି କରୁଅଛି, ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ପ୍ରେରଣ କର।”

¹⁴ସେତେବେଳେ ମୋଶାଙ୍କ ପ୍ରତି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ କ୍ରୋଧ ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ହେଲା। ସେ କହିଲେ, “ଲେବୀୟ ହାରୋଣ କʼଣ ତୁମ୍ଭର ଭାଇ ନୁହେଁ? ଆମ୍ଭେ ଜାଣୁ ଯେ ସେ ଉତ୍ତମ ରୂପେ କଥା କହେ। ଆଉ ଦେଖ, ସେ ଏବେ ତୁମ୍ଭ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ କରିବା ନିମନ୍ତେ ବାହାରି ଆସୁଅଛି, ପୁଣି ସେ ତୁମ୍ଭକୁ ଦେଖିଲେ ଆପଣା ହୃଦୟରେ ଆନନ୍ଦ କରିବ। ¹⁵ତୁମ୍ଭେ ତାହାକୁ କୁହ ଓ ତାହା ମୁଖରେ ବାକ୍ୟ ଦିଅ; ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ମୁଖ ଓ ତାହା ମୁଖ ସଙ୍ଗେ ରହିବା, ପୁଣି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯାହା କରିବ, ତାହା ତୁମ୍ଭ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଶିଖାଇବା। ¹⁶ସେ ତୁମ୍ଭ ପକ୍ଷରେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ କଥା କହିବ, ସେ ତୁମ୍ଭର ମୁଖ ସ୍ଵରୂପ ହେବ, ଆଉ ତୁମ୍ଭେ ତାହା ପ୍ରତି ପରମେଶ୍ଵରଙ୍କ ସ୍ଵରୂପ ହେବ। ¹⁷ପୁଣି ଏହି ଯଷ୍ଟି ଆପଣା ହସ୍ତରେ ନେଇ ତଦ୍ଵାରା ସେହି ଚିହ୍ନସବୁ ସାଧନ କର।”

ମୋଶା ଓ ଯିତ୍ରୋଙ୍କ ବିଦାୟ

¹⁸ମୋଶା ଆପଣା ଶ୍ଵଶୁର ଯିତ୍ରୋଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରିଯାଇ କହିଲେ, “ମିସରରେ ଥିବା ମୋହର ଭ୍ରାତୃଗଣ ଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି କି ନାହିଁ, ତାହା ଦେଖିବା ନିମନ୍ତେ ମୋତେ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରିଯିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଅନ୍ତୁ।” ଯିତ୍ରୋ କହିଲେ, “ଶାନ୍ତିରେ ଯାଅ।”

¹⁹ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମିଦୀୟନରେ ମୋଶାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମିସରକୁ ଫେରିଯାଅ—ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ତୁମ୍ଭକୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିଲେ, ସେସମସ୍ତେ ମରିଯାଇଛନ୍ତି।”

²⁰ତହିଁରେ ମୋଶା ଆପଣା ଭାର୍ଯ୍ୟା ଓ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ନେଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ଗର୍ଦ୍ଦଭ ଉପରେ ବସାଇ ମିସର ଦେଶକୁ ଫେରିଗଲେ। ମୋଶା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଯଷ୍ଟି ଆପଣା ହସ୍ତରେ ନେଲେ।

²¹ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ମିସରକୁ ଫେରିଗଲେ, ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ କରିବାର ଶକ୍ତି ଦେଇଅଛୁ, ତାହାସବୁ ଫାରୋଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସାଧନ କର। ମାତ୍ର ଆମ୍ଭେ ତାହାଙ୍କ ହୃଦୟ କଠିନ କରିବା, ତହିଁରେ ସେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଯିବାକୁ ଦେବେ ନାହିଁ। ²²ସେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେ ଫାରୋଙ୍କୁ କହିବ, ‘ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି: ଇସ୍ରାଏଲ ଆମ୍ଭର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର, ^a a v22 ଇସ୍ରାଏଲ ଏକ ଜାତି ହେବାର ବହୁ ପୂର୍ବରୁ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଆପଣା ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ବୋଲି ଡାକିଲେ—ଆପଣା ନିକଟକୁ ସେ ଯେଉଁ ପରିବାରକୁ ଏକତ୍ର କରୁଅଛନ୍ତି, ତାହାର ଏହା ପ୍ରଥମ ସୂଚନା; ଯେତେବେଳେ ସତ୍ୟ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଯୀଶୁ ଆପଣା ସମସ୍ତ ସନ୍ତାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଗୃହକୁ ଫେରିବାର ପଥ ଉନ୍ମୁକ୍ତ କଲେ, ସେତେବେଳେ ଏହା ସଫଳ ହେଲା। ²³ଆଉ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ କହୁଅଛୁ: ଆମ୍ଭର ସେବା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭ ପୁତ୍ରକୁ ଯିବାକୁ ଦିଅ। ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ତାହାକୁ ଯିବାକୁ ଦେବାକୁ ଅସମ୍ମତ ହୁଅ, ତେବେ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁତ୍ରକୁ ବଧ କରିବା।’”

²⁴ପଥ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବସା ସ୍ଥାନରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ ଓ ତାହାଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଚାହିଁଲେ। ^b b v24 ଏହି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ, ରହସ୍ୟମୟ ଦୃଶ୍ୟ ସୁନ୍ନତର ନିୟମ-ଚିହ୍ନ ଉପରେ ଆଧାରିତ, ଯାହା ମୋଶା ଆପଣା ପୁତ୍ର ନିମନ୍ତେ ଅବହେଳା କରିଥିଲେ। ସିପ୍ପୋରାଙ୍କ ଶୀଘ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ମୋଶା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେବା ପୂର୍ବରୁ ପରିବାରକୁ ନିୟମ ମଧ୍ୟକୁ ପୁନଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କଲା। ²⁵ସେତେବେଳେ ସିପ୍ପୋରା ଏକ ଚକ୍‌ମକି ପଥର ନେଇ ଆପଣା ପୁତ୍ରର ଲିଙ୍ଗାଗ୍ର ଚର୍ମ କାଟି ତାହା ମୋଶାଙ୍କ ଚରଣରେ ସ୍ପର୍ଶ କରାଇ କହିଲା, “ନିଶ୍ଚୟ ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ପ୍ରତି ରକ୍ତର ବର ଅଟ।”

²⁶ଏଣୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ସେତେବେଳେ ସୁନ୍ନତ ସକାଶୁ ସେ କହିଲା, “ରକ୍ତର ବର।”

²⁷ଏବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ହାରୋଣଙ୍କୁ କହିଲେ, “ପ୍ରାନ୍ତରରେ ମୋଶାଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ଯାଅ।” ତହିଁରେ ସେ ଯାଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପର୍ବତ ନିକଟରେ ତାହାଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ ଓ ତାହାଙ୍କୁ ଚୁମ୍ବନ କଲେ।

²⁸ମୋଶା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାଙ୍କୁ ଜଣାଇବା ନିମନ୍ତେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ବାକ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ ଓ ସାଧନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଚିହ୍ନ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲେ, ତାହାସବୁ ହାରୋଣଙ୍କୁ କହିଲେ। ²⁹ତହିଁ ଉତ୍ତାରେ ମୋଶା ଓ ହାରୋଣ ଯାଇ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କଲେ। ³⁰ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ବାକ୍ୟ କହିଥିଲେ, ହାରୋଣ ସେସମସ୍ତ କହିଲେ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସେହି ଚିହ୍ନସବୁ ସାଧନ କଲେ। ³¹ତହିଁରେ ଲୋକମାନେ ବିଶ୍ଵାସ କଲେ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଇସ୍ରାଏଲ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଆସିଅଛନ୍ତି ଓ ସେମାନଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦେଖିଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି ସେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ମସ୍ତକ ନତ କରି ପ୍ରଣାମ କଲେ।