નિર્ગમન 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹મૂસાએ જવાબ આપ્યો, “પણ તેઓ મારા પર વિશ્વાસ નહિ કરે, કે મારી વાણી નહિ સાંભળે, કેમ કે તેઓ કહેશે, ‘આપણા પિતા તને દેખાયા નથી.’”

²આપણા પિતાએ તેને કહ્યું, “તારા હાથમાં એ શું છે?” તેણે કહ્યું, “લાકડી.”

³તેમણે કહ્યું, “તેને જમીન પર નાખ.” મૂસાએ તેને જમીન પર નાખી, ને તે સાપ બની ગઈ, ને મૂસા તેનાથી નાસી ગયો.

⁴પણ આપણા પિતાએ મૂસાને કહ્યું, “તારો હાથ લંબાવ ને તેને પૂંછડીથી પકડ”—તેણે પોતાનો હાથ લંબાવ્યો, ને તેને પકડ્યો, ને તે તેના હાથમાં લાકડી બની ગઈ. ⁵“જેથી તેઓ વિશ્વાસ કરે કે તારા પિતા, તેઓના પૂર્વજોના ઈશ્વર—ઇબ્રાહિમના, ઇસહાકના, ને યાકૂબના ઈશ્વર—તને દેખાયા છે.”

⁶પછી આપણા પિતાએ તેને કહ્યું, “તારો હાથ તારા ઝભ્ભામાં મૂક.” તેણે તેમ કર્યું, ને જ્યારે તેણે તેને બહાર કાઢ્યો, ત્યારે તેના હાથને ચામડીનો રોગ હતો, બરફ જેવો સફેદ.

⁷તેમણે કહ્યું, “તારો હાથ ફરી તારા ઝભ્ભામાં મૂક.” તેણે તેમ કર્યું, ને જ્યારે તેણે તેને બહાર કાઢ્યો, ત્યારે તે તેના બાકીના શરીર જેવો સાજો થઈ ગયો હતો.

⁸“જો તેઓ તારા પર વિશ્વાસ નહિ કરે, કે પહેલા ચિહ્નને નહિ માને, તો તેઓ બીજા ચિહ્ન પર વિશ્વાસ કરશે. ⁹જો તેઓ આ બે ચિહ્નો પર પણ વિશ્વાસ નહિ કરે, કે તારી વાણી નહિ સાંભળે, તો નાઇલ નદીમાંથી પાણી લઈને સૂકી ભૂમિ પર રેડ; નાઇલ નદીમાંથી લીધેલું પાણી સૂકી ભૂમિ પર લોહી બની જશે.”

¹⁰પણ મૂસાએ આપણા પિતાને કહ્યું, “કૃપા કરીને, મારા સાર્વભૌમ પિતા, હું કદી બોલવામાં નિપુણ નથી, ન તો અગાઉ ને ન તો આપ આપના સેવક સાથે બોલ્યા ત્યારથી, કેમ કે હું બોલવામાં ધીમો ને જીભે મંદ છું.”

¹¹પછી આપણા પિતાએ તેને કહ્યું, “માણસને તેનું મોં કોણે આપ્યું? તેને મૂંગો કે બહેરો, દેખતો કે અંધ કોણ બનાવે છે? શું એ હું, તારો પિતા, નથી? ¹²હવે જા, ને હું તારા મોં સાથે રહીશ ને તને શું બોલવું તે શીખવીશ.”

¹³પણ તેણે કહ્યું, “કૃપા કરીને, મારા સાર્વભૌમ પિતા, બીજા કોઈને મોકલો.”

¹⁴પછી મૂસા પર આપણા પિતાનો ક્રોધ ભભૂકી ઊઠ્યો. તેમણે કહ્યું, “શું લેવી હારુન તારો ભાઈ નથી? હું જાણું છું કે તે સારું બોલે છે. એ તો હમણાં જ તને મળવા બહાર આવી રહ્યો છે, ને તને જોઈને તે પોતાના હૃદયમાં આનંદ પામશે. ¹⁵તેની સાથે બોલ; તેના મોંમાં વચનો મૂક. હું તારા ને તેના મોં સાથે રહીશ, ને તમો બન્નેને શું કરવું તે શીખવીશ. ¹⁶તે તારા વતી લોકોને બોલશે, તારું મોં બનશે, ને તું તેને માટે ઈશ્વર સમાન થશે. ¹⁷ને આ લાકડી તારા હાથમાં લે, ને તેનાથી ચિહ્નો કરજે.”

મૂસા તથા યિથ્રોની વિદાય

¹⁸મૂસા પોતાના સસરા યિથ્રો પાસે પાછો ગયો ને કહ્યું, “મને મિસરમાંના મારા ભાઈઓ પાસે પાછા જવા દો, જેથી હું જોઉં કે તેઓ હજી જીવતા છે કે નહિ.” યિથ્રોએ કહ્યું, “શાંતિએ જા.”

¹⁹ને આપણા પિતાએ મૂસાને મિદ્યાનમાં કહ્યું, “મિસર પાછો જા—જે માણસો તને મારી નાખવા ઇચ્છતા હતા તે બધા મરી ગયા છે.”

²⁰મૂસાએ પોતાની પત્ની ને દીકરાઓને લીધા, તેમને ગધેડા પર બેસાડ્યા, ને મિસર દેશમાં પાછો ગયો. મૂસાએ આપણા પિતાની લાકડી પોતાના હાથમાં લીધી.

²¹પછી આપણા પિતાએ મૂસાને કહ્યું, “જ્યારે તું મિસર પાછો જાય, ત્યારે જે અદ્ભુત કાર્યો કરવાની શક્તિ મેં તને આપી છે તે બધાં ફારુનની આગળ કરજે. પણ હું તેનું હૃદય કઠણ કરીશ, જેથી તે લોકોને જવા નહિ દે. ²²પછી તું ફારુનને કહેજે, ‘આપણા પિતા એમ કહે છે: ઇઝરાયલ મારો પ્રથમજનિત પુત્ર છે, ^a a v22 ઇઝરાયલ પ્રજા બન્યું તેના ઘણા સમય પહેલાં, આપણા પિતાએ આ લોકોને પોતાના પ્રથમજનિત પુત્ર કહ્યા—એ કુટુંબનો પહેલો સંકેત જે તેઓ પોતાની પાસે એકઠું કરી રહ્યા છે, ને જે ત્યારે પૂર્ણ થયું જ્યારે સાચા પ્રથમજનિત ઈસુએ પોતાનાં સર્વ બાળકો માટે ઘરનો માર્ગ ખોલ્યો. ²³ને હું તને કહું છું: મારા પુત્રને મારી સેવા કરવા જવા દે. જો તું તેને જવા દેવાની ના પાડશે, તો હું તારા પ્રથમજનિત પુત્રને મારી નાખીશ.’”

²⁴માર્ગમાં એક ઉતારાની જગ્યાએ, આપણા પિતા તેને મળ્યા ને તેને મારી નાખવા મથ્યા. ^b b v24 આ ટૂંકું, રહસ્યમય દૃશ્ય સુન્નતના કરારચિહ્ન પર આધારિત છે, જેની મૂસાએ પોતાના દીકરા માટે ઉપેક્ષા કરી હતી. સિપ્પોરાહના ઝડપી કાર્યે, મૂસા આપણા પિતાના લોકોને દોરે તે પહેલાં, કુટુંબને કરારમાં પુનઃસ્થાપિત કર્યું. ²⁵સિપ્પોરાહે ચકમકનો પથ્થર લઈને પોતાના દીકરાની અગ્રચામડી કાપી નાખી, ને તેને મૂસાના પગે અડકાડીને કહ્યું, “ખરેખર, તું મારે માટે લોહીનો વર છે.”

²⁶તેથી આપણા પિતાએ મૂસાને છોડી દીધો. પછી તેણે કહ્યું, “લોહીનો વર,” સુન્નતને કારણે.

²⁷હવે આપણા પિતાએ હારુનને કહ્યું, “અરણ્યમાં મૂસાને મળવા જા.” તેથી તે ગયો, ને આપણા પિતાના પર્વત પાસે તેને મળ્યો, ને તેને ચુંબન કર્યું.

²⁸આપણા પિતાએ મૂસાને જે સર્વ વચનો પહોંચાડવા આપ્યાં હતાં, ને જે સર્વ ચિહ્નો કરવા તેમણે તેને આજ્ઞા આપી હતી, તે બધાં મૂસાએ હારુનને કહ્યાં. ²⁹પછી મૂસા ને હારુન ગયા ને ઇઝરાયલ લોકોના સર્વ વડીલોને એકઠા કર્યા. ³⁰આપણા પિતાએ મૂસાને જે સર્વ વચનો કહ્યાં હતાં, તે હારુને કહ્યાં, ને લોકોની આગળ ચિહ્નો કર્યાં. ³¹લોકોએ વિશ્વાસ કર્યો. આપણા પિતા ઇઝરાયલ લોકોને મદદ કરવા આવ્યા છે ને તેમણે તેઓનું દુઃખ જોયું છે, એ સાંભળીને તેઓએ પોતાનાં માથાં નમાવીને ભજન કર્યું.