ዘፀአት 4

4 ¹ሙሴም መልሶ፣ “ነገር ግን አያምኑኝም፤ ድምፄንም አይሰሙም፤ ‘አባታችን አልተገለጠልህም’ ይላሉና” አለ።

²አባታችንም፣ “በእጅህ ያለው ይህ ምንድን ነው?” አለው። እርሱም፣ “በትር ነው” አለ።

³እርሱም፣ “ወደ ምድር ጣለው” አለ። ወደ ምድርም ጣለው፤ እባብም ሆነ፤ ሙሴም ከፊቱ ሸሸ።

⁴አባታችን ግን ሙሴን፣ “እጅህን ዘርግተህ ጅራቱን ያዝ” አለው፤ እጁንም ዘርግቶ ያዘው፤ በእጁም በትር ሆነ። ⁵“ይህም የአባቶቻቸው አምላክ፣ የአብርሃም፣ የይስሐቅና የያዕቆብ አምላክ የሆነው አባትህ እንደ ተገለጠልህ እንዲያምኑ ነው።”

⁶አባታችንም፣ “እጅህን በመጎናጸፊያህ ውስጥ አግባ” አለው። እርሱም እንዳለው አደረገ፤ ባወጣትም ጊዜ እጁ የቈዳ በሽታ ይዟት እንደ በረዶ ነጭ ሆና ነበር።

⁷እርሱም፣ “እጅህን መልሰህ በመጎናጸፊያህ ውስጥ አግባ” አለው። እርሱም አደረገ፤ ባወጣትም ጊዜ እንደ ሌላው ሥጋው ተመልሳ ዳነች።

⁸“ባያምኑህና የፊተኛውን ምልክት ድምፅ ባይሰሙ፣ የኋለኛውን ምልክት ያምናሉ። ⁹እነዚህን ሁለት ምልክቶች ባያምኑና ድምፅህን ባይሰሙ፣ ከዓባይ ወንዝ ውሃ ወስደህ በደረቁ ምድር ላይ አፍስስ፤ ከዓባይ የወሰድኸው ውሃ በደረቁ ምድር ላይ ደም ይሆናል።”

¹⁰ሙሴ ግን አባታችንን፣ “ጌታዬ አባት ሆይ፣ እባክህ፤ ባሪያህን ከመናገርህ በፊትም ሆነ ከተናገርህ ወዲህ ከቶ በንግግር የተካንሁ ሰው አልሆንሁም፤ በመናገር የቸገርሁ፣ አንደበቴም ኰልታፋ ነውና” አለ።

¹¹አባታችንም፣ “ለሰው አፍ የሰጠው ማን ነው? ድዳ ወይም ደንቆሮ፣ የሚያይ ወይም ዕውር የሚያደርገውስ ማን ነው? አባትህ እኔ አይደለሁምን? ¹²አሁንም ሂድ፤ እኔም ከአፍህ ጋራ እሆናለሁ፤ የምትናገረውንም አስተምርሃለሁ” አለው።

¹³እርሱ ግን፣ “ጌታዬ አባት ሆይ፣ እባክህ፤ ሌላ ሰው ላክ” አለ።

¹⁴የአባታችንም ቍጣ በሙሴ ላይ ነደደ፤ እንዲህም አለ፤ “ወንድምህ ሌዋዊው አሮን አይደለምን? እርሱ በሚገባ እንደሚናገር ዐውቃለሁ። እነሆ፣ እርሱ ራሱ ሊቀበልህ እየወጣ ነው፤ ባየህም ጊዜ በልቡ ደስ ይለዋል። ¹⁵ተናገረው፤ ቃሉንም በአፉ አኑር፤ እኔም ከአፍህና ከአፉ ጋራ እሆናለሁ፤ የምታደርጉትንም ሁለታችሁን አስተምራችኋለሁ። ¹⁶እርሱ ስለ አንተ ለሕዝቡ ይናገራል፤ አፍህ ይሆንልሃል፤ አንተም ለእርሱ እንደ አምላክ ትሆነዋለህ። ¹⁷ይህችንም በትር በእጅህ ያዝ፤ በእርስዋም ምልክቶቹን ታደርጋለህ” አለው።

ሙሴና ዮቶር ተለያዩ

¹⁸ሙሴም ወደ አማቱ ወደ ዮቶር ተመልሶ፣ “እባክህ፣ በግብፅ ወዳሉት ወንድሞቼ ልመለስና በሕይወት መኖራቸውን ልይ” አለው። ዮቶርም፣ “በሰላም ሂድ” አለው።

¹⁹አባታችንም በምድያም ሳለ ሙሴን፣ “ነፍስህን ይፈልጉ የነበሩት ሰዎች ሁሉ ሞተዋልና ወደ ግብፅ ተመለስ” አለው።

²⁰ሙሴም ሚስቱንና ልጆቹን ወስዶ በአህያ ላይ አስቀመጣቸው፤ ወደ ግብፅ ምድርም ተመለሰ። ሙሴም የአባታችንን በትር በእጁ ያዘ።

²¹አባታችንም ሙሴን እንዲህ አለው፤ “ወደ ግብፅ በተመለስህ ጊዜ፣ እንድታደርግ ኀይል የሰጠሁህን ተኣምራት ሁሉ በፈርዖን ፊት አድርግ። እኔ ግን ልቡን አደነድነዋለሁ፤ ሕዝቡንም አይለቅም። ²²ለፈርዖንም እንዲህ ትለዋለህ፤ ‘አባታችን እንዲህ ይላል፤ እስራኤል የበኵር ልጄ ነው፤ ^a a v22 እስራኤል ሕዝብ ከመሆኑ ከረጅም ጊዜ በፊት፣ አባታችን ይህን ሕዝብ የበኵር ልጁ ብሎ ጠራው፤ ይህም ወደ ራሱ የሚሰበስበው ቤተ ሰብ የመጀመሪያው ጥቆማ ነው፤ እውነተኛው በኵር ኢየሱስ ለልጆቹ ሁሉ ወደ ቤት የሚመለሱበትን መንገድ ሲከፍት ተፈጸመ። ²³አንተንም እንዲህ እልሃለሁ፤ ያገለግለኝ ዘንድ ልጄን ልቀቅ፤ ልትለቀው ባትፈቅድ፣ የበኵር ልጅህን እገድላለሁ’” አለው።

²⁴በመንገድ ላይ ባለው ማደሪያ፣ አባታችን ተገናኘው፤ ሊገድለውም ፈለገ። ^b b v24 ይህ አጭርና ምስጢራዊ ትእይንት፣ ሙሴ ለልጁ ቸል ባለው የኪዳን ምልክት በሆነው በግርዛት ላይ ያጠነጥናል። የሲጶራ ፈጣን ተግባር፣ ሙሴ የአባታችንን ሕዝብ ከመምራቱ በፊት ቤተ ሰቡን ወደ ኪዳኑ ይመልሳል። ²⁵ሲጶራም ስለታም ድንጋይ ወስዳ የልጅዋን ሸለፈት ቈረጠች፤ በሙሴም እግር ላይ አስነካችው፤ “አንተ ለእኔ በእርግጥ የደም ሙሽራ ነህ” አለች።

²⁶አባታችንም ሙሴን ተወው። በዚያን ጊዜም እርስዋ ስለ ግርዛቱ፣ “የደም ሙሽራ” አለች።

²⁷አባታችንም አሮንን፣ “በምድረ በዳ ሙሴን ልትቀበለው ሂድ” አለው። እርሱም ሄደ፤ በአባታችን ተራራ ላይ ተገናኘው፤ ሳመውም።

²⁸ሙሴም አባታችን እንዲያደርስ የሰጠውን ቃል ሁሉ፣ እንዲያደርግም ያዘዘውን ምልክቶች ሁሉ ለአሮን ነገረው። ²⁹ሙሴና አሮንም ሄደው የእስራኤልን ሕዝብ ሽማግሌዎች ሁሉ ሰበሰቡ። ³⁰አሮንም አባታችን ለሙሴ የተናገረውን ቃል ሁሉ ተናገረ፤ በሕዝቡም ፊት ምልክቶቹን አደረገ። ³¹ሕዝቡም አመነ። አባታችን የእስራኤልን ሕዝብ ሊረዳ እንደ መጣ፣ መከራቸውንም እንዳየ በሰሙ ጊዜ፣ ራሳቸውን አዘንብለው ሰገዱ።