Tsoron Musa

Musa ya yi gardama: ba za su gaskata ni ba, ni mai nauyin baki ne, ka aiki wani dabam. Aka ba shi sanda da take zama maciji, hannu wanda yake zama kuturu ya kuma tsarkaka, a ƙarshe kuma Haruna ya zama bakinsa. Isra'ila ɗan farin Ubanmu ne, dole kuwa Fir'auna ya sake shi.

Babi na 4.

Musa ya amsa ya ce, “Amma ba za su gaskata ni ba, ba kuwa za su saurari muryata ba, gama za su ce, 'Ubanmu bai bayyana gare ka ba.'”

Ubanmu ya ce masa, “Mene ne wannan a hannunka?” Ya ce, “Sanda.”

Ya ce, “Jefa shi ƙasa.” Sai ya jefa shi ƙasa, sai ya zama maciji, Musa kuma ya gudu daga gare shi.

Amma Ubanmu ya ce wa Musa, “Miƙa hannunka ka kama shi a wutsiya” — sai ya miƙa hannunsa, ya kama shi, sai ya zama sanda a hannunsa. “domin su gaskata cewa Ubanka, Allah na kakanninsu — na Ibrahim, na Ishaku, da na Yakubu — ya bayyana gare ka.”

Sai Ubanmu ya ce masa, “Sa hannunka a cikin rigarka.” Sai ya yi haka, kuma sa'ad da ya fitar da shi, sai ga hannunsa yana da cutar fata, fari kamar dusar ƙanƙara.

Ya ce, “Sāke sa hannunka a cikin rigarka.” Sai ya yi haka, kuma sa'ad da ya fitar da shi, sai ga ya warke, kamar sauran namansa.

“Idan ba za su gaskata ka ba, ba kuwa su kula da alama ta farko ba, mai yiwuwa su gaskata alama ta biyu. Idan har yanzu ba za su gaskata waɗannan alamu biyu ba, ba kuwa su saurari muryarka ba, sai ka ɗiba ruwa daga Kogin Nilu ka zuba shi a busasshiyar ƙasa; ruwan da ka ɗiba daga Kogin Nilu zai zama jini a busasshiyar ƙasa.”

Amma Musa ya ce wa Ubanmu, “Ina roƙonka, Ya Ubana Maɗaukaki, ni ban taɓa iya magana da kyau ba, ko a dā ko tun da ka yi magana da bawanka, gama ni mai nauyin baki ne, mai nauyin harshe kuma.”

Sai Ubanmu ya ce masa, “Wa ya ba mutum bakinsa? Wa yake sa shi bebe ko kurma, mai gani ko makaho? Ba ni ba ne, Ubanka? To, ka tafi yanzu, ni kuwa zan kasance tare da bakinka, in koya maka abin da za ka faɗa.”

Amma ya ce, “Ina roƙonka, Ya Ubana Maɗaukaki, ka aiki wani dabam.”

Sai fushin Ubanmu ya ƙuna a kan Musa. Ya ce, “Ba Haruna ɗan'uwanka ba ne, shi Balawin nan? Na san yana magana sosai. Ga shi ma yanzu yana fitowa domin yă tarye ka, zai kuwa yi murna a zuciyarsa sa'ad da ya gan ka. Ka yi masa magana, ka sa kalmomi a bakinsa. Ni kuwa zan kasance tare da bakinka da nasa, in koya muku biyu abin da za ku yi. Shi zai yi maka magana ga mutane, shi zai zama bakinka, kai kuwa za ka zama kamar Allah a gare shi. Ka kuma ɗauki wannan sanda a hannunka, ka yi amfani da shi ka aikata alamun.”

Musa da Yetro Sun Rabu

Musa ya koma wurin surukinsa Yetro ya ce, “Bari in koma wurin 'yan'uwana a Masar in ga ko har yanzu suna da rai.” Yetro ya ce, “Ka tafi lafiya.”

Ubanmu ya ce wa Musa a Midiyan, “Ka koma Masar — dukan mutanen da suke so su kashe ka sun mutu.”

Musa ya ɗauki matarsa da 'ya'yansa maza, ya sa su a kan jaki, ya koma ƙasar Masar. Musa ya riƙe sandar Ubanmu a hannunsa.

Sai Ubanmu ya ce wa Musa, “Sa'ad da ka koma Masar, ka aikata dukan abubuwan al'ajabi da na ba ka iko ka yi, a gaban Fir'auna. Amma zan taurare zuciyarsa, don kada yă bar mutanen su tafi. Sa'an nan ka ce wa Fir'auna, 'Ga abin da Ubanmu ya ce: Isra'ila ɗana ne na fari, ^a Na kuma ce maka: ka bar ɗana yă tafi yă bauta mini. In ka ƙi ka bar shi yă tafi, zan kashe ɗanka na fari.'”

A wani masauki a kan hanya, Ubanmu ya same shi, ya kuma yi ƙoƙari yă kashe shi. ^b Zippora ta ɗauki dutse mai kaifi, ta yanke loɓar ɗanta, ta taɓa ƙafafun Musa da ita, ta ce, “Lalle, kai ango ne na jini a gare ni.”

Sai Ubanmu ya saki Musa. Sa'an nan ta ce, “Ango na jini,” saboda kaciyar.

Ubanmu ya ce wa Haruna, “Je ka taryi Musa a jeji.” Sai ya tafi, ya same shi a dutsen Ubanmu, ya kuma sumbace shi.

Musa ya gaya wa Haruna dukan kalmomin da Ubanmu ya ba shi yă isar, da dukan alamun da ya umarce shi yă aikata. Sai Musa da Haruna suka tafi suka tara dukan dattawan mutanen Isra'ila. Haruna ya faɗi dukan kalmomin da Ubanmu ya faɗa wa Musa, ya kuma aikata alamun a gaban mutane. Mutane suka gaskata. Da suka ji cewa Ubanmu ya zo domin yă taimaki mutanen Isra'ila, ya kuma ga wahalarsu, sai suka sunkuyar da kawunansu suka yi sujada.