Musoning qoʻrquvi
Muso eʼtiroz bildiradi: ular menga ishonmaydi, tilim ogʻir, boshqa birovni yubor. Unga ilonga aylanadigan hassa, kasallanib, yana pok boʻladigan qoʻl va nihoyat uning tili boʻlib Horun beriladi. Isroil — Otamizning toʻngʻich oʻgʻli, va Firʼavn uni qoʻyib yuborishi kerak.
4 1Muso javob berib dedi: “Lekin ular menga ishonishmaydi, ovozimga ham quloq solishmaydi, chunki: «Otamiz senga koʻrinmadi», deyishadi.”
2Otamiz unga dedi: “Qoʻlingdagi nima?” U: “Hassa”, — dedi.
3Otamiz dedi: “Uni yerga tashla.” U hassani yerga tashladi va u ilonga aylandi, Muso esa undan qochdi.
4Lekin Otamiz Musoga dedi: “Qoʻlingni choʻzib, uni dumidan ushla.” U qoʻlini choʻzib, ilonni ushladi va u qoʻlida hassaga aylandi. 5“Toki ular ota-bobolarining Xudosi — Ibrohim, Ishoq va Yoqubning Xudosi boʻlmish Otang senga koʻringaniga ishonishsin.”
6Shunda Otamiz unga dedi: “Qoʻlingni qoʻyningga sol.” U shunday qildi va qoʻlini chiqarganda, qoʻli qordek oppoq teri kasalligiga chalingan edi.
7Otamiz dedi: “Qoʻlingni yana qoʻyningga sol.” U shunday qildi va qoʻlini chiqarganda, qoʻli butun tanasidek sogʻaygan edi.
8“Agar ular senga ishonishmasa va birinchi alomatga quloq solishmasa, ikkinchi alomatga ishonishar. 9Agar ular bu ikki alomatga ham ishonishmasa va ovozingga quloq solishmasa, Nil daryosidan suv olib, quruq yerga toʻk; Nildan olingan suv quruq yerda qonga aylanadi.”
10Lekin Muso Otamizga dedi: “Iltimos, ey Hazratim Otam, men hech qachon soʻzga usta boʻlmaganman, na ilgari, na Sen qulingga soʻzlay boshlaganingdan buyon, chunki men soʻzga nochor, tilim ham ogʻirdir.”
11Shunda Otamiz unga dedi: “Insonga ogʻiz bergan kim? Uni soqov yoki kar, koʻzi ochiq yoki koʻr qilgan kim? Bu Men emasmanmi, Otang? 12Endi bor, Men ogʻzing bilan boʻlaman va nima deyishni senga oʻrgataman.”
13Lekin u dedi: “Iltimos, ey Hazratim Otam, boshqa birovni yuborgin.”
14Shunda Otamizning gʻazabi Musoga qarshi alangalandi. U dedi: “Levilik akang Horun bor-ku, shunday emasmi? Bilaman, u yaxshi gapiradi. Mana, hozir u seni kutib olish uchun chiqib kelyapti va seni koʻrganda, yuragida quvonadi. 15Unga gapir, soʻzlarni uning ogʻziga sol. Men sening ogʻzing bilan ham, uning ogʻzi bilan ham boʻlaman va ikkovingizga nima qilishni oʻrgataman. 16U sening oʻrningga xalqqa gapiradi, sening ogʻzing boʻladi, sen esa unga Xudodek boʻlasan. 17Bu hassani qoʻlingga ol va u bilan alomatlarni koʻrsat.”
Muso va Yetro xayrlashadi
18Muso qaynotasi Yetroning oldiga qaytib bordi va dedi: “Misrdagi birodarlarim oldiga qaytib borib, ular hali tirikmikin, koʻrib kelay.” Yetro: “Tinchlik bilan bor”, — dedi.
19Otamiz Midiyonda Musoga dedi: “Misrga qaytib bor — seni oʻldirmoqchi boʻlgan odamlarning hammasi oʻlgan.”
20Muso xotini va oʻgʻillarini olib, ularni eshakka mindirdi va Misr yurtiga qaytdi. Muso Otamizning hassasini qoʻliga oldi.
21Shunda Otamiz Musoga dedi: “Misrga qaytib borganingda, Men senga qilish uchun qudrat bergan barcha moʻjizalarni Firʼavn oldida koʻrsat. Lekin Men uning yuragini qattiq qilaman, shuning uchun u xalqni qoʻyib yubormaydi. 22Keyin Firʼavnga shunday de: «Otamiz shunday aytmoqda: Isroil Mening toʻngʻich oʻgʻlimdir, a a v22 Isroil hali bir xalq boʻlmasidan ancha oldin, Otamiz bu xalqni Oʻzining toʻngʻich oʻgʻli deb atagan edi — bu Uning Oʻziga toʻplayotgan oilasining ilk ishorasi edi; bu haqiqiy toʻngʻich boʻlmish Iso barcha farzandlari uchun uyga eltadigan yoʻlni ochganida ushaldi. 23Men esa senga aytaman: oʻgʻlimni qoʻyib yubor, toki Menga xizmat qilsin. Agar uni qoʻyib yuborishdan bosh tortsang, Men sening toʻngʻich oʻgʻlingni oʻldiraman.»”
24Yoʻldagi bir qoʻnalgʻada Otamiz unga duch keldi va uni oʻldirmoqchi boʻldi. b b v24 Bu qisqa va sirli voqea sunnat — ahd belgisi atrofida kechadi; Muso bu belgini oʻgʻli uchun bajarmay qoldirgandi. Zipporaning tezkor harakati Muso Otamizning xalqini boshqarishidan oldin oilani ahdga qaytaradi. 25Zippora bir chaqmoqtosh olib, oʻgʻlining sunnat terisini kesib tashladi, uni Musoning oyoqlariga tegizdi va dedi: “Darhaqiqat, sen men uchun qon kuyovisan.”
26Shunda Otamiz Musoni qoʻyib yubordi. Sunnat tufayli u: “Qon kuyovi”, — dedi.
27Endi Otamiz Horunga dedi: “Choʻlga borib, Musoni kutib ol.” U borib, Otamizning togʻida uni uchratdi va uni oʻpdi.
28Muso Otamiz unga yetkazish uchun bergan barcha soʻzlarni va koʻrsatishni buyurgan barcha alomatlarni Horunga aytib berdi. 29Shundan soʻng Muso bilan Horun borib, Isroil xalqining barcha oqsoqollarini toʻplashdi. 30Horun Otamiz Musoga aytgan barcha soʻzlarni gapirdi va xalq oldida alomatlarni koʻrsatdi. 31Xalq ishondi. Otamiz Isroil xalqiga yordam berish uchun kelganini va ularning azob-uqubatini koʻrganini eshitib, ular boshlarini egib, sajda qilishdi.