Tirsa Mûsa
Mûsa bersiv dide: ewê ji min bawer nekin, ez di gotinê de giran im, yekî din bişîne. Gopalek tê dayîn wî ku dibe mar, destek ku dibe nexweşiya çerman û paşê baş dibe, û di dawiyê de Harûn wekî devê wî. Îsraêl kurê nixurî yê Bavê me ye, û divê Firewn bihêle ku ew here.
Bavê me di ayetan de dipeyive 2–9, 11–12, 14–17, 19, 21–23, 27
4 1Mûsa bersiv da û got: “Lê ewê ji min bawer nekin û guh nedin dengê min, çimkî wê bibêjin: ‘Bavê me li te xuya nebû.’”
2Bavê me jê re got: “Di destê te de çi ye?” Wî got: “Gopalek.”
3Wî got: “Wî bavêje erdê.” Wî ew avêt erdê û ew bû mar. Mûsa jê reviya.
4Lê Bavê me ji Mûsa re got: “Destê xwe dirêj bike û dûvê wî bigire”—wî destê xwe dirêj kir, ew girt û ew di destê wî de bû gopal. 5“ku ew bawer bikin ku Bavê te, Xwedayê bav û kalên wan—yê Îbrahîm, yê Îshaq û yê Aqûb—li te xuya bûye.”
6Piştre Bavê me jê re got: “Destê xwe bike nav ebayê xwe.” Wî wisa kir û gava wî ew derxist, nexweşiya çerman li destê wî peyda bûbû, wekî berfê spî bû.
7Wî got: “Destê xwe dîsa bike nav ebayê xwe.” Wî wisa kir û gava wî ew derxist, ew baş bûbû, wekî laşê wî yê din.
8“Heke ew ji te bawer nekin û guh nedin nîşana pêşîn, dibe ku ew ji nîşana diduyan bawer bikin. 9Heke ew dîsa ji van herdu nîşanan bawer nekin û guh nedin dengê te, ji Nîlê hinek av bistîne û bi ser erdê ziwa de birijîne. Ava ku te ji Nîlê standiye, wê li ser erdê ziwa bibe xwîn.”
10Lê Mûsa ji Bavê me re got: “Ya Bavê min ê Serwer, ji kerema xwe, ez tu caran ne mirovekî bi gotinan jêhatî bûm, ne berê û ne jî ji dema ku te bi xulamê xwe re peyivî ve. Çimkî ez di axaftina xwe de hêdî me û zimanê min giran e.”
11Piştre Bavê me jê re got: “Kê dev da mirov? Kê dike ku ew lal an ker be, bibîne an kor be? Ma ne ez im, Bavê te? 12Niha here, ezê bi devê te re bim û tiştê ku divê tu bibêjî, ezê hînî te bikim.”
13Lê wî got: “Ya Bavê min ê Serwer, ji kerema xwe, kesekî din bişîne.”
14Wê gavê hêrsa Bavê me li hember Mûsa rabû. Wî got: “Ma Harûnê Lêwî ne birayê te ye? Ez dizanim ku ew baş dipeyive. Niha jî ew derdikeve pêşiya te û gava te bibîne, wê di dilê xwe de şa bibe. 15Tu bi wî re bipeyive û gotinan bixe devê wî. Ezê bi devê te û devê wî re bim û tiştê ku divê hûn bikin, ezê hînî we herduyan bikim. 16Ewê li şûna te bi gel re bipeyive û bibe devê te, tê jî ji bo wî bibî wekî Xwedê. 17Û vî gopalî bigire destê xwe û nîşanan pê bike.”
Mûsa û Yîtro ji Hev Vediqetin
18Mûsa vegeriya ba xezûrê xwe Yîtro û jê re got: “Bihêle ez vegerim ba birayên xwe yên li Misrê, da ku bibînim ka ew hê sax in an na.” Yîtro jê re got: “Bi aştî here.”
19Û gava Mûsa hê li Mîdyanê bû, Bavê me jê re got: “Bizivire Misrê, çimkî hemû mêrên ku dixwestin te bikujin mirine.”
20Mûsa jina xwe û kurên xwe birin, li kerekî siwar kirin û vegeriya welatê Misrê. Mûsa gopalê Bavê me jî girt destê xwe.
21Piştre Bavê me ji Mûsa re got: “Gava tu vegerî Misrê, hemû kerametên ku min hêza kirina wan daye te, li ber Firewn pêk bîne. Lê ezê dilê wî hişk bikim, ji ber vê yekê wê gel bernede. 22Paşê tê ji Firewn re bibêjî: ‘Bavê me wiha dibêje: Îsraêl kurê min ê nixurî ye, a a v22 Gelek berî ku Îsraêl bibe milet, Bavê me navê kurê xwe yê nixurî li vî gelî kir — îşareta pêşîn a wê malbata ku ew li dora xwe dicivîne. Ev yek gava Îsa, nixuriyê rastîn, rêya malê ji hemû zarokên wî re vedike, pêk tê. 23û ez ji te re dibêjim: Kurê min berde ku ew xizmeta min bike. Heke tu nehêlî ku ew here, ezê kurê te yê nixurî bikujim.’”
24Li ser rê, li qonaxê, Bavê me rastî wî hat û xwest wî bikuje. b b v24 Ev dîmena kurt û nepen li ser nîşana peymanê ya sinetkirinê ye, ku Mûsa ji bo kurê xwe guh nedabûyê. Kirina Sîpporayê ya bilez malbatê ji nû ve vedigerîne nav peymanê, berî ku Mûsa gelê Bavê me bi rê ve bibe. 25Sîpporayê kêrek ji kevir girt, çermê sinetê yê kurê xwe jê kir, pê li lingên Mûsa xist û got: “Bi rastî tu ji min re zavayê xwînê yî.”
26Loma Bavê me Mûsa berda. Paşê wê got: “Zavayê xwînê,” ji ber sinetkirina wî.
27Bavê me ji Harûn re got: “Li beriyê here pêşwaziya Mûsa.” Ew çû, li Çiyayê Bavê me rastî wî hat û ew ramûsa.
28Mûsa hemû gotinên ku Bavê me dabûn wî ku bigihîne û hemû nîşanên ku wî emir kiribû ku bike, ji Harûn re gotin. 29Piştre Mûsa û Harûn çûn û hemû rîspiyên gelê Îsraêl civandin. 30Harûn hemû gotinên ku Bavê me ji Mûsa re gotibûn gotin û nîşan li ber gel çêkirin. 31Gel bawerî anî. Gava wan bihîst ku Bavê me hatiye alîkariya gelê Îsraêl û tengasiya wan dîtiye, wan serê xwe tewandin û perizîn.
