യെശയ്യാ 51 FHB Father's Heart Bible™

51 ¹“നീതിയെ പിന്തുടരുന്നവരേ, നമ്മുടെ പിതാവിനെ അന്വേഷിക്കുന്നവരേ, എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുവിൻ: നിങ്ങളെ വെട്ടിയെടുത്ത പാറയിലേക്കും നിങ്ങളെ കുഴിച്ചെടുത്ത കൽക്കുഴിയിലേക്കും നോക്കുവിൻ. ²നിങ്ങളുടെ പിതാവായ അബ്രാഹാമിലേക്കും നിങ്ങളെ പ്രസവിച്ച സാറായിലേക്കും നോക്കുവിൻ; അദ്ദേഹം ഏകനായിരുന്നപ്പോൾ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ വിളിച്ചു, അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിച്ച് അനേകരാക്കി. ³നമ്മുടെ പിതാവ് സീയോനെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നു; അവളുടെ സകല ശൂന്യസ്ഥലങ്ങളെയും അവിടുന്ന് ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നു. അവളുടെ മരുഭൂമിയെ ഏദെനെപ്പോലെയും അവളുടെ വിജനപ്രദേശത്തെ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ തോട്ടത്തെപ്പോലെയും അവിടുന്ന് ആക്കുന്നു. ആനന്ദവും സന്തോഷവും, സ്തോത്രവും സംഗീതധ്വനിയും അവളിൽ കാണപ്പെടുന്നു.

⁴“എന്റെ ജനമേ, എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുവിൻ; എന്റെ ജാതിയേ, എനിക്കു ചെവിതരുവിൻ: എന്നിൽനിന്ന് ഒരു ഉപദേശം പുറപ്പെടും, എന്റെ ന്യായം ഞാൻ ജനതകൾക്കു പ്രകാശമായി വെക്കും. ⁵എന്റെ നീതി സമീപമായിരിക്കുന്നു, എന്റെ രക്ഷ പുറപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞു, എന്റെ ഭുജങ്ങൾ ജനതകൾക്കു ന്യായം നടത്തും; ദ്വീപുകൾ എനിക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു, എന്റെ ഭുജത്തിൽ അവ പ്രത്യാശവെക്കുന്നു. ⁶നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ ആകാശത്തേക്കുയർത്തുവിൻ, താഴെ ഭൂമിയെ നോക്കുവിൻ: ആകാശം പുകപോലെ മാഞ്ഞുപോകും, ഭൂമി വസ്ത്രംപോലെ പഴകിപ്പോകും, അതിൽ വസിക്കുന്നവർ കൊതുകുകളെപ്പോലെ മരിക്കും; എന്നാൽ എന്റെ രക്ഷ എന്നേക്കും നിലനിൽക്കും, എന്റെ നീതി ഒരിക്കലും തകരുകയില്ല. ⁷നീതി അറിയുന്നവരേ, എന്റെ ഉപദേശം ഹൃദയത്തിൽ വഹിക്കുന്ന ജനമേ, എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുവിൻ: മനുഷ്യരുടെ നിന്ദയെ ഭയപ്പെടരുത്, അവരുടെ അധിക്ഷേപങ്ങളാൽ തകർന്നുപോകുകയുമരുത്. ⁸പുഴു വസ്ത്രത്തെ എന്നപോലെ അവരെ തിന്നും, കൃമി ആട്ടിൻരോമത്തെ എന്നപോലെ അവരെ തിന്നും; എന്നാൽ എന്റെ നീതി എന്നേക്കും നിലനിൽക്കും, എന്റെ രക്ഷ സകല തലമുറകളോളവും.”

⁹ഉണരുക, ഉണരുക, ബലം ധരിക്കുക, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഭുജമേ! പണ്ടത്തെ നാളുകളിലെന്നപോലെ, കഴിഞ്ഞുപോയ തലമുറകളിലെന്നപോലെ ഉണരുക. രാഹാബ് എന്ന കടൽരാക്ഷസനെ കഷണംകഷണമായി വെട്ടിയതും മഹാസർപ്പത്തെ തുളച്ചതും അങ്ങല്ലയോ? ^a a v9 യെശയ്യാവിന്റെ ദർശനത്തിൽ, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നീട്ടിയ ഭുജം ചരിത്രത്തിലുടനീളമുള്ള അവിടുത്തെ രക്ഷാശക്തിയാകുന്നു — സൃഷ്ടിമുതൽ പുറപ്പാടുവരെ, ഇനിവരാനുള്ള വീണ്ടെടുപ്പുവരെ. ¹⁰മഹാആഴിയുടെ ജലത്തെ, കടലിനെ വറ്റിച്ചതും, വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടവർ കടന്നുപോകുവാൻ സമുദ്രത്തിന്റെ ആഴങ്ങളെ ഒരു വഴിയാക്കിയതും അങ്ങല്ലയോ? ¹¹അങ്ങനെ നമ്മുടെ പിതാവിനാൽ വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടവർ മടങ്ങിവരും, ഗീതത്തോടെ സീയോനിലേക്കു വരും; ശാശ്വതമായ ആനന്ദം അവരുടെ ശിരസ്സുകളെ അലങ്കരിക്കും. സന്തോഷവും ആനന്ദവും അവരെ പിടികൂടും, ദുഃഖവും നെടുവീർപ്പും ഓടിപ്പോകും.

¹²“ഞാൻ, ഞാൻ തന്നെയാകുന്നു നിങ്ങളെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നവൻ. മരിക്കുന്ന കേവലമനുഷ്യരെ, പുല്ലുപോലെ കൊഴിഞ്ഞുപോകുന്ന മനുഷ്യരെ, ഭയപ്പെടുവാൻ നീ ആരാകുന്നു, ¹³ആകാശത്തെ വിരിച്ച്, ഭൂമിയുടെ അടിസ്ഥാനങ്ങൾ ഇട്ട, നിന്റെ സ്രഷ്ടാവായ എന്നെ നീ മറക്കുവാൻ തക്കവണ്ണം? നശിപ്പിക്കുവാൻ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്ന പീഡകന്റെ ക്രോധംനിമിത്തം നീ ദിവസംമുഴുവൻ നിരന്തരഭയത്തിൽ കഴിയുന്നു. എന്നാൽ പീഡകന്റെ ക്രോധം എവിടെ? ¹⁴ചങ്ങലകളിൽ കുനിഞ്ഞിരിക്കുന്നവൻ വേഗം സ്വതന്ത്രനാക്കപ്പെടും; അവൻ മരിച്ചു കുഴിയിലേക്കിറങ്ങുകയില്ല, വിശന്നിരിക്കുകയുമില്ല. ¹⁵ഞാൻ നിന്റെ പിതാവാകുന്നു, സമുദ്രത്തെ ഇളക്കി അതിന്റെ തിരമാലകളെ ഗർജിപ്പിക്കുന്നവൻ തന്നെ — സ്വർഗീയസൈന്യങ്ങളുടെ പിതാവ് എന്നാകുന്നു അവിടുത്തെ നാമം. ¹⁶എന്റെ വചനങ്ങൾ ഞാൻ നിന്റെ വായിൽ വെച്ചു, എന്റെ കയ്യുടെ നിഴൽകൊണ്ടു നിന്നെ മൂടി, ആകാശത്തെ നട്ടുപിടിപ്പിച്ച്, ഭൂമിയുടെ അടിസ്ഥാനങ്ങൾ ഇട്ട്, ‘നിങ്ങൾ എന്റെ ജനമാകുന്നു’ എന്നു സീയോനോടു പറഞ്ഞു.”

¹⁷ഉണരുക, ഉണരുക! എഴുന്നേൽക്കുക, യെരൂശലേമേ, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ കയ്യിൽനിന്ന് അവിടുത്തെ ക്രോധത്തിന്റെ പാനപാത്രം കുടിച്ചവളേ, ആ പാത്രം മട്ടുവരെ കുടിച്ചുവറ്റിച്ചവളേ, നിന്നെ ചാഞ്ചാടിക്കുന്ന പാനപാത്രം. ¹⁸അവൾ പ്രസവിച്ച സകല മക്കളിലും അവളെ നയിക്കുവാൻ ആരുമില്ല; അവൾ വളർത്തിയ സകല മക്കളിലും അവളെ കൈക്കുപിടിക്കുവാൻ ആരുമില്ല. ¹⁹ഈ രണ്ടുകാര്യം നിന്റെമേൽ വന്നുഭവിച്ചിരിക്കുന്നു — നിനക്കുവേണ്ടി ആർ വിലപിക്കും? — ശൂന്യവും നാശവും, ക്ഷാമവും വാളും. ആർക്കു നിന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കുവാൻ കഴിയും? ²⁰നിന്റെ മക്കൾ ബോധംകെട്ടുവീണിരിക്കുന്നു; വലയിൽ അകപ്പെട്ട മാൻപേടയെപ്പോലെ അവർ എല്ലാ തെരുവോരത്തും കിടക്കുന്നു, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ക്രോധത്താൽ, നിന്റെ പിതാവിന്റെ ശാസനയാൽ നിറഞ്ഞവരായി.

²¹അതുകൊണ്ട്, കഷ്ടത അനുഭവിക്കുന്നവളേ, വീഞ്ഞുകൊണ്ടല്ലാതെ മത്തുപിടിച്ചവളേ, ഇതു കേൾക്കുക:

²²തന്റെ ജനത്തിനുവേണ്ടി വ്യവഹാരം നടത്തുന്ന, പരമാധികാരിയായ നിന്റെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: “ഇതാ, നിന്നെ ചാഞ്ചാടിക്കുന്ന പാനപാത്രം, എന്റെ ക്രോധത്തിന്റെ പാത്രം, നിന്റെ കൈയിൽനിന്ന് ഞാൻ എടുത്തുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇനി ഒരിക്കലും നീ അതു കുടിക്കുകയില്ല.” ²³നിന്നെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവരുടെ കൈയിൽ ഞാൻ അതു കൊടുക്കും; ‘കുനിയുക, ഞങ്ങൾ നിന്റെമേൽ നടക്കട്ടെ’ എന്നു നിന്നോടു പറഞ്ഞവർതന്നെ. അങ്ങനെ അവർ കടന്നുപോകുന്ന തെരുവുപോലെയും നിലംപോലെയും നീ നിന്റെ മുതുക് ആക്കിത്തീർത്തുവല്ലോ.