ଶୈଳ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି କର
ଅତି ଅଳ୍ପ ହୋଇଯିବାକୁ ଭୟ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଆମ ପିତା ପଛକୁ ଜଣେ ପୁରୁଷ ଓ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଦେଖାନ୍ତି, ଅବ୍ରହାମ ଓ ସାରା। ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଜୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ; ତାହାଙ୍କ ଉଦ୍ଧାର ହୁଏ ନାହିଁ। ଯିରୂଶାଲମ ତାହାଙ୍କ ଟଳମଳ କରାଉଥିବା ପାନପାତ୍ର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପିଇଛି, ତାହାକୁ ସମ୍ଭାଳିବାକୁ କୌଣସି ସନ୍ତାନ ବାକି ନାହିଁ। ସେ ପାନପାତ୍ରଟି ନେଇଯାଆନ୍ତି।
51 1“ହେ ଧାର୍ମିକତାର ଅନୁଗାମୀ ତୁମ୍ଭେମାନେ, ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅନ୍ଵେଷଣକାରୀ ତୁମ୍ଭେମାନେ, ଆମ୍ଭ କଥା ଶୁଣ; ଯେଉଁ ଶୈଳରୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ କଟା ହୋଇଅଛ, ତାହା ପ୍ରତି, ଓ ଯେଉଁ ଖାଦରୁ ଖୋଳା ହୋଇଅଛ, ତାହା ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି କର। 2ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଅବ୍ରହାମ ପ୍ରତି, ଓ ଯେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସବ କଲା, ସେହି ସାରା ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି କର; କାରଣ ସେ ଏକାକୀ ଥିବା ବେଳେ ଆମ୍ଭେ ତାହାକୁ ଆହ୍ଵାନ କଲୁ, ପୁଣି ତାହାକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରି ବହୁସଂଖ୍ୟକ କଲୁ। 3କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସିୟୋନକୁ ସାନ୍ତ୍ଵନା ଦିଅନ୍ତି; ସେ ତାହାର ସମସ୍ତ ଉଜାଡ଼ ସ୍ଥାନକୁ ସାନ୍ତ୍ଵନା ଦିଅନ୍ତି। ସେ ତାହାର ପ୍ରାନ୍ତରକୁ ଏଦନ ପରି, ତାହାର ମରୁଭୂମିକୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନ ପରି କରନ୍ତି। ତାହା ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ଓ ଆହ୍ଲାଦ, ଧନ୍ୟବାଦ ଓ ଗାନର ସ୍ଵର ମିଳେ।
4“ହେ ଆମ୍ଭର ଲୋକମାନେ, ଆମ୍ଭ କଥା ଶୁଣ; ହେ ଆମ୍ଭର ଜାତି, ଆମ୍ଭ ପ୍ରତି କର୍ଣ୍ଣପାତ କର; କାରଣ ଆମ୍ଭଠାରୁ ଏକ ଶିକ୍ଷା ନିର୍ଗତ ହେବ, ପୁଣି ଆମ୍ଭେ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହ ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭର ନ୍ୟାୟକୁ ଆଲୋକ ସ୍ଵରୂପ ସ୍ଥାପନ କରିବୁ। 5ଆମ୍ଭର ଧାର୍ମିକତା ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ, ଆମ୍ଭର ପରିତ୍ରାଣ ନିର୍ଗତ ହୋଇଅଛି, ପୁଣି ଆମ୍ଭର ବାହୁ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହ ନିମନ୍ତେ ନ୍ୟାୟ ଆଣିବ; ଦ୍ଵୀପସମୂହ ଆମ୍ଭ ଅପେକ୍ଷାରେ ରହିବେ, ପୁଣି ସେମାନେ ଆମ୍ଭ ବାହୁରେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଭରସା ରଖିବେ। 6ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆକାଶ ଆଡ଼କୁ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଉତ୍ତୋଳନ କର, ପୁଣି ତଳେ ଥିବା ପୃଥିବୀ ଆଡ଼କୁ ଦୃଷ୍ଟି କର; ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ଧୂମ ପରି ଅନ୍ତର୍ହିତ ହେବ, ପୃଥିବୀ ବସ୍ତ୍ର ପରି ଜୀର୍ଣ୍ଣ ହେବ, ପୁଣି ତହିଁରେ ବାସକାରୀମାନେ ମଶା ପରି ମରିବେ; ମାତ୍ର ଆମ୍ଭର ପରିତ୍ରାଣ ଅନନ୍ତକାଳସ୍ଥାୟୀ ହେବ, ପୁଣି ଆମ୍ଭର ଧାର୍ମିକତା କେବେ ଭଗ୍ନ ହେବ ନାହିଁ। 7ହେ ଧାର୍ମିକତା ଜ୍ଞାତ ତୁମ୍ଭେମାନେ, ହେ ଆପଣା ଅନ୍ତଃକରଣରେ ଆମ୍ଭର ଶିକ୍ଷା ବହନକାରୀ ଲୋକମାନେ, ଆମ୍ଭ କଥା ଶୁଣ; ତୁମ୍ଭେମାନେ ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ନିନ୍ଦାକୁ ଭୟ କର ନାହିଁ, ପୁଣି ସେମାନଙ୍କ ତିରସ୍କାରରେ ଭଗ୍ନ ହୁଅ ନାହିଁ। 8କାରଣ କୀଟ ବସ୍ତ୍ର ପରି ସେମାନଙ୍କୁ ଖାଇ ପକାଇବ, ପୁଣି ପୋକ ମେଷଲୋମ ପରି ସେମାନଙ୍କୁ ଖାଇ ପକାଇବ; ମାତ୍ର ଆମ୍ଭର ଧାର୍ମିକତା ଅନନ୍ତକାଳସ୍ଥାୟୀ ହେବ, ପୁଣି ଆମ୍ଭର ପରିତ୍ରାଣ ପୁରୁଷାନୁକ୍ରମେ ସ୍ଥାୟୀ ହେବ।”
9ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାହୁ, ଜାଗ୍ରତ ହୁଅ, ଜାଗ୍ରତ ହୁଅ, ବଳରେ ଆପଣାକୁ ଭୂଷିତ କର! ପୁରାତନ କାଳର ଦିନସମୂହ ପରି, ଅତୀତ ପୁରୁଷାନୁକ୍ରମ ପରି ଜାଗ୍ରତ ହୁଅ। ଯେ ରାହବ ନାମକ ସମୁଦ୍ର-ଦୈତ୍ୟକୁ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କଲା, ଯେ ସେହି ନାଗକୁ ବିଦ୍ଧ କଲା, ସେ କʼଣ ତୁମ୍ଭେ ନ ଥିଲ? a a v9 ଯିଶାଇୟଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରସାରିତ ବାହୁ ଇତିହାସ ଯୋଗେ ତାହାଙ୍କ ପରିତ୍ରାଣକାରୀ ଶକ୍ତି ଅଟେ — ସୃଷ୍ଟିଠାରୁ ଯାତ୍ରା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ପୁଣି ଆଗାମୀ ମୁକ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ। 10ଯେ ସମୁଦ୍ରକୁ, ମହା ବାରିଧିର ଜଳକୁ ଶୁଷ୍କ କଲା, ଯେ ମୁକ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାର ହେବା ନିମନ୍ତେ ସମୁଦ୍ରର ଗଭୀର ସ୍ଥାନକୁ ଏକ ପଥ କଲା, ସେ କʼଣ ତୁମ୍ଭେ ନ ଥିଲ? 11ଏଣୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ମୁକ୍ତ ଲୋକମାନେ ଫେରି ଆସିବେ, ପୁଣି ଗାନ କରୁ କରୁ ସିୟୋନକୁ ଆସିବେ; ଅନନ୍ତକାଳସ୍ଥାୟୀ ଆନନ୍ଦ ସେମାନଙ୍କ ମସ୍ତକରେ ମୁକୁଟ ସ୍ଵରୂପ ହେବ। ଆହ୍ଲାଦ ଓ ଆନନ୍ଦ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ, ପୁଣି ଦୁଃଖ ଓ ଆର୍ତ୍ତସ୍ଵର ପଳାୟନ କରିବ।
12“ଆମ୍ଭେ, ଆମ୍ଭେ ହିଁ ସେହି ଜଣ, ଯେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ଵନା ଦେଉ। ଯେଉଁ ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ଲୋକମାନେ ମରିଯାʼନ୍ତି, ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତୃଣ ପରି ବହିଯାʼନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଭୟ କରିବାକୁ ତୁମ୍ଭେ କିଏ, 13ଯେ ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ନିର୍ମାଣକର୍ତ୍ତା ଆମ୍ଭକୁ ପାସୋରୁଅଛ, ଯେ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ବିସ୍ତାର କଲୁ ଓ ପୃଥିବୀର ଭିତ୍ତିମୂଳ ସ୍ଥାପନ କଲୁ? ଆଉ ଯେ ବିନାଶ ନିମନ୍ତେ ଉଦ୍ୟତ, ସେହି ଉପଦ୍ରବକାରୀର କୋପ ହେତୁ ତୁମ୍ଭେ ଦିନ ତମାମ ନିରନ୍ତର ଭୀତ ହୋଇ ବାସ କରୁଅଛ। ମାତ୍ର ଉପଦ୍ରବକାରୀର କୋପ କେଉଁଠାରେ ଅଛି? 14ଶିକୁଳିରେ ବନ୍ଧା ହୋଇ ନତ ହୋଇଥିବା ଲୋକ ଶୀଘ୍ର ମୁକ୍ତ ହେବ; ସେ ମରି ଗର୍ତ୍ତକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଯିବ ନାହିଁ, କିଅବା ତାହାର ଅନ୍ନର ଅଭାବ ହେବ ନାହିଁ। 15କାରଣ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭର ପିତା, ଯେ ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରୁ, ତହିଁରେ ତାହାର ତରଙ୍ଗସବୁ ଗର୍ଜ୍ଜନ କରେ— ବାହିନୀଗଣର ପିତା ତାହାଙ୍କ ନାମ। 16ଆଉ ଆମ୍ଭେ ଆପଣା ବାକ୍ୟ ତୁମ୍ଭ ମୁଖରେ ରଖିଅଛୁ, ପୁଣି ଆପଣା ହସ୍ତର ଛାୟାରେ ତୁମ୍ଭକୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କରିଅଛୁ, ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ରୋପଣ କରି ଓ ପୃଥିବୀର ଭିତ୍ତିମୂଳ ସ୍ଥାପନ କରି, ପୁଣି ସିୟୋନକୁ, ‘ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭର ଲୋକ,’ ବୋଲି କହି।”
17ଜାଗ୍ରତ ହୁଅ, ଜାଗ୍ରତ ହୁଅ! ହେ ଯିରୂଶାଲମ, ଉଠ, ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ହସ୍ତରୁ ତାହାଙ୍କ କ୍ରୋଧର ପାନପାତ୍ର ପାନ କରିଅଛ, ତୁମ୍ଭେ ଟଳମଳକାରୀ ପାନପାତ୍ରର ତଳିକୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଃଶେଷ କରି ପାନ କରିଅଛ। 18ସେ ଯେଉଁସବୁ ସନ୍ତାନ ପ୍ରସବ କରିଅଛି, ସେସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାହାକୁ କଢ଼ାଇ ନେବା ନିମନ୍ତେ କେହି ନାହିଁ; ସେ ଯେଉଁସବୁ ସନ୍ତାନ ପ୍ରତିପାଳନ କରିଅଛି, ସେସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାହାର ହସ୍ତ ଧରିବା ନିମନ୍ତେ କେହି ନାହିଁ। 19ଏହି ଦୁଇ ବିଷୟ ତୁମ୍ଭ ଉପରେ ଆସି ପଡ଼ିଅଛି—କିଏ ତୁମ୍ଭ ନିମନ୍ତେ ଶୋକ କରିବ?—ଉଜାଡ଼ ଓ ବିନାଶ, ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଓ ଖଡ୍ଗ। କିଏ ତୁମ୍ଭକୁ ସାନ୍ତ୍ଵନା ଦେଇ ପାରିବ? 20ତୁମ୍ଭର ସନ୍ତାନମାନେ ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହୋଇଅଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଜାଲରେ ଧରା ପଡ଼ିଥିବା ହରିଣ ପରି ପ୍ରତି ପଥର କୋଣରେ ପଡ଼ିଅଛନ୍ତି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ କ୍ରୋଧରେ, ତୁମ୍ଭ ପିତାଙ୍କ ଅନୁଯୋଗରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଅଛନ୍ତି।
21ଏଣୁ ହେ ଦୁଃଖିନୀ, ଦ୍ରାକ୍ଷାରସରେ ନୁହେଁ ମାତ୍ର ମତ୍ତ ତୁମ୍ଭେ, ଏହା ଶୁଣ:
22ତୁମ୍ଭର ଯେଉଁ ସାର୍ବଭୌମ ପିତା ଆପଣା ଲୋକଙ୍କ ବିବାଦ ନିଷ୍ପତ୍ତି କରନ୍ତି, ସେ ଏହି କଥା କହନ୍ତି: “ଦେଖ, ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ହସ୍ତରୁ ଟଳମଳକାରୀ ପାନପାତ୍ର, ଆମ୍ଭ କ୍ରୋଧର ପାତ୍ର ନେଇ ନେଇଅଛୁ; ତୁମ୍ଭେ ତାହା ପୁନର୍ବାର କେବେ ପାନ କରିବ ନାହିଁ।” 23ଆଉ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ କ୍ଲେଶଦାୟୀମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ତାହା ଦେବୁ, ଯେଉଁମାନେ ତୁମ୍ଭକୁ କହିଲେ, “ନୁଆଁଇ ପଡ଼, ଆମ୍ଭେମାନେ ତୁମ୍ଭ ଉପର ଦେଇ ଚାଲିଯିବୁ,” ଆଉ ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପିଠିକୁ ଭୂମି ପରି, ସେମାନଙ୍କ ପାର ହେବା ନିମନ୍ତେ ରାଜଦାଣ୍ଡ ପରି କଲ।