Ku Dubi Dutsen

Ga mutanen da suke tsoron cewa sun yi kaɗan, Ubanmu ya nuna baya ga mutum ɗaya da mace ɗaya, Ibrahim da Saratu. Sama da ƙasa za su tsufa; cetonsa ba zai tsufa ba. Urushalima ta shanye ƙoƙon tangaɗinsa ba tare da wani ɗa da ya rage don ya riƙe ta ba. Ya ɗauke ƙoƙon.

Babi na 51.

“Ku saurare ni, ku da kuke neman adalci, ku da kuke neman Ubanmu; ku dubi dutsen da aka sassaƙe ku daga gare shi, da kuma wurin haƙar dutse da aka haƙo ku daga gare shi. Ku dubi Ibrahim mahaifinku, da Saratu wadda ta haife ku; gama sa'ad da yake shi kaɗai na kira shi, na kuma albarkace shi na kuma mai da shi masu yawa. Gama Ubanmu yana ta'azantar da Sihiyona; yana ta'azantar da dukan kangonta. Ya mai da jejinta kamar Adan, hamadarta kamar lambun Ubanmu. Ana samun murna da farin ciki a cikinta, godiya da amon waƙa.

“Ku saurare ni, ya mutanena; ku kasa kunne gare ni, ya al'ummata; gama koyarwa za ta fito daga gare ni, zan kuma sa shari'ata ta zama haske ga al'ummai. Adalcina ya yi kusa, cetona ya fito, hannuwana kuma za su kawo wa al'ummai shari'a; tsibirai suna jirana, suna kuma sa begensu ga hannuna. Ku ɗaga idanunku zuwa sammai, ku kuma dubi duniya da take ƙasa; sammai za su ɓace kamar hayaƙi, duniya za ta tsufa kamar tufa, mazaunanta kuwa za su mutu kamar ƙudaje; amma cetona zai dawwama har abada, adalcina kuma ba zai taɓa karyewa ba. Ku saurare ni, ku da kuka san adalci, ku mutanen da kuke riƙe da koyarwata a zukatanku; kada ku ji tsoron zargin mutane, kada kuma ku karye saboda zaginsu. Gama asu za ta cinye su kamar tufa, tsutsa kuma za ta cinye su kamar ulu; amma adalcina zai dawwama har abada, cetona kuma har dukan tsararraki.”

Ka farka, ka farka, ka yafa ƙarfi, Ya hannun Ubanmu! Ka farka kamar a kwanakin dā, a cikin tsararrakin zamanin dā. Ba kai ne ka yayyanka dodon teku Rahab gunduwa-gunduwa ba, kai ne kuma ka soki maciji? ^a Ba kai ne ka busar da teku ba, ruwaye na zurfi mai girma, kai ne ka mai da zurfin teku hanya domin fansassu su ƙetare? Saboda haka fansassun Ubanmu za su komo su zo Sihiyona da waƙa; madawwamiyar murna za ta zama rawani a kawunansu. Farin ciki da murna za su same su, baƙin ciki kuma da nishi za su gudu.

“Ni, ni ne mai ta'azantar da ku. Wane ne ku har za ku ji tsoron mutum kawai mai mutuwa, mutanen da suke shuɗewa kamar ciyawa, har kuka manta da ni, Mahaliccinku, wanda ya shimfiɗa sammai ya kuma kafa harsashin duniya? Kuna rayuwa cikin tsoro kullum dukan yini saboda hasalar mai danniya, wanda ya kuduri niyyar hallakarwa. Amma ina hasalar mai danniya? Wanda yake durƙushe cikin sarƙoƙi ba da jimawa ba za a 'yantar da shi; ba zai mutu ya gangara zuwa rami ba, ba kuma zai ji yunwa ba. Gama ni ne Ubanku, wanda yake motsa teku har raƙuman ruwansa su yi ruri— Uban rundunonin sama shi ne sunansa. Na kuma sa kalmomina a bakinka, na kuma rufe ka da inuwar hannuna, ina dasa sammai ina kafa harsashin duniya, ina kuma ce wa Sihiyona, ‘Ku mutanena ne.’”

Ki farka, ki farka! Ki tashi, Ya Urushalima, ke da kika sha daga hannun Ubanmu ƙoƙon hasalarsa, ke da kika kwankwaɗe kwanon har ƙarshe; ƙoƙon da yake sa ki tangaɗi. Cikin dukan 'ya'yan da ta haifa babu wanda zai bishe ta; cikin dukan 'ya'yan da ta goya babu wanda zai kama hannunta. Waɗannan abubuwa biyu sun auko miki—wa zai yi makoki saboda ki?—kango da hallaka, yunwa da takobi. Wa zai iya ta'azantar da ki? 'Ya'yanki sun suma; sun kwanta a kowane gefen titi kamar barewa da ta fāɗa cikin taru, cike da hasalar Ubanmu, tsawatawar Ubanki.

Saboda haka ki ji wannan, ke da ake wahalar da ke, ke mai buguwa, amma ba da ruwan inabi ba;

Ga abin da Ubanki Mai Iko Duka yake cewa, wanda yake kāre al'amarin mutanensa, ‘Ga shi, na karɓe daga hannunki ƙoƙon da yake sa ki tangaɗi, kwanon hasalata; ba za ki ƙara shansa ba har abada.’ Zan sa shi a hannun masu wahalar da ke, waɗanda suka ce miki, ‘Ki sunkuya domin mu taka ki,’ har kika mai da bayanki kamar ƙasa, kamar titi dominsu su ƙetare.