ኢሳይያስ 51

51 ¹“እኔን ስሙ፤ ጽድቅን የምትከታተሉ፣ አባታችንን የምትሹ ሆይ፤ ከእርሱ ወደ ተፈለጣችሁበት ዐለት፣ ከእርሱም ወደ ተቈፈራችሁበት ጒድጓድ ተመልከቱ። ²ወደ አባታችሁ ወደ አብርሃም፣ ወደ ወለደቻችሁም ወደ ሳራ ተመልከቱ፤ እርሱ አንድ ብቻ ሳለ ጠራሁት፤ ባረክሁትም አበዛሁትም። ³አባታችን ጽዮንን ያጽናናልና፤ ፍርስራሿንም ሁሉ ያጽናናል። ምድረ በዳዋን እንደ ኤደን፣ በረሓዋንም እንደ አባታችን ገነት ያደርጋል። ደስታና ተድላ፣ ምስጋናና የዝማሬ ድምፅ በእርሷ ውስጥ ይገኛሉ።

⁴“ሕዝቤ ሆይ፣ እኔን ስሙ፤ ወገኔ ሆይ፣ አድምጡኝ፤ ትምህርት ከእኔ ዘንድ ይወጣልና፤ ፍርዴንም ለአሕዛብ ብርሃን አደርጋለሁ። ⁵ጽድቄ ቀርቧል፣ ማዳኔ ወጥቷል፤ ክንዶቼም ለአሕዛብ ፍርድ ያደርጋሉ፤ ደሴቶች ይጠብቁኛል፣ በክንዴም ተስፋ ያደርጋሉ። ⁶ዓይኖቻችሁን ወደ ሰማያት አንሡ፣ ከታች ያለችውንም ምድር ተመልከቱ፤ ሰማያት እንደ ጢስ ይተናሉ፣ ምድርም እንደ ልብስ ታረጃለች፣ በእርሷም የሚኖሩ እንደ ትንኝ ይሞታሉ፤ ማዳኔ ግን ለዘላለም ይኖራል፣ ጽድቄም ከቶ አይሻርም። ⁷ጽድቅን የምታውቁ፣ ትምህርቴን በልባችሁ የያዛችሁ ሕዝብ ሆይ፣ እኔን ስሙ፤ የሰውን ነቀፋ አትፍሩ፤ በስድባቸውም አትደንግጡ። ⁸ብል እንደ ልብስ ይበላቸዋልና፣ ትልም እንደ ጸምር ይበላቸዋል፤ ጽድቄ ግን ለዘላለም ይኖራል፣ ማዳኔም ለልጅ ልጅ ሁሉ ይኖራል።”

⁹ንቃ፣ ንቃ፤ የአባታችን ክንድ ሆይ፣ ኀይልን ልበስ! በቀደመው ዘመን፣ በጥንት ትውልዶች እንደ ሆነው ንቃ። የባሕሩን ጭራቅ ራሃብን ቈራርጠህ የጣልህ፣ ዘንዶውንም የወጋህ አንተ አይደለህምን? ^a a v9 በኢሳይያስ ራእይ፣ የተዘረጋው የአባታችን ክንድ ከፍጥረት ጀምሮ ከግብፅ መውጣትን አልፎ ገና እስኪመጣው ቤዛነት ድረስ በታሪክ ሁሉ ላይ ያለው የማዳን ኀይሉ ነው። ¹⁰ባሕሩን፣ የታላቁን ጥልቅ ውሃ ያደረቅህ፣ የባሕሩንም ጥልቅ የተቤዡት የሚሻገሩበት መንገድ ያደረግህ አንተ አይደለህምን? ¹¹እንግዲህ በአባታችን የተቤዡት ይመለሳሉ፣ እየዘመሩም ወደ ጽዮን ይመጣሉ፤ የዘላለም ደስታ ራሳቸውን ያጎናጽፋል። ተድላና ደስታ ይደርስባቸዋል፣ ኀዘንና ትካዜም ይሸሻሉ።

¹²“እኔ፣ እኔ የማጽናናህ ነኝ። የሚሞተውን ሰው፣ እንደ ሣር የሚያልፈውን የሰው ልጅ ትፈራ ዘንድ አንተ ማን ነህ፤ ¹³ሰማያትን የዘረጋ፣ የምድርንም መሠረት የጣለ ፈጣሪህን እኔን ረሳህ። ለማጥፋት በተነሣው በጨቋኙ ቍጣ የተነሣ ቀኑን ሙሉ ዘወትር በፍርሃት ትኖራለህ። የጨቋኙ ቍጣ ግን ወዴት አለ? ¹⁴የተጐበጠው ምርኮኛ ፈጥኖ ይፈታል፤ ሞቶ ወደ ጒድጓድ አይወርድም፤ እንጀራውም አያጣም። ¹⁵ባሕሩን አናውጦ ማዕበሉ የሚያገሳ አባትህ እኔ ነኝና፤ የሰማይ ሠራዊት አባት ስሙ ነው። ¹⁶ቃሌንም በአፍህ አኖርሁ፣ በእጄም ጥላ ሸፈንሁህ፤ ሰማያትን ለመትከል፣ የምድርንም መሠረት ለመጣል፣ ጽዮንንም፣ ‘አንተ ሕዝቤ ነህ’ ለማለት ነው።”

¹⁷ንቂ፣ ንቂ! ኢየሩሳሌም ሆይ፣ ተነሺ፤ ከአባታችን እጅ የቍጣውን ጽዋ የጠጣሽ፣ ዋንጫውንም እስከ አተላው ድረስ የጨለጥሽ፣ የሚያንገዳግድሽንም ጽዋ ጠጥተሻል። ¹⁸ከወለደቻቸው ልጆች ሁሉ የሚመራት የለም፤ ካሳደገቻቸው ልጆች ሁሉ እጅዋን የሚይዝ የለም። ¹⁹እነዚህ ሁለት ነገሮች ደረሱብሽ፤ ማን ያለቅስልሻል? ጥፋትና ውድመት፣ ራብና ሰይፍ። የሚያጽናናሽ ማን ነው? ²⁰ልጆችሽ ዝለዋል፤ በመረብ እንደ ተያዘ ሚዳቋ በየመንገዱ ማዕዘን ተኝተዋል፤ የአባታችን ቍጣ፣ የአባትሽም ዘለፋ ሞልቶባቸዋል።

²¹ስለዚህ የተቸገርሽ፣ በወይን ጠጅ ሳይሆን የሰከርሽ ሆይ፣ ይህን ስሚ፤

²²የሕዝቡን ጕዳይ የሚከራከር ጌታ አባትሽ እንዲህ ይላል፤ ‘እነሆ፣ የሚያንገዳግድሽን ጽዋ፣ የቍጣዬን ዋንጫ ከእጅሽ ወሰድሁ፤ ዳግመኛ አትጠጪውም።’ ²³በሚያሠቃዩሽ እጅ አኖረዋለሁ፤ እነርሱም፣ ‘ዝቅ በዪ፤ በላይሽም እናልፋለን’ አሉሽ፤ ጀርባሽንም እንደ መሬት፣ ለሚያልፉም እንደ መንገድ አደረግሽ።