यशया 51

51 ¹ माझे ऐका, तुम्ही जे नीतिमत्तेच्या मागे लागता, तुम्ही जे आमच्या पित्याचा शोध घेता: ज्या खडकातून तुम्हांला कापून काढले त्या खडकाकडे पाहा, आणि ज्या खाणीतून तुम्हांला खोदून काढले तिच्याकडे पाहा. ² तुमचा पिता अब्राहाम याच्याकडे पाहा, आणि तुम्हांला जन्म देणाऱ्या सारेकडे पाहा; कारण जेव्हा तो एकटाच होता तेव्हा मी त्याला बोलावले, आणि मी त्याला आशीर्वादित केले व त्याला बहुगुणित केले. ³ कारण आमचा पिता सियोनेचे सांत्वन करतो; तो तिच्या सर्व ओसाड जागांचे सांत्वन करतो. तो तिचे रान एदेनासारखे करतो, तिचे वाळवंट आमच्या पित्याच्या बागेसारखे करतो. आनंद व हर्ष तिच्यात आढळतात, उपकारस्तुती व गीताचा नाद.

⁴ माझे ऐका, माझ्या लोकांनो; माझ्याकडे कान द्या, माझ्या राष्ट्रा: कारण माझ्यापासून शिक्षण निघेल, आणि मी माझा न्याय राष्ट्रांसाठी प्रकाश म्हणून स्थापीन. ⁵ माझी नीतिमत्ता जवळ आहे, माझे तारण निघाले आहे, आणि माझे बाहू राष्ट्रांना न्याय देतील; बेटे माझी वाट पाहतात, आणि ती माझ्या बाहूवर आशा ठेवतात. ⁶ आपले डोळे आकाशाकडे वर उचला, आणि खाली पृथ्वीकडे पाहा: आकाश धुरासारखे नाहीसे होईल, पृथ्वी वस्त्रासारखी जीर्ण होईल, आणि तिच्यात राहणारे डासांसारखे मरतील; परंतु माझे तारण सर्वकाळ टिकेल, आणि माझी नीतिमत्ता कधीच भंगणार नाही. ⁷ माझे ऐका, तुम्ही जे नीतिमत्ता जाणता, जे लोक आपल्या हृदयात माझे शिक्षण बाळगता: मर्त्य मनुष्यांच्या निंदेला भिऊ नका, आणि त्यांच्या अपमानाने भंगून जाऊ नका. ⁸ कारण कसर त्यांना वस्त्रासारखे खाऊन टाकील, आणि किडा त्यांना लोकरीसारखे खाऊन टाकील; परंतु माझी नीतिमत्ता सर्वकाळ टिकेल, आणि माझे तारण पिढ्यानपिढ्या राहील.

⁹ जागा हो, जागा हो, हे आमच्या पित्याच्या बाहो, सामर्थ्य धारण कर! प्राचीन काळाप्रमाणे, फार पूर्वीच्या पिढ्यांप्रमाणे जागा हो. राहाब या समुद्रराक्षसाचे तुकडे तुकडे करणारा तूच नव्हतास काय, अजगराला भोसकून टाकणारा तूच नव्हतास काय? ^a a v9 यशयाच्या दृष्टान्तात, आमच्या पित्याचा पसरलेला बाहू म्हणजे इतिहासभर त्याचे तारक सामर्थ्य होय — निर्मितीपासून निर्गमनापर्यंत आणि येणाऱ्या उद्धारापर्यंत. ¹⁰ समुद्र शुष्क करणारा तूच नव्हतास काय, महान खोल जलाशयाचे पाणी आटवणारा, समुद्राच्या खोल जागांना उद्धार पावलेल्यांना पार जाण्यासाठी मार्ग करणारा तूच नव्हतास काय? ¹¹ म्हणून आमच्या पित्याने खंडणी भरून सोडवलेले परत येतील आणि गात गात सियोनेत येतील; सार्वकालिक आनंद त्यांच्या मस्तकांवर मुकुट होईल. हर्ष व आनंद त्यांना गाठतील, आणि दुःख व कण्हणे दूर पळून जाईल.

¹² मी, मीच तुमचे सांत्वन करणारा आहे. मरणाऱ्या मर्त्य मनुष्यांना, गवतासारख्या नाहीशा होणाऱ्या माणसांना भिणारी तू कोण, ¹³ की तू मला, तुझ्या निर्माणकर्त्याला विसरतेस, ज्याने आकाश पसरले आणि पृथ्वीचा पाया घातला? तू दिवसभर सतत भयात जगतेस जुलमी माणसाच्या क्रोधामुळे, जो नाश करण्यास उतावळा आहे. परंतु जुलमी माणसाचा क्रोध कोठे आहे? ¹⁴ साखळदंडांत वाकलेल्याला लवकरच मुक्त केले जाईल; तो मरून खाचेत उतरणार नाही, आणि तो उपाशीही राहणार नाही. ¹⁵ कारण मी तुझा पिता आहे, जो समुद्र खवळवतो व त्याच्या लाटा गर्जना करतात — स्वर्गातील सैन्यांचा पिता हे त्याचे नाव आहे. ¹⁶ आणि मी माझी वचने तुझ्या मुखात घातली आणि माझ्या हाताच्या छायेने तुला झाकले, आकाश लावून व पृथ्वीचा पाया घालून, आणि सियोनेला म्हणून, “तू माझी प्रजा आहेस.”

¹⁷ जागी हो, जागी हो! ऊठ, हे यरुशलेमे, तू जिने आमच्या पित्याच्या हातून त्याच्या क्रोधाचा प्याला प्यायलास, जिने वाडगा तळापर्यंत रिचवलास, जो प्याला तुला झोकांड्या देववतो. ¹⁸ तिने जन्म दिलेल्या सर्व मुलांमध्ये तिला वाट दाखवणारा कोणी नाही; तिने वाढवलेल्या सर्व मुलांमध्ये तिचा हात धरणारा कोणी नाही. ¹⁹ या दोन गोष्टी तुझ्यावर कोसळल्या आहेत — तुझ्यासाठी कोण शोक करील? — ओसाडी व नाश, दुष्काळ व तलवार. तुझे सांत्वन कोण करू शकेल? ²⁰ तुझी मुले मूर्च्छित झाली आहेत; ती प्रत्येक रस्त्याच्या कोपऱ्यावर जाळ्यात सापडलेल्या काळविटासारखी पडली आहेत, आमच्या पित्याच्या क्रोधाने, तुझ्या पित्याच्या धमकावणीने भरलेली.

²¹ म्हणून हे ऐक, तू जी पीडित आहेस, धुंद आहेस, पण द्राक्षारसाने नव्हे:

²² तुझा सार्वभौम पिता, जो आपल्या लोकांचा कैवार घेतो, तो असे म्हणतो: “पाहा, मी तुझ्या हातून तुला झोकांड्या देववणारा प्याला काढून घेतला आहे, माझ्या क्रोधाचा वाडगा; तू तो पुन्हा कधीच पिणार नाहीस.” ²³ मी तो तुझ्या छळ करणाऱ्यांच्या हातात देईन, ज्यांनी तुला म्हटले, “खाली वाक म्हणजे आम्ही तुझ्यावरून चालत जाऊ,” आणि तू आपली पाठ जमिनीसारखी केलीस, त्यांना पार जाण्यासाठी रस्त्यासारखी.