Gara Kattaatti Ilaalaa
Namoota baay'ee hin taane sodaataniif, Abbaan keenya nama tokkoo fi dubartii tokko duubatti agarsiisa, Abrahaamii fi Saaraa. Samii fi lafti ni dulloomu, fayyisuun isaa garuu hin dulloomu. Yerusaalem xoofoo dhaga'uu isaa xumurte, ijoollee ishee jabeessu tokko illee hin qabdu. Xoofoo sana ni fudhata.
Abbaan keenya lakkoofsota keessatti dubbata 1–8, 12–16, 22–23
51 1«Yaa warra qajeelummaa hordoftan, yaa warra Abbaa keenya barbaaddan, na dhaggeeffadhaa: gara kattaa isa irraa kutamtaniitti, gara lafa dhagaa baasaa isa irraa qotamtaniittis ilaalaa. 2Abrahaam abbaa keessan ilaalaa, Saaraa isa isin deesse illee; sababii inni tokko qofa yeroo ture ani isa waame, isa eebbisee, baay'ee isa godhe. 3Abbaan keenya Tsiyoonin in jajjabeessa; bakka diigame ishee hundumaa in jajjabeessa. Gammoojjii ishee akka Eedeen, lafa onaa ishee akka iddoo dhaabaa Abbaa keenyaa in godha. Gammachuun fi ililchi, galataa fi sagalee faarfannaa ishee keessatti in argamu.
4«Yaa saba koo, na dhaggeeffadhaa; yaa saba biyya koo, gurra naaf kennaa: sababii barsiisni ana irraa in ba'a, anis murtii koo akka ibsaa sabootaaf in kaa'a. 5Qajeelummaan koo dhiyoo dha, fayyinni koo ba'eera, irreen koo sabootaaf murtii in fida; biyyoonni qarqara galaanaa na eeggatu, irree kootti immoo abdii in godhatu. 6Ija keessan gara waaqaatti ol qabaa, lafa gadii immoo ilaalaa: waaqni akka aara in badu, lafti akka uffataa in dulloomti, warri ishee keessa jiraatan akka hanqaaquu in du'u; fayyinni koo garuu bara baraan in jiraata, qajeelummaan koo immoo gonkumaa hin cabu. 7Yaa warra qajeelummaa beektan, yaa saba barsiisa koo onnee isaanii keessatti baatan, na dhaggeeffadhaa: arrabsoo namootaa hin sodaatinaa, tuffii isaaniitiin hin cabinaa. 8Sababii ariitiin akka uffataa isaan in nyaata, raammoon akka rifeensa hoolaa isaan in nyaata; qajeelummaan koo garuu bara baraan in jiraata, fayyinni koo immoo dhaloota hundumaaf in jiraata.»
9Dammaqi, dammaqi, jabinaan of uffisi, yaa irree Abbaa keenyaa! Akka bara durii, dhaloota dheeraa darbe keessa dammaqi. Rahaab bineensa galaanaa kan citaa citte, bineensa guddicha kan waraante ati miti? a a v9 Mul'ata Isaayaas keessatti, irreen Abbaa keenyaa diriirfame humna isaa fayyisu seenaa guutuu keessatti agarsiisa — uumamaa irraa kaasee ba'uu Gibxii hanga furmaata ammallee dhufuuf. 10Ati miti ree galaana kan gogsite, bishaan gad fageenya guddaa, gad fageenya galaanaa warra furamanii akka itti ceetaniif daandii kan godhe? 11Kanaaf warri Abbaan keenya bilisa baase in deebi'u, faarfannaa wajjin Tsiyoonitti in dhufu; gammachuun bara baraa mataa isaanii in gonfachiisa. Gammachuun fi ililchi isaan in qaqqabu, gaddi fi boo'ichi immoo in baqatu.
12«Ani, ani isa isin jajjabeessu dha. Isin eenyu ree, ilmaan namaa du'an, akka marga darban sodaattanii, 13akka isin Uumaa keessan na irraanfattan, isa waaqa diriirse, bu'uura lafaas kaa'e? Guyyaa guutuu yeroo hundumaa sodaadhaan in jiraattu, sababii dallansuu cunqursaa sanaatiin, isa balleessuuf murteesse; dallansuun cunqursaa sanaa garuu eessa jira? 14Isa sibiilaan hidhamee gad jilbeenfate dafee in furama; hin du'u, boolla keessa hin bu'u, beelas hin dhaga'u. 15Ani Abbaa keessan, galaana bishaan isaa akka guungumu kan raasu dha— maqaan isaa Abbaa loltoota waaqaa dha. 16Ani dubbii koo afaan keessan keessa kaa'ee, gaaddisa harka kootiin isin haguugee, waaqa dhaabee bu'uura lafaa kaa'ee, Tsiyoonittis, ‹Ati saba koo dha› jedheera.»
17Dammaqi, dammaqi! Ka'i, yaa Yerusaalem, ati harka Abbaa keenyaa irraa xoofoo dallansuu isaa dhugte, saanii sana hanga gad dhumaatti xuuxxe, xoofoo si raafamsisu. 18Ilmaan ishee deesse hundumaa keessaa kan geggeessu ishee hin jiru; ilmaan ishee guddiste hundumaa keessaa kan harka ishee qabu hin jiru. 19Wanti lama kun sirra bu'eera—eenyutu sif booya?—diigamuu fi balleessuun, beelli fi billaan. Eenyutu si jajjabeessuu danda'a? 20Ilmaan kee dadhabaniiru; golee daandii hundumaa irra akka gafarsa kiyyoo keessatti qabame ciisu, dallansuu Abbaa keenyaatiin, ceekkoo Abbaa kee isaatiin guutamanii.
21Kanaaf kana dhaggeeffadhu, yaa ati dhiphattuu, machooftuu, garuu daadhii wayiniitiin miti:
22Abbaan kee Bulchaan, isa dhimma saba isaatiif falmu, akkana jedha: ‹Kunoo, harka kee irraa xoofoo si raafamsisu fudhadheera, saanii dallansuu koo; deebitee gonkumaa hin dhugdu.› 23Ani harka warra si dhiphisanii keessa in kaa'a, warra siin, ‹Gad jilbeenfadhu, si irra deemnuuf,› jedhan, dugda kee akka lafaa, akka daandii isaan itti ceetaniif kan goote.
