ကျောက်ဆောင်ကို မျှော်ကြည့်လော့
အရေအတွက် နည်းလွန်းမည်ကို ကြောက်နေသူတို့အား ငါတို့ခမည်းတော်သည် ယောက်ျားတစ်ယောက်နှင့် မိန်းမတစ်ယောက်ဖြစ်သော အာဗြဟံနှင့် စာရာကို ပြန်ညွှန်ပြတော်မူ၏။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဟောင်းနွမ်းသွားမည်၊ ကိုယ်တော်၏ ကယ်တင်ခြင်းမူကား မဟောင်းနွမ်း။ ယေရုရှလင်သည် ယိမ်းယိုင်စေသော ကိုယ်တော်၏ဖလားကို သောက်ကုန်ပြီ၊ သူမကို ထိန်းပေးမည့် သားသမီးတစ်ယောက်မျှ မကျန်။ ကိုယ်တော်သည် ထိုဖလားကို ယူသွားတော်မူ၏။
51 1“ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို လိုက်စားသောသူတို့၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ရှာသောသူတို့၊ ငါ့စကားကို နားထောင်ကြလော့။ သင်တို့ကို ထုယူခဲ့သော ကျောက်ဆောင်ကိုလည်းကောင်း၊ သင်တို့ကို တူးဖော်ခဲ့သော ကျောက်တွင်းကိုလည်းကောင်း မျှော်ကြည့်ကြလော့။ 2သင်တို့၏အဖ အာဗြဟံကိုလည်းကောင်း၊ သင်တို့ကို မွေးဖွားသော စာရာကိုလည်းကောင်း မျှော်ကြည့်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ သူသည် တစ်ဦးတည်းရှိစဉ်အခါ ငါသည်သူ့ကို ခေါ်၍ ကောင်းချီးပေးကာ များပြားစေခဲ့၏။ 3အကြောင်းမူကား၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဇိအုန်ကို နှစ်သိမ့်တော်မူ၏။ ပျက်စီးယိုယွင်းသော အရပ်ရှိသမျှကိုလည်း နှစ်သိမ့်တော်မူ၏။ သူ၏တောကန္တာရကို ဧဒင်ဥယျာဉ်ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ သူ၏လွင်ပြင်ကို ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ဥယျာဉ်ကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်စေတော်မူ၏။ ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းခြင်း၊ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် သီချင်းသံတို့ကို ထိုအရပ်၌ တွေ့ရလိမ့်မည်။
4“ငါ၏လူမျိုးတို့၊ ငါ့စကားကို နားထောင်ကြလော့။ ငါ၏အမျိုးသားတို့၊ ငါ့ကို နားစွင့်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ ငါ့ထံမှ တရားဒေသနာ ထွက်သွားလိမ့်မည်။ ငါသည် ငါ၏တရားစီရင်ချက်ကို လူမျိုးတို့အဖို့ အလင်းအဖြစ် တည်စေမည်။ 5ငါ၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် နီးကပ်လျက်ရှိ၏။ ငါ၏ကယ်တင်ခြင်းသည် ထွက်သွားပြီ။ ငါ၏လက်ရုံးတို့သည် လူမျိုးတို့အား တရားစီရင်ပေးလိမ့်မည်။ ကမ်းခြေဒေသတို့သည် ငါ့ကို စောင့်မျှော်လျက်၊ ငါ၏လက်ရုံးကို မြော်လင့်ကြ၏။ 6မိုးကောင်းကင်သို့ သင်တို့၏မျက်စိကို မျှော်ကြည့်၍ အောက်၌ရှိသော မြေကြီးကိုလည်း ကြည့်ရှုကြလော့။ မိုးကောင်းကင်သည် မီးခိုးကဲ့သို့ ကွယ်ပျောက်လိမ့်မည်။ မြေကြီးသည် အဝတ်ကဲ့သို့ ဟောင်းနွမ်းလိမ့်မည်။ ၎င်း၌နေသောသူတို့သည် ခြင်ကဲ့သို့ သေကြလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် ငါ၏ကယ်တင်ခြင်းသည် အစဉ်အမြဲ တည်လိမ့်မည်။ ငါ၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် အဘယ်အခါမျှ ပျက်စီးလိမ့်မည်မဟုတ်။ 7ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို သိသောသူတို့၊ ငါ၏တရားကို နှလုံးသား၌ ဆောင်ထားသောသူတို့၊ ငါ့စကားကို နားထောင်ကြလော့။ သေတတ်သောလူတို့၏ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို မကြောက်ကြနှင့်။ သူတို့၏ စော်ကားခြင်းကြောင့်လည်း မကြေကွဲကြနှင့်။ 8အကြောင်းမူကား၊ ပိုးကောင်သည် အဝတ်ကို စားသကဲ့သို့ သူတို့ကို စား၍၊ တီကောင်သည် သိုးမွေးကို စားသကဲ့သို့ သူတို့ကို စားလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် ငါ၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် အစဉ်အမြဲ တည်၍၊ ငါ၏ကယ်တင်ခြင်းသည်လည်း ကာလအစဉ်အဆက် တည်လိမ့်မည်။”
9အို ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ လက်ရုံးတော်၊ နိုးထတော်မူပါ၊ နိုးထ၍ ခွန်အားကို ဝတ်ဆင်တော်မူပါ။ ရှေးကာလ၌၊ လွန်လေပြီးသော ဘိုးဘေးများ၏ လက်ထက်၌ကဲ့သို့ နိုးထတော်မူပါ။ ပင်လယ်သတ္တဝါကြီး ရာခပ်ကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ဖြတ်၍ နဂါးကြီးကို ထိုးဖောက်တော်မူသောသူကား ကိုယ်တော်ပင် မဟုတ်လော။ a a v9 ဟေရှာယ၏ ရူပါရုံ၌၊ ငါတို့၏ခမည်းတော် ဆန့်တန်းတော်မူသော လက်ရုံးတော်သည် သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံး ကိုယ်တော် ကယ်တင်တော်မူသော တန်ခိုးတော်ဖြစ်၏။ ဖန်ဆင်းခြင်းမှသည် ထွက်မြောက်ခြင်းသို့၊ နောင်လာလတ္တံ့သော ရွေးနုတ်ခြင်းသို့တိုင်အောင်တည်း။ 10ပင်လယ်ကိုလည်းကောင်း၊ နက်နဲသော သမုဒ္ဒရာကြီး၏ ရေများကိုလည်းကောင်း ခန်းခြောက်စေ၍၊ ပင်လယ်၏ နက်ရှိုင်းရာအရပ်ကို ရွေးနုတ်တော်မူသောသူတို့ ဖြတ်သန်းကူးရန် လမ်းခရီး ဖြစ်စေတော်မူသောသူကား ကိုယ်တော်ပင် မဟုတ်လော။ 11သို့ဖြစ်၍ ငါတို့၏ခမည်းတော် ရွေးနုတ်တော်မူသောသူတို့သည် ပြန်လာကြ၍ သီချင်းဆိုလျက် ဇိအုန်သို့ ရောက်လာကြလိမ့်မည်။ ထာဝရဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် သူတို့၏ ဦးခေါင်းကို သရဖူဆောင်းစေလိမ့်မည်။ ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းခြင်းသည် သူတို့ကို မီ၍၊ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ညည်းတွားခြင်းတို့သည် ထွက်ပြေးကြလိမ့်မည်။
12“ငါ၊ ငါသည်ပင် သင်တို့ကို နှစ်သိမ့်သောသူ ဖြစ်၏။ သေတတ်သောလူ၊ မြက်ပင်ကဲ့သို့ ကွယ်ပျောက်တတ်သော လူသားတို့ကို ကြောက်ရွံ့ရန် သင်သည် အဘယ်သူနည်း။ 13မိုးကောင်းကင်ကို ဖြန့်ကြက်၍ မြေကြီး၏ အမြစ်ကို ချသော၊ သင့်ကို ဖန်ဆင်းသော ငါ့ကို သင်သည် မေ့လျော့ရသည်တကား။ ဖျက်ဆီးရန် ကြံစည်လျက်ရှိသော ဖိနှိပ်သူ၏ အမျက်ဒေါသကြောင့် သင်သည် တစ်နေ့လုံး အစဉ်မပြတ် ထိတ်လန့်လျက် နေရ၏။ သို့ရာတွင် ဖိနှိပ်သူ၏ အမျက်ဒေါသသည် အဘယ်မှာ ရှိသနည်း။ 14သံကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်ခံရသောသူသည် မကြာမီ လွတ်မြောက်လိမ့်မည်။ သူသည် မသေ၊ သင်္ချိုင်းတွင်းသို့ မဆင်းရ၊ အစာရေစာလည်း မပြတ်လပ်ရ။ 15အကြောင်းမူကား၊ ငါသည် ပင်လယ်လှိုင်းတံပိုးများ ဟုန်းဟုန်းမြည်စေရန် ပင်လယ်ကို မွှေနှောက်သော၊ သင်၏ခမည်းတော် ဖြစ်၏။ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ ခမည်းတော်ဟူ၍ နာမတော်ဖြစ်သတည်း။ 16ငါသည် ငါ၏စကားကို သင်၏နှုတ်၌ ထား၍ ငါ၏လက်အရိပ်ဖြင့် သင့်ကို ဖုံးအုပ်ပြီ။ မိုးကောင်းကင်ကို စိုက်ထူ၍ မြေကြီး၏ အမြစ်ကို ချလျက်၊ ဇိအုန်အား ‘သင်သည် ငါ၏လူမျိုးဖြစ်၏’ ဟု ငါဆို၏။”
17နိုးထလော့၊ နိုးထလော့။ အို ယေရုရှလင်မြို့၊ ထလော့။ သင်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ လက်တော်မှ ကိုယ်တော်၏ အမျက်တော်ဖလားကို သောက်၍ ထိုခွက်ဖလားကို အနည်အဖတ်တိုင်အောင် သောက်ချွတ်ပြီ။ ထိုဖလားကား သင့်ကို တိမ်းယိမ်းစေသော ဖလားတည်း။ 18သူမွေးဖွားသော သားသမီးအပေါင်းတို့တွင် သူ့ကို လမ်းပြမည့်သူ မရှိ။ သူကြီးပြင်းစေသော သားသမီးအပေါင်းတို့တွင်လည်း သူ၏လက်ကို ဆွဲကိုင်မည့်သူ မရှိ။ 19ဤအမှုနှစ်ပါးသည် သင့်အပေါ်သို့ ကျရောက်လေပြီ။ သင့်အတွက် အဘယ်သူ ငိုကြွေးမည်နည်း။ ပျက်စီးခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်း၊ အစာငတ်မွတ်ခြင်းနှင့် ဓားဘေးတို့တည်း။ သင့်ကို အဘယ်သူ နှစ်သိမ့်နိုင်မည်နည်း။ 20သင်၏သားသမီးတို့သည် မိန်းမောလဲကျကြပြီ။ ကွန်ရွက်၌ မိသော သမင်ကဲ့သို့ လမ်းဆုံလမ်းခွ တိုင်း၌ လဲလျက် ရှိကြ၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ အမျက်တော်၊ သင်၏ခမည်းတော်၏ ကြိမ်းမောင်းခြင်းဖြင့် ပြည့်ဝကြ၏။
21ထို့ကြောင့် ဒုက္ခရောက်လျက်၊ စပျစ်ရည်ဖြင့် မဟုတ်ဘဲ မူးယစ်နေသောသူ၊ ဤစကားကို နားထောင်လော့။
22မိမိ၏လူမျိုး၏ အမှုကို ကွယ်ကာစောင့်မတော်မူသော သင်၏အရှင်ခမည်းတော်က ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။ “ကြည့်လော့၊ သင်၏လက်မှ သင့်ကို တိမ်းယိမ်းစေသော ဖလား၊ ငါ၏အမျက်ဖလားကို ငါ ရုပ်သိမ်းပြီ။ သင်သည် နောက်တစ်ဖန် ထိုဖလားကို အလျှင်း မသောက်ရ။” 23သင့်ကို ညှဉ်းဆဲနှိပ်စက်သောသူတို့၏ လက်၌ ထိုဖလားကို ငါ ထားမည်။ ထိုသူတို့က သင့်အား “ဦးညွှတ်လော့၊ ငါတို့ သင့်အပေါ်မှ ကျော်နင်းသွားမည်” ဟု ဆိုသဖြင့်၊ သင်သည် သင်၏ကျောကုန်းကို မြေကြီးကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ သူတို့ ကျော်သွားစရာ လမ်းကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်စေခဲ့၏။