Mijere ilay Vatolampy
Ho an'ny olona matahotra ny ho vitsy loatra, ny Rayntsika manondro lehilahy iray sy vehivavy iray, Abrahama sy Sara. Ny lanitra sy ny tany dia ho lany; ny famonjena Azy kosa tsy ho lany. Efa nitelina ny kapoaky ny fihozongozona i Jerosalema, tsy misy zanaka hanohana azy. Esorin'Izy ny kapoaka.
Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 1–8, 12–16, 22–23
51 1«Henoy Aho, ianareo izay mizaha ny fahamarinana, ianareo izay mitady an’i Raintsika: jereo ny vatolampy nanapahana anareo, ary ny lavaka fakana vato nihadiana anareo. 2Jereo i Abrahama rainareo, sy i Sara izay niteraka anareo; fa nony iray ihany izy dia niantso azy Aho, ka nitahy azy sy nampitombo azy. 3Fa mampionona an’i Ziona Raintsika; mampionona ny fanimbana rehetra eo aminy Izy. Mahatonga ny efitra eo aminy ho tahaka an’i Edena Izy, ary ny tany foana eo aminy ho tahaka ny sahan’i Raintsika. Fifaliana sy hafaliana no hita eo aminy, fisaorana sy feon’ny hira.
4«Henoy Aho, ry oloko; mihainoa Ahy, ry fireneko: fa fampianarana no hivoaka avy Amiko, ary hapetrako ho jiro ho an’ny firenena ny fitsarako. 5Akaiky ny fahamarinako, efa nivoaka ny famonjeko, ary hitondra fitsarana ho an’ny firenena ny sandriko; miandry Ahy ireo nosy, ary manantena ny sandriko izy. 6Asandrato mankany amin’ny lanitra ny masonareo, ary jereo ny tany etsy ambany: ho levona tahaka ny setroka ny lanitra, ho simba tahaka ny akanjo ny tany, ary ho faty tahaka ny moka ireo monina ao; fa ho mandrakizay ny famonjeko, ary tsy ho rava mihitsy ny fahamarinako. 7Henoy Aho, ianareo izay mahalala ny fahamarinana, ianareo olona manana ny fampianarako ao am-ponareo: aza matahotra ny fanalam-baraka ataon’ny olombelona, ary aza ho rava noho ny fanevatevan’izy ireo. 8Fa homen’ny kalalao toy ny fitafiana izy ireo, ary homen’ny kankana toy ny volon’ondry; fa ho mandrakizay ny fahamarinako, ary ny famonjeko hatramin’ny taranaka rehetra.»
9Mifohaza, mifohaza, mitafia hery, ry sandrin’i Raintsika ô! Mifohaza tahaka ny tamin’ny andro fahiny, tamin’ny taranaka lasa ela. Tsy Ianao ve no nanapaka an’i Rahaba ilay biby lehibe any amin’ny ranomasina, sy nanindrona ilay dragona? a a v9 Araka ny fahitan’i Isaia, ny sandrin’i Raintsika mivelatra dia ny herin’ny famonjeny manerana ny tantara — hatramin’ny famoronana, ny fivoahana avy any Egypta, ka hatramin’ny fanavotana mbola ho avy. 10Tsy Ianao ve no namaina ny ranomasina, ny rano lalina lehibe, ary nanao ny lalin’ny ranomasina ho lalana handalovan’ny voavotra? 11Koa hiverina ny voavotr’i Raintsika ka ho tonga any Ziona mihira; fifaliana mandrakizay no ho satroky ny lohany. Ho tratran’ny hafaliana sy ny fifaliana izy, ary handositra ny alahelo sy ny fisentoana.
12«Izaho, Izaho no mampionona anao. Iza moa ianao no matahotra olombelona ho faty, olona lasa tahaka ny ahitra, 13ka hadinonao Aho, Mpanao anao, izay nanitatra ny lanitra sy nanorina ny tany? Mihorohoro mandrakariva ianao isan’andro noho ny fahatezeran’ny mpampahory, izay vonona hanimba. Fa aiza ny fahatezeran’ny mpampahory? 14Tsy ho ela dia havotana ilay miankohoka amin’ny gadra; tsy ho faty izy ka hidina any amin’ny lavaka, ary tsy ho voan’ny hanoanana. 15Fa Izaho no Rainao, izay mampikorontana ny ranomasina ka mierona ny onjany—ny Ray an’ny tafiky ny lanitra no anarany. 16Ary nataoko tao am-bavanao ny teniko, ary nosaronako tamin’ny aloky ny tanako ianao, Izaho izay mamboly ny lanitra sy manorina ny tany, ary milaza amin’i Ziona hoe: “Oloko ianao.”»
17Mifohaza, mifohaza! Mitsangàna, ry Jerosalema, ianao izay nisotro avy tamin’ny tanan’i Raintsika ny kapoaky ny fahatezerany, izay nandany ny lovia hatramin’ny sisa farany, ilay kapoaka mampitepotepo anao. 18Eo amin’ny zanaka rehetra niterahany dia tsy misy mitari-dalana azy; eo amin’ny zanaka rehetra nitaizany dia tsy misy mihazona ny tanany. 19Zavatra roa izao no nianjera taminao—iza no halahelo anao?—fahasimbana sy fandringanana, mosary sy sabatra. Iza no hampionona anao? 20Reraka ny zanakao; mandry eny an-joron-dalana rehetra izy tahaka ny gazela voasambotra amin’ny harato, feno ny fahatezeran’i Raintsika sy ny fanamelohan’ny Rainao.
21Koa henoy izao, ianao izay ory, mamo nefa tsy noho ny divay:
22Izao no lazain’ny Rainao Tompo, izay miaro ny adin’ny olony: “Indro, efa nalaiko tamin’ny tananao ny kapoaka mampitepotepo anao, ny lovia misy ny fahatezerako; tsy hisotro azy intsony ianao.” 23Hataoko eo an-tanan’ireo mpampahory anao izy, izay nilaza taminao hoe: “Miankohoa mba handehanay eo aminao,” ka nataonao tahaka ny tany ny lamosinao, tahaka ny lalana handalovany.