يشعياه 51 FHB Father's Heart Bible™

51 ¹”زما خبره واورئ، اے تاسو چې د صداقت پسې ګرځئ، اے تاسو چې زمونږ پلار لټوئ: هغه چټان ته وګورئ چې تاسو ترې غوڅ شوى يئ، او هغه کان ته چې تاسو ترې کيندل شوى يئ. ²خپل پلار اِبراهيم ته وګورئ، او سارې ته چې تاسو يې زېږولى يئ؛ ځکه چې کله هغه يوازې يو وو، ما هغه راوبللو، او ما ورته برکت ورکړو او ډېر مې کړو. ³ځکه چې زمونږ پلار صيون ته تسلى ورکوى؛ هغه د هغې ټولو کنډوالو ته تسلى ورکوى. هغه د هغې بيابان د عدن په شان جوړوى، او د هغې دښته د زمونږ پلار د باغ په شان. خوشحالى او خوښى په هغې کښې مومل کيږى، د شکر ادا کول او د سندرو اواز.

⁴”زما خبره واورئ، اے زما قومه؛ ما ته غوږ ونيسئ، اے زما مِلته: ځکه چې زما نه به يو تعليم راووځى، او زۀ به خپل اِنصاف د قومونو دپاره د رڼا په توګه قائم کړم. ⁵زما صداقت نزدے دے، زما خلاصون راوتلے دے، او زما لاسونه به قومونو ته اِنصاف راوړى؛ ساحلونه زما اِنتظار کوى، او هغوئ خپل اُميد زما په لاس باندې ايښى دے. ⁶خپلې سترګې آسمان ته پورته کړئ، او لاندې زمکې ته وګورئ: آسمانونه به د لوګى په شان ورک شى، زمکه به د جامې په شان زړه شى، او هغه چې په هغې کښې اوسيږى هغوئ به د ماشو په شان مړۀ شى؛ خو زما خلاصون به د تل دپاره پاتې وى، او زما صداقت به هيڅکله مات نۀ شى. ⁷زما خبره واورئ، اے تاسو چې صداقت پېژنئ، اے هغه قوم چې زما تعليم په خپلو زړونو کښې ساتى: د اِنسانانو له ملامتۍ نه مۀ يرېږئ، او د هغوئ له سپکاوى نه مۀ ماتيږئ. ⁸ځکه چې سروږ به هغوئ د جامې په شان وخورى، او چينجے به هغوئ د وړۍ په شان وخورى؛ خو زما صداقت به د تل دپاره پاتې وى، او زما خلاصون به تر ټولو نسلونو پورې وى.“

⁹راويښ شه، راويښ شه، ځان په قوت سره وپوشه، اے د زمونږ پلار لاسه! داسې راويښ شه لکه د پخوا په ورځو کښې، د تېرو زمانو په نسلونو کښې. آيا دا تۀ نۀ وې چې د سمندر هغه عظيم ژوے رهب دې ټوټې ټوټې کړو، چا چې اژدها سوري سوري کړه؟ ^a a v9 د اِشعياه په رويا کښې، د زمونږ پلار غځېدلے لاس د هغۀ د خلاصون قوت دے چې په ټوله تاريخ کښې فعال دے — د پېدائښت نه د هجرت پورې، او بيا تر هغه نجات پورې چې لا راتلونکے دے. ¹⁰آيا دا تۀ نۀ وې چې سمندر دې وچ کړو، د لوئې ژورې اوبۀ، چا چې د سمندر ژورې اوبۀ د خلاص شويو د تېرېدو دپاره لار جوړه کړه؟ ¹¹نو د زمونږ پلار فديه شوى به بيرته راشى او په سندرو سره به صيون ته راشى؛ ابدى خوشحالى به د هغوئ په سرونو تاج شى. خوښى او خوشحالى به ورته ورسيږى، او غم او اسوېلى به وتښتى.

¹²”زۀ، زۀ هغه يم چې تاسو ته تسلى درکوم. تۀ څوک يې چې د هغو فانى اِنسانانو نه يرېږې چې مړۀ کيږى، د هغو خلقو نه چې د واښۀ په شان تېريږى، ¹³چې ما، خپل جوړوونکے، هېروې، چا چې آسمانونه وغځول او د زمکې بنيادونه يې کېښودل؟ تۀ ټوله ورځ په دائمى وېره کښې ژوند کوې د ظالم د قهر په وجه، چې د تباهۍ په نيت ولاړ دے. خو د ظالم قهر چرته دے؟ ¹⁴هغه چې په زنځيرونو کښې کوږ شوے دے ژر به خلاص شى؛ هغه به نۀ مرى او نۀ به قبر ته ښکته کيږى، او نۀ به وږے وى. ¹⁵ځکه چې زۀ ستا پلار يم، چې سمندر خوځوم چې د هغۀ څپې ګړزيږى — د آسمان د لښکرو پلار د هغۀ نوم دے. ¹⁶او ما خپلې خبرې ستا په خولې کښې کېښودلې او د خپل لاس په سيورى مې ته پټ کړې، آسمانونه کېنوم او د زمکې بنيادونه ږدم، او صيون ته وايم چې، ’تۀ زما قوم يې.‘“

¹⁷راويښه شه، راويښه شه! پاڅېږه، اے يروشلمه، اے هغې چې د زمونږ پلار له لاسه دې د هغۀ د قهر پياله څښلې ده، چې کاسه دې تر وروستۍ څاڅکى پورې تشه کړې ده، هغه پياله چې تا لړزوى. ¹⁸د هغو ټولو بچو نه چې هغې زېږولى دى هيڅوک نشته چې هغې ته لار وښيى؛ د هغو ټولو بچو نه چې هغې لوئ کړى دى هيڅوک نشته چې د هغې لاس ونيسى. ¹⁹دا دوه شيان په تا باندې راغلى دى — څوک به ستا دپاره ماتم کوى؟ — ورانى او تباهى، قحط او تُوره. څوک ستا تسلى کولے شى؟ ²⁰ستا بچى بې هوشه شوى دى؛ هغوئ د هرې کوڅې په سر پراتۀ دى لکه هغه هوسۍ چې په جال کښې راګېره شوې وى، د زمونږ پلار له قهر نه ډک، ستا د پلار له رټنې نه.

²¹نو ځکه دا واوره، اے تۀ چې په تکليف کښې يې، نشه يې، خو نۀ د شرابو له امله:

²²ستا حاکم پلار داسې فرمائى، هغه چې د خپل قوم طرفدارى کوى: ’وګوره، ما ستا له لاسه هغه پياله اخستې ده چې تا لړزوى، زما د قهر کاسه؛ تۀ به هيڅکله بيا نۀ څښې.‘ ²³زۀ به دا ستا د عذاب ورکوونکو په لاس کښې ورکړم، چا چې تا ته ووئيل، ’کوږ شه چې مونږ درباندې تېر شو،‘ نو تا خپله شا د زمکې په شان جوړه کړه، د هغوئ د تېرېدو دپاره د کوڅې په شان.