Katresnan Ora Pilih Kasih
Nglungguhake wong sugih ing papan kang becik lan wong mlarat ing jogan iku ndadekake pasamuwan dadi hakim kang karepe ala, mangka Rama kita wis milih wong mlarat supaya sugih ing pracaya. Pracaya kang mung menehi tembung marang sadulur kang keluwen iku pracaya kang mati.
2 1Para sedulurku, minangka wong-wong kang pracaya marang Gusti Yesus Kristus kita kang mulya, kowe aja padha pilih kasih. 2Upamane ana wong lanang nganggo ali-ali emas lan sandhangan kang apik mlebu ing pakumpulanmu, lan uga ana wong miskin nganggo sandhangan compang-camping kang mlebu. 3Yen kowe padha nggatekake wong kang apik sandhangane mau karo kandha: “Lenggah ing kene, panggonan kang becik,” nanging marang wong miskin mau kowe kandha: “Ngadega ing kana,” utawa: “Lungguha ing jogan cedhak sikilku,” 4apa kowe ora padha mbedak-mbedakake ing antaramu dhewe lan dadi hakim kang kadunungan pikiran ala? 5Rungokna, para sedulurku kang daktresnani: Apa Rama kita ora wis milih wong miskin ing donya iki supaya sugih ing bab iman, lan dadi ahli waris Kraton kang wis dijanjekake marang wong-wong kang padha nresnani Panjenengane? 6Nanging kowe padha ngremehake wong miskin. Apa dudu wong sugih kang padha nindhes kowe lan nggered kowe menyang pangadilan? 7Apa dudu wong-wong iku kang padha nyenyamah asma kang mulya kang wis kasebutake ana ing kowe?
8Yen kowe temenan netepi angger-angger kang utama miturut Kitab Suci: “Tresnaa marang pepadhamu kaya marang awakmu dhewe,” kowe tumindak becik.
9Nanging yen kowe padha pilih kasih, kowe gawe dosa, lan angger-angger nyalahake kowe minangka wong kang nerak angger-angger. 10Sapa kang netepi sakabehe angger-angger nanging kesandhung ing sawijining prakara, iku kaluputan amarga nerak kabeh. 11Awit Rama kita, kang nglarangi laku jina, uga nglarangi memateni. Dadi yen kowe ora laku jina nanging memateni, kowe dadi wong kang nerak angger-angger. 12Padha ngomonga lan tumindaka kaya wong kang bakal diadili miturut angger-anggering kamardikan. 13Paukuman iku tanpa welas marang wong kang ora nduweni welas; welas asih menang ngungkuli paukuman.
Iman kang Nyata ing Panggawe
14Apa paedahe, para sedulurku, yen ana wong kang ngaku duwe iman nanging ora duwe panggawe? Apa iman kang kaya mangkono bisa nylametake wong iku? 15Upamane ana sadulur lanang utawa wadon kang kekurangan sandhangan lan ora duwe pangan saben dinane, 16banjur ana salah siji panunggalanmu kandha marang wong mau: “Lungaa kanthi tentrem, angeta lan mangana nganti wareg,” nanging ora menehi apa-apa kanggo kabutuhane badan—apa paedahe iku? 17Mangkono uga, iman iku dhewe, yen ora kasartan ing panggawe, iku mati. 18Nanging bakal ana wong kang kandha: “Kowe duwe iman, lan aku duwe panggawe.” Tuduhna marang aku imanmu tanpa panggawe, lan aku bakal nuduhake marang kowe imanku saka panggaweku. 19Kowe pracaya yen Rama kita iku siji; iku becik. Dalah para setan uga padha pracaya mangkono—lan padha gumeter. 20Apa kowe kepengin daktuduhi, heh wong gemblung, yen iman tanpa panggawe iku tanpa guna? 21Apa Abraham, leluhur kita, ora kabenerake marga saka panggawe nalika nyaosake Iskak anake ing misbyah? 22Kowe ngerti yen iman iku nyambut gawe bebarengan karo panggawene, lan iman iku kasampurnakake dening panggawene. 23Kanthi mangkono kayekten pangandikaning Kitab Suci: “Abraham pracaya marang Rama kita, lan iku kaetung minangka kabeneran tumrap dheweke”—lan dheweke kasebut mitrane Rama kita. a a v23 Abraham ora mung dadi wong kang pracaya marang Rama kita—nanging dheweke kasebut mitrane Panjenengane. Iki intine sebabe Rama kita nggoleki kita: dudu supaya duwe abdi kang wedi marang Panjenengane, nanging supaya duwe mitra kang wanuh marang Panjenengane. 24Kowe padha ngerti yen wong iku kabenerake marga saka panggawe, lan ora mung marga saka iman thok. 25Mangkono uga, apa Rahab, wong wadon tuna susila iku, ora kabenerake marga saka panggawe, nalika nampani para utusan lan ngeterake wong-wong mau metu liwat dalan liya? 26Kaya badan tanpa roh iku mati, mangkono uga iman tanpa panggawe iku mati.