يعقوب 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹اے زما وروڼو او خويندو، تاسو چې زمونږ په جلالى مالِک عيسىٰ مسيح ايمان لرئ، طرفدارى مۀ کوئ. ²فرض کړئ چې ستاسو په مجلس کښې يو داسې سړے راشى چې د سرو زرو ګوتمۍ او ښکلى جامې يې اغوستى وى، او يو غريب سړے هم په زړو جامو کښې راشى. ³کۀ تاسو هغه ښکلو جامو والا ته پاملرنه وکړئ او ورته ووايئ چې، ”دلته ناست شه، دا ښۀ ځائ دے،“ خو غريب ته ووايئ چې، ”هلته ودرېږه،“ يا ”زما د پښو خوا ته په زمکه کښېنه،“ ⁴نو آيا تاسو په خپل مينځ کښې طرفدارى نۀ ده کړې او د بدو خيالاتو په مشوره منصف نۀ يئ شوى؟ ⁵واورئ، اے زما ګران وروڼو او خويندو: آيا زمونږ پلار د دې دُنيا غريبان نۀ دى غوره کړى چې په ايمان کښې مالداره وى او د هغې بادشاهۍ وارثان شى چې د هغۀ د مينه کوونکو سره يې وعده کړې ده؟ ⁶خو تاسو د غريب بې عزتى وکړه. آيا مالداران پر تاسو باندې ظلم نۀ کوى او تاسو عدالت ته نۀ راکاږى؟ ⁷آيا هغوئ د هغه عزتمن نوم بې عزتى نۀ کوى چې پر تاسو باندې اخستے شوے دے؟

⁸کۀ تاسو د پاک صحيفې مطابق د بادشاهى شريعت په رښتيا سره مانئ چې، ”د خپل ګاونډى سره دې داسې مينه وکړه لکه چې د ځان سره کوې،“ نو تاسو ښۀ کار کوئ.

⁹خو کۀ تاسو طرفدارى کوئ، نو تاسو ګناه کوئ، او شريعت تاسو د شريعت د ماتوونکو په توګه ملامته کوى. ¹⁰څوک چې ټول شريعت ساتى خو په يو ځائ کښې کږوهے شى، نو هغه د ټول شريعت د ماتولو مجرم دے. ¹¹ځکه چې زمونږ پلار، چې زنا يې منع کړې ده، قتل يې هم منع کړے دے. نو کۀ تۀ له زنا نه ځان بچ ساتې خو قتل کوې، نو تۀ د شريعت ماتوونکے يې. ¹²داسې خبرې کوئ او داسې عمل کوئ لکه هغه خلق چې د آزادۍ د شريعت په مطابق به يې عدالت کيږى. ¹³عدالت پر هغه چا باندې بې رحمه دے چې رحم يې نۀ وى کړے؛ رحم په عدالت باندې فتح مومى.

هغه ايمان چې عمل کوى

¹⁴اے زما وروڼو او خويندو، څۀ فائده ده کۀ څوک د ايمان دعوىٰ کوى خو عمل نۀ لرى؟ آيا دغه ايمان هغه خلاصولے شى؟ ¹⁵فرض کړئ چې يو ورور يا خور په بدو جامو کښې وى او د هرې ورځې ډوډۍ ته محتاج وى، ¹⁶او په تاسو کښې يو ورته ووائى چې، ”په سلامتۍ سره لاړ شه، تود او مړ اوسه،“ خو د هغوئ د بدن د ضرورت دپاره څۀ ورنۀ کړى، نو د دې څۀ فائده ده؟ ¹⁷هم په دغه شان، ايمان په خپله، کۀ د عمل سره نۀ وى، نو مړ دے. ¹⁸خو څوک به ووائى چې، ”ستا سره ايمان شته، او ما سره عمل شته.“ تۀ ما ته خپل بې عمله ايمان وښيه، او زۀ به تا ته د خپلو عملونو نه خپل ايمان وښيم. ¹⁹تۀ په دې ايمان لرې چې زمونږ پلار يو دے؛ تۀ ښۀ کوې. حتىٰ شيطانان هم په دې ايمان لرى، او رپيږى. ²⁰اے بې عقله انسانه، آيا تۀ غواړې چې زۀ تا ته وښيم چې بې عمله ايمان بې فائدې دے؟ ²¹آيا زمونږ پلار اِبراهيم په عملونو سره صادق ونۀ ګڼلو کله چې هغۀ خپل زوئ اِسحاق په قربان‌ګاه باندې قربان کړو؟ ²²تۀ وينې چې ايمان د هغۀ د عملونو سره په کار بوخت وو، او ايمان د هغۀ په عملونو سره بشپړ شو. ²³په دې سره د پاکې صحيفې دا خبره پوره شوه چې، ”اِبراهيم په زمونږ پلار ايمان راووړو، او دا د هغۀ دپاره صداقت وشمېرلے شو،“ او هغه د زمونږ پلار دوست وبللے شو. ^a a v23 اِبراهيم يواځې په زمونږ پلار باندې ايمان راوړونکے نۀ وو — هغه د هغۀ دوست وبللے شو. دا د دې خبرې زړۀ دے چې زمونږ پلار ولې زمونږ پسې ګرځى: د داسې نوکرانو دپاره نه چې له هغۀ نه يرېږى، بلکې د داسې دوستانو دپاره چې هغه پېژنى. ²⁴تۀ وينې چې انسان په عملونو سره صادق ګڼلے کيږى، نه يواځې په ايمان سره. ²⁵هم په دغه شان، آيا راحب کسبى هم په عملونو سره صادقه ونۀ ګڼلے شوه، کله چې هغې پېغام راوړوونکى راکښل او په بله لار يې بوتلل؟ ²⁶لکه څنګه چې بدن بې روحه مړ دے، هم په دغه شان بې عمله ايمان هم مړ دے.