يعقوب 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹يعقوب، چې د زمونږ پلار او د مالِک عيسىٰ مسيح نوکر دے، هغه دولسو قبيلو ته چې د قومونو په مينځ کښې خوارۀ وارۀ دى: سلام. ^a a v1 دولس قبيلې هغه يهودى ايماندارانو ته اشاره ده چې د غير يهودو په دُنيا کښې په مُختلفو ځايونو کښې خوارۀ وارۀ وُو.

²اے زما وروڼو او خويندو، کله چې هم تاسو په رنګارنګ آزمىښتونو کښې راشئ، نو دا خالص خوشحالى وګڼئ، ³ځکه چې تاسو پوهيږئ چې ستاسو د ايمان آزمىښت صبر پېدا کوى. ⁴پرېږدئ چې صبر خپل کار پوره کړى، دې دپاره چې تاسو کامل او بشپړ شئ او په هيڅ شى کښې کمے ونۀ لرئ.

⁵کۀ په تاسو کښې څوک د حکمت کمے لرى، نو هغه دې زمونږ نه پلار وغواړى، چې ټولو ته په فراخۍ سره او بغير د ملامتولو ورکوى، او هغۀ ته به ورکړے شى. ⁶خو په ايمان سره وغواړئ، بغير د شک نه، ځکه چې شک کوونکے د سمندر د هغه څپې په شان دے چې د هوا په وسيله ګرځولے او خوځولے شى. ⁷داسې سړے دې دا ګومان مۀ کوى چې زمونږ نه به يې پلار څۀ ورکړى. ⁸داسې سړے دوه زړے دے او په خپلو ټولو لارو کښې بې قراره دے.

⁹پرېږدئ چې کوم ورور په عاجزۍ کښې وى هغه په خپل اوچت مقام ووياړى، ¹⁰خو مالدار دې په خپله ټيټوالى باندې فخر وکړى، ځکه چې هغه به د بيابانى ګُل په شان ختم شى. ¹¹لمر د سوځوونکى ګرمۍ سره راخيژى او واښۀ وچوى. د هغۀ ګُل رژيږى او د هغۀ خوبصورتى له مينځه ځى. هم هغه شان مالدار به هم په خپلو کارونو کښې ختم شى.

¹²برکت دے په هغه چا باندې چې په آزمىښت کښې صبر کوى، ځکه چې کله هغه آزمائيلے شى نو د ژوند هغه تاج به حاصل کړى چې زمونږ پلار د هغه چا سره وعده کړې ده چې د هغۀ سره مينه کوى.

¹³کله چې څوک په وسوسه کښې راشى، نو هيچا دې دا ونۀ وائى چې، ”زمونږ پلار ما په وسوسه کښې اچوى.“ بدى زمونږ پلار په وسوسه کښې نۀ شى اچولے، او هغه هيچا ته وسوسه نۀ ورکوى. ^b b v13 يعقوب د زمونږ پلار د کردار حفاظت د هغه دروغ نه کوى چې د باغ په شان زاړۀ دى — چې هغه وسوسه ورکوونکے دے. زمونږ پلار هر ښۀ تحفه ورکوى؛ هغه هيڅکله خپلو بچو ته جال نۀ لګوى. ¹⁴خو هر سړے د خپلې بدې خواهش په وسيله را کشول کيږى او په دام کښې راګېرول کيږى. ¹⁵بيا خواهش حامله کيږى او ګناه زېږوى؛ او ګناه چې کله پوره شى نو مرګ زېږوى. ¹⁶اے زما ګرانو وروڼو او خويندو، مۀ دوکه کيږئ. ¹⁷هره ښۀ او کامله تحفه د پاسه ده، چې د رڼاګانو د پلار نه راکوزيږى، چې هيڅکله نۀ بدليږى او نۀ د سيورى په شان رنګ بدلوى. ^c c v17 يعقوب زمونږ پلار ته د هغۀ خپل خاص لقب ورکوى — د رڼاګانو پلار، د هرې ښې تحفې سرچينه، چې د هغه لمر او ستورو په شان نۀ بدليږى چې هغۀ پېدا کړل. ¹⁸د خپلې خوښې مطابق، هغۀ مونږ ته د حقيقت د کلام په وسيله ژوند راکړو، دې دپاره چې مونږ د هغۀ د مخلوق د اولنۍ مېوې په شان شُو. ^d d v18 اولنۍ مېوه د فصل اول او تر ټولو ښۀ حصه وه چې خُدائ پاک ته پېش کېدله؛ دلته ايماندار د هغه ټول مخلوق چې هغۀ پېدا کړو اول او تر ټولو ښۀ دى.

واورئ، بيا په هغې عمل وکړئ

¹⁹اے زما ګرانو وروڼو او خويندو، دا پوه شئ: هر څوک دې د اورېدو دپاره تلوار کوى، په وئيلو کښې سست وى، او په غصه کښې سست وى، ²⁰ځکه چې د انسان غصه د زمونږ پلار صداقت نۀ پېدا کوى. ²¹نو هر قسمه اخلاقى ګندګى او زياته بدى لرې کړئ؛ او په عاجزۍ سره هغه کلام قبول کړئ چې په تاسو کښې کرلے شوے دے، او چې ستاسو روحونه خلاصولے شى.

²²صرف د کلام اورېدونکى مۀ اوسئ چې په دې سره ځانونه دوکه کوئ. په هغه عمل وکړئ څۀ چې هغه وائى. ²³ځکه چې څوک چې کلام اورى خو په هغې عمل نۀ کوى، هغه د داسې سړى په شان دے چې خپل قدرتى مخ په آئينه کښې ويني، ²⁴او، چې ځان ويني وروستو، لاړ شى او سمدستى هير کړى چې هغه څنګه ښکارى. ²⁵خو څوک چې د آزادۍ کامل شريعت ته ځير شى، او په هغې کښې قائم پاتې شى — نۀ هيروونکے اورېدونکے بلکې عمل کوونکے چې عمل کوى — نو هغه به په خپل عمل کښې برکت لرى.

²⁶کۀ څوک ځان مذهبى ګڼى خو خپله ژبه قابو کښې نۀ ساتى، نو هغه خپل زړۀ دوکه کوى — د هغۀ مذهب بې کاره دے. ²⁷د زمونږ پلار په نزد خالص او بې داغه مذهب دا دے: د يتيمانو او کُونډو خيال ساتل په هغوئ د تکليف په وخت کښې، او ځان د دُنيا د داغونو نه پاک ساتل.