Tarqalganlarga maktub
Haqiqiy imonni hayotda namoyon etish haqida amaliy donolik — tilni jilovlash, kambagʻallarga gʻamxoʻrlik qilish va sinovlarga sabr bilan chidash.
1 1Otamiz va Rabbimiz Iso Masihning xizmatkori Yoqubdan xalqlar orasiga tarqalgan oʻn ikki qabilaga salom! a a v1 Oʻn ikki qabila deganda gʻayriyahudiy olam boʻylab turli jamoalarga tarqalgan yahudiy imonlilar nazarda tutilgan.
2Birodarlarim, turli-tuman sinovlarga duch kelganingizda, buni chin quvonch deb bilinglar, 3chunki imoningiz sinalishi sabr-matonat tugʻdirishini bilasizlar. 4Sabr-matonat oʻz ishini oxiriga yetkazsin, toki yetuk va komil boʻlib, hech narsaga muhtoj boʻlmanglar.
5Agar sizlardan birortangizda donolik yetishmasa, Otamizdan soʻrasin — U hammaga saxovat bilan, taʼna qilmay ato etadi, va unga beriladi. 6Lekin shubhalanmay, imon bilan soʻrasin, chunki shubhalanadigan odam shamol haydab, u yon-bu yon uloqtiradigan dengiz toʻlqiniga oʻxshaydi. 7Bunday odam Otamizdan biror narsa olishga umid qilmasin. 8U ikki koʻngilli, barcha yoʻllarida beqaror odamdir.
9Kambagʻal birodar oʻzining yuksak maqomidan faxrlansin, 10boy birodar esa oʻzining past holidan faxrlansin, chunki u dala guli kabi oʻtib ketadi. 11Quyosh jazirama issigʻi bilan koʻtariladi va oʻt-oʻlanni qovjiratadi. Uning guli toʻkiladi, goʻzalligi yoʻqoladi. Xuddi shunday, boy kishi ham oʻz ishlari ichida soʻlib ketadi.
12Sinovga bardosh beradigan odam baxtlidir, chunki u sinovdan oʻtgach, Otamiz Oʻzini sevganlarga vaʼda qilgan hayot tojini oladi.
13Vasvasaga tushganda hech kim: “Otamiz meni vasvasaga solmoqda”, demasin. Yomonlik Otamizni vasvasaga sololmaydi, U ham hech kimni vasvasaga solmaydi. b b v13 Yoqub Otamizning siymosini bogʻ davridek qadimiy yolgʻondan — goʻyo U vasvasakor degan daʼvodan — asraydi. Otamiz har bir yaxshi inʼomni ato etadi; U hech qachon farzandlariga tuzoq qurmaydi. 14Aksincha, har bir inson oʻzining yovuz nafsiga tortilib, aldanib, vasvasaga tushadi. 15Soʻngra nafs homilador boʻlib, gunohni tugʻadi; gunoh esa kamolga yetgach, oʻlimni tugʻadi. 16Aziz birodarlarim, aldanmanglar. 17Har bir yaxshi va mukammal inʼom yuqoridan — nurlar Otasidan tushadi. U hech oʻzgarmaydi, oʻzgaruvchan soya ham solmaydi. c c v17 Yoqub Otamizga Oʻziga xos nom beradi — nurlar Otasi, har bir yaxshi inʼomning manbai, U Oʻzi yaratgan quyosh va yulduzlar kabi hech oʻzgarmaydi. 18U Oʻz irodasi bilan, haqiqat soʻzi orqali bizni tugʻdirdi, toki biz Uning yaratganlari orasida bir navʼ dastlabki hosil boʻlaylik. d d v18 Dastlabki hosil — hosilning Xudoga atab olib kelinadigan birinchi va eng sara ulushi edi; bu yerda imonlilar Uning butun yaratganlari orasida birinchi va eng yaxshisidir.
Uni eshiting, soʻng unga amal qiling
19Buni bilinglar, aziz birodarlarim: har bir inson eshitishga tez, gapirishga sekin, gʻazablanishga sekin boʻlsin, 20chunki inson gʻazabi Otamizning solihligini keltirib chiqarmaydi. 21Shuning uchun har qanday axloqiy ifloslik va haddan ortiq yovuzlikni tashlab tashlanglar; qalbingizga ekilgan, jonlaringizni qutqarishga qodir soʻzni kamtarlik bilan qabul qilinglar.
22Soʻzni faqat eshitib, oʻzingizni aldab qoʻymanglar. U aytganiga amal qilinglar. 23Soʻzni eshitib, unga amal qilmaydigan odam oʻzining tabiiy yuzini koʻzguda koʻradigan kishiga oʻxshaydi: 24u oʻziga qarab olgach, ketadi va qanday koʻrinishga ega ekanini darhol unutadi. 25Lekin ozodlikning mukammal qonuniga diqqat bilan nazar solib, unda sobit turadigan kishi — unutuvchi tinglovchi emas, balki amal qiluvchi ijrochi — qilgan ishida baxtli boʻladi.
26Agar kimdir oʻzini dindor deb hisoblasa-yu, lekin tilini tiya olmasa, u oʻz yuragini aldaydi — uning dindorligi behudadir. 27Otamiz nazdida pok va benuqson dindorlik shudir: yetim-yesirlar va bevalarning gʻamini ularning kulfatida yeyish hamda oʻzini bu dunyoning iflosligidan asrab, toza saqlash.