Ιακώβου 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Ο Ιάκωβος, δούλος του Πατέρα μας και του Κυρίου Ιησού Χριστού, προς τις δώδεκα φυλές τις διασκορπισμένες ανάμεσα στα έθνη: χαίρετε. ^a a v1 Οι «δώδεκα φυλές» αναφέρονται στους Ιουδαίους πιστούς που ήταν διασκορπισμένοι σε κοινότητες σ’ όλον τον μη ιουδαϊκό κόσμο.

²Να το θεωρείτε μεγάλη χαρά, αδελφοί μου, όταν αντιμετωπίζετε δοκιμασίες κάθε είδους, ³γιατί ξέρετε ότι η δοκιμασία της πίστης σας παράγει υπομονή. ⁴Κι ας ολοκληρώσει η υπομονή το έργο της, ώστε να γίνετε ώριμοι και ολοκληρωμένοι, χωρίς να σας λείπει τίποτε.

⁵Αν κάποιος από σας στερείται σοφία, ας τη ζητήσει από τον Πατέρα μας, που δίνει πλουσιοπάροχα σε όλους χωρίς να επικρίνει, και θα του δοθεί. ⁶Να ζητάει όμως με πίστη, χωρίς να αμφιβάλλει· γιατί όποιος αμφιβάλλει μοιάζει με κύμα της θάλασσας που το παρασέρνει και το ρίχνει πέρα δώθε ο άνεμος. ⁷Ένας τέτοιος άνθρωπος ας μην περιμένει να λάβει τίποτε από τον Πατέρα μας. ⁸Είναι άνθρωπος δίγνωμος, ασταθής σε όλους τους δρόμους του.

⁹Ας καυχιέται ο ταπεινός αδελφός για την υψηλή του θέση, ¹⁰κι ο πλούσιος ας καυχιέται για την ταπείνωσή του, γιατί θα περάσει σαν αγριολούλουδο. ¹¹Ανατέλλει ο ήλιος με τον καυτό του λίβα και ξεραίνει το χορτάρι· το άνθος του πέφτει, κι η ομορφιά του χάνεται. Έτσι θα μαραθεί κι ο πλούσιος μέσα στις ασχολίες του.

¹²Μακάριος είναι όποιος αντέχει τη δοκιμασία, γιατί, όταν περάσει τη δοκιμή, θα λάβει το στεφάνι της ζωής που υποσχέθηκε ο Πατέρας μας σ’ όσους τον αγαπούν.

¹³Όταν δοκιμάζεται κανείς στον πειρασμό, ας μη λέει: «Ο Πατέρας μας με βάζει σε πειρασμό». Γιατί ο Πατέρας μας δεν μπορεί να μπει σε πειρασμό από το κακό, κι ο ίδιος δεν βάζει κανέναν σε πειρασμό. ^b b v13 Ο Ιάκωβος προστατεύει τον χαρακτήρα του Πατέρα μας από ένα ψέμα τόσο παλιό όσο κι ο κήπος της Εδέμ — πως αυτός είναι ο πειραστής. Ο Πατέρας μας δίνει κάθε καλό δώρο· ποτέ δεν στήνει παγίδα στα παιδιά του. ¹⁴Καθένας όμως μπαίνει σε πειρασμό όταν η δική του κακή επιθυμία τον παρασύρει και τον δελεάζει. ¹⁵Έπειτα η επιθυμία συλλαμβάνει και γεννάει την αμαρτία· κι η αμαρτία, όταν ολοκληρωθεί, γεννάει τον θάνατο. ¹⁶Μην πλανάστε, αγαπητοί μου αδελφοί. ¹⁷Κάθε καλό και τέλειο δώρο έρχεται από ψηλά, κατεβαίνει από τον Πατέρα των φώτων, που ποτέ δεν αλλάζει ούτε ρίχνει σκιά μεταβολής. ^c c v17 Ο Ιάκωβος δίνει στον Πατέρα μας έναν δικό του ξεχωριστό τίτλο — ο Πατέρας των φώτων, η πηγή κάθε καλού δώρου, που ποτέ δεν μεταβάλλεται όπως ο ήλιος και τα αστέρια που αυτός έφτιαξε. ¹⁸Με δική του θέληση μας γέννησε με τον λόγο της αλήθειας, ώστε να είμαστε κάτι σαν απαρχή της δημιουργίας του. ^d d v18 Η απαρχή ήταν το πρώτο και καλύτερο μέρος της σοδειάς που προσφερόταν στον Θεό· εδώ οι πιστοί είναι το πρώτο και καλύτερο απ’ όλα όσα δημιούργησε.

Άκουσέ τον, κι ύστερα ζήσε τον

¹⁹Να το ξέρετε αυτό, αγαπητοί μου αδελφοί: ο καθένας ας είναι γρήγορος στο να ακούει, αργός στο να μιλάει, αργός στην οργή, ²⁰γιατί η οργή του ανθρώπου δεν παράγει τη δικαιοσύνη του Πατέρα μας. ²¹Γι’ αυτό πετάξτε από πάνω σας κάθε ηθική ακαθαρσία και το περίσσευμα της κακίας· και δεχτείτε με ταπεινότητα τον λόγο που φυτεύτηκε μέσα σας κι είναι ικανός να σώσει τις ψυχές σας.

²²Μην ακούτε μόνο τον λόγο, κι έτσι εξαπατάτε τον εαυτό σας· να κάνετε αυτό που λέει. ²³Όποιος ακούει τον λόγο αλλά δεν τον εφαρμόζει μοιάζει μ’ έναν άνθρωπο που κοιτάζει το φυσικό του πρόσωπο σε καθρέφτη, ²⁴και, αφού κοιταχτεί, φεύγει κι αμέσως ξεχνάει πώς ήταν. ²⁵Όποιος όμως σκύβει και κοιτάζει τον τέλειο νόμο της ελευθερίας και μένει σ’ αυτόν — όχι ακροατής που ξεχνάει αλλά εκτελεστής που ενεργεί — αυτός θα είναι μακάριος σ’ ό,τι κάνει.

²⁶Αν κάποιος νομίζει πως είναι θρήσκος αλλά δεν συγκρατεί τη γλώσσα του, εξαπατά την ίδια του την καρδιά — η θρησκεία του είναι ανώφελη. ²⁷Θρησκεία καθαρή κι αμόλυντη μπροστά στον Πατέρα μας είναι τούτη: να φροντίζει κανείς τα ορφανά και τις χήρες στη θλίψη τους, και να κρατάει τον εαυτό του αμόλυντο από τον κόσμο.