Yakobus 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Yakobus, abdi Rama urang sareng Gusti Yesus Kristus, ka dua welas kaom anu pabalencar di antara bangsa-bangsa: salam. ^a a v1 Dua welas kaom teh nuduhkeun ka urang Yahudi anu palercaya, anu pabalencar dina rupa-rupa masarakat di sakuliah dunya anu lain Yahudi.

²Anggap bae jadi kabungahan anu sampurna, dulur-dulur, unggal maraneh nyanghareupan rupa-rupa cocoba, ³sabab maraneh nyaho yen ujian kana iman maraneh teh ngabuahkeun kasabaran. ⁴Sina kasabaran ngaréngsékeun pagawéanana, supaya maraneh jadi dewasa jeung sampurna, teu kakurangan nanaon.

⁵Lamun aya di antara maraneh anu kurang hikmah, pentaeun ka Rama urang, anu maparin ka sarerea kalawan iklas tanpa nyawad, tangtu bakal dipaparin. ⁶Menta teh kudu reujeung iman, ulah bari mangmang, sabab jalma anu mangmang teh ibarat ombak laut, anu kapurak jeung kaombang-ambing ku angin. ⁷Jalma saperti kitu ulah ngarep-ngarep bakal narima nanaon ti Rama urang. ⁸Jalma kitu teh dua hate jeung teu pengkuh dina sagala lampahna.

⁹Dulur saiman anu hirupna walurat sing reueus ku kalungguhanana anu luhur, ¹⁰sabalikna anu beunghar sing reueus ku kaayaanana anu hina, sabab manehna bakal liwat kawas kembang leuweung. ¹¹Panonpoe bijil kalawan panas anu ngentab-ngentab tuluy ngalayukeun jukut. Kembangna ragrag; kaéndahanana leungit. Kitu deui anu beunghar bakal pupus di satengahing usahana.

¹²Bagja jalma anu tabah dina cocoba, sabab sanggeus lulus tina ujian manehna bakal narima makuta kahirupan anu dijangjikeun ku Rama urang ka jalma-jalma anu mikaasih ka Mantenna.

¹³Waktu meunang cocoba, ulah aya anu ngomong, “Abdi keur digoda ku Rama urang.” Rama urang teu bisa digoda ku kajahatan, sarta Mantenna oge henteu ngagoda saha-saha. ^b b v13 Yakobus ngajaga watek Rama urang tina hiji bohong anu geus sakitu kolotna saperti taman Eden — nya eta yen Mantenna teh anu ngagoda. Rama urang maparin unggal pamasihan anu hade; Mantenna henteu kungsi masang jiret pikeun putra-putra-Na. ¹⁴Tapi unggal jalma teh digoda, diséréd jeung kapincut ku hawa napsuna sorangan anu jahat. ¹⁵Tuluy hawa napsu teh ngandung terus ngalahirkeun dosa; dosa anu geus jangkep bakal ngalahirkeun maot. ¹⁶Ulah beunang katipu, dulur-dulur anu dipikanyaah. ¹⁷Unggal pamasihan anu hade jeung sampurna teh asalna ti luhur, turun ti Rama sagala cahaya, anu henteu kungsi robah atawa ngajadikeun kalangkang anu oyag. ^c c v17 Yakobus maparin gelar husus ka Rama urang — nya eta Rama sagala cahaya, sumber unggal pamasihan anu hade, anu henteu kungsi oyag saperti panonpoe jeung bentang-bentang anu diciptakeun ku Mantenna. ¹⁸Ku kersa-Na, urang teh ku Mantenna dijurukeun ku jalan pangandika anu sajati, supaya urang jadi saperti buah kahiji tina sagala ciptaana-Na. ^d d v18 Buah kahiji teh bagian anu pangheulana jeung pangalusna tina panen anu disanggakeun ka Allah; di dieu anu palercaya teh bagian anu pangheulana tur pangalusna tina sagala anu diciptakeun ku Mantenna.

Regepkeun, Tuluy Lampahkeun

¹⁹Kudu nyaraho kieu, dulur-dulur anu dipikanyaah: sing saha bae kudu geuwat ngaregepkeun, ngeureuyeuh kana nyarita, ngeureuyeuh kana ambek, ²⁰sabab amarah manusa henteu ngahasilkeun kabeneran Rama urang. ²¹Ku sabab eta, piceun sagala kokotor ahlak jeung sagala kajahatan anu ngaleuwihan; kalawan handap asor tarima pangandika anu geus dipelakkeun dina diri maraneh, anu bisa nyalametkeun jiwa maraneh.

²²Ulah ngan saukur ngaregepkeun pangandika bari nipu diri sorangan. Lampahkeun naon anu dititah ku eta pangandika. ²³Sing saha anu ngadengekeun pangandika tapi henteu ngalampahkeunana, manehna teh ibarat jalma anu neuteup beungeutna sorangan dina eunteung, ²⁴sarta sanggeus neuteup dirina, tuluy indit terus harita keneh poho kana rupa beungeutna. ²⁵Tapi sing saha anu neuteup kana hukum anu sampurna anu ngamerdikakeun, sarta tetep nurut kana eta—lain jadi anu ngadengekeun anu poho tapi jadi anu ngalampahkeun—manehna bakal meunang berkah dina pagaweanana.

²⁶Lamun aya anu ngarasa dirina soleh tapi henteu bisa ngadalian letahna, manehna geus nipu hatena sorangan—agamana taya gunana. ²⁷Agama anu murni tur taya cawadna di payuneun Rama urang teh nya eta: miara barudak yatim jeung randa-randa dina kasusahanana, sarta ngajaga diri sangkan ulah kacemar ku dunya.