Jakoba 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Jakoba, mpanompon’ny Raintsika sy ny Tompo Jesosy Kristy, ho an’ny fokon’Israely roa ambin’ny folo izay niely tany amin’ny firenena: Arahaba. ^a a v1 Ny fokon’Israely roa ambin’ny folo dia manondro ireo Jiosy mpino izay niely tao amin’ny vondrom-piarahamonina manerana ny tontolon’ny tsy Jiosy.

²Ry rahalahiko sy anabaviko, ataovy ho fifaliana madio ny fitsapana samy hafa rehefa miatrika azy ianareo, ³satria fantatrareo fa ny fizahana ny finoanareo dia mahatonga faharetana. ⁴Avelao hamita ny asany ny faharetana, mba ho matotra sy tanteraka ianareo, tsy hisy tsy ampy aminareo.

⁵Raha misy aminareo tsy manam-pahendrena, dia aoka hangataka amin’ny Raintsika izy, Izay manome malalaka ho an’ny olona rehetra ka tsy mandatsa, dia homena azy izany. ⁶Aoka hangataka amin’ny finoana izy, tsy misalasala, fa ny misalasala dia tahaka ny onjan-dranomasina, entin’ny rivotra ka atsipy mankeny mankoa. ⁷Aoka tsy hiheverany fa hahazo na inona na inona avy amin’ny Raintsika izany olona izany. ⁸Izany olona toy izany dia roa saina ary tsy miorina amin’ny lalany rehetra.

⁹Aoka ny mpino izay ambany ny toetrany hirehareha amin’ny toerana ambony ananany, ¹⁰fa aoka ny mpanankarena kosa hirehareha amin’ny fahambanian’ny toetrany, satria handalo tahaka ny voninkazo any an-tsaha izy. ¹¹Miposaka ny masoandro miaraka amin’ny hafanana mandoro ka mahamaina ny ahitra. Latsaka ny voniny; levona ny hatsaran-tarehiny. Dia toy izany koa ny mpanankarena: hanalefaka eo anivon’ny fiezahany izy.

¹²Sambatra ny olona izay maharitra ny fitsapana, satria rehefa voasedra izy, dia handray ny satroboninahitry ny fiainana izay nampanantenain’ny Raintsika ho an’izay tia Azy.

¹³Rehefa alaim-panahy ny olona, dia aoka tsy hisy hanao hoe: « Ny Raintsika no mitaona ahy. » Tsy azon’ny ratsy itaovana ny Raintsika, ary Izy tsy mitaona olona. ^b b v13 Miaro ny toetran’ny Raintsika amin’ny lainga tranainy tahaka ny zaridaina i Jakoba, dia ilay milaza fa Izy no mpitaona. Ny Raintsika dia manome ny fanomezana tsara rehetra; tsy mametraka fandrika ho an’ny zanany mihitsy Izy. ¹⁴Fa ny olona rehetra dia alaim-panahy rehefa voasintona lavitra sy voasarika ny filàna ratsy ananany. ¹⁵Dia mitoe-jaza ny filàna ka miteraka ota; ary ny ota, rehefa lehibe tanteraka, dia miteraka fahafatesana. ¹⁶Aza mety hofitahina, ry rahalahiko sy anabaviko malala. ¹⁷Ny fanomezana tsara sy tanteraka rehetra dia avy any ambony, midina avy amin’ny Rain’ny mazava, Izay tsy miova ary tsy mamoaka aloka miovaova. ^c c v17 Omen’i Jakoba anarana miavaka ny Raintsika — ny Rain’ny mazava, loharanon’ny fanomezana tsara rehetra, Izay tsy miova toy ny masoandro sy ny kintana Nataony. ¹⁸Tamin’ny sitrapony dia niteraka antsika Izy tamin’ny teny fahamarinana, mba ho toy ny voaloham-bokatra isika amin’ireo zavatra noforoniny. ^d d v18 Ny voaloham-bokatra dia ny ampahany voalohany sy tsara indrindra amin’ny vokatra izay natolotra tamin’Andriamanitra; eto ny mpino no voalohany sy tsara indrindra amin’izay rehetra noforoniny.

Henoy, Dia Ataovy

¹⁹Fantaro izao, ry rahalahiko sy anabaviko malala: aoka ny olona rehetra ho faingana hihaino, ho miadana hiteny, ho miadana hitezitra, ²⁰satria ny fahatezeran’ny olona tsy mahatonga ny fahamarinan’ny Raintsika. ²¹Koa esory ny loto rehetra sy ny faharatsiana be loatra; ekeo amin’ny fanetren-tena ny teny nambolena ao anatinareo, izay mahavonjy ny fanahinareo.

²²Aza mihaino ny teny fotsiny ka mamitaka ny tenanareo. Ataovy izay lazainy. ²³Izay rehetra mihaino ny teny nefa tsy manao azy dia tahaka ny olona mijery ny endriny voajanahary amin’ny fitaratra, ²⁴ary rehefa avy nijery ny tenany dia lasa ka manadino avy hatrany izay tarehiny. ²⁵Fa izay mandinika ny lalàna tonga lafatra, dia ny lalàna fahafahana, ka maharitra ao aminy — tsy mpihaino manadino fa mpanao izay manao — dia ho sambatra amin’ny fanaony.

²⁶Raha misy mihevitra ny tenany ho mpivavaka nefa tsy mifehy ny lelany, dia mamitaka ny fony izy — tsy misy lanjany ny fivavahany. ²⁷Ny fivavahana madio sady tsy misy pentimpentina eo anatrehan’ny Raintsika dia izao: ny mikarakara ny kamboty sy ny mananaty amin’ny fahoriany, ary ny mitazona ny tenany tsy ho voaloto amin’izao tontolo izao.