Ny Fitiavana Tsy Manavaka Olona

Ny fametrahana tsara ny lehilahy manan-karena ary ny malahelo eo ambany tany dia mahatonga ny fiangonana ho mpitsara manana fisainana ratsy, nefa Raintsika no nifidy ny malahelo hanan-karena amin'ny finoana. Maty ny finoana izay manome teny fotsiny ny rahalahy noana.

Miteny Raintsika ao amin’ny andininy 8

Toko 2.

Ry rahalahy sy anabavy ô, ianareo izay mino an’i Jesosy Kristy Tompontsika be voninahitra, aza manavaka olona. Ohatra fa miditra ao amin’ny fivoriamanareo ny lehilahy iray manao peratra volamena sy akanjo tsara, ary miditra koa ny malahelo iray mitafy akanjo mahalotoana, ka raha mijery tsara ilay mitafy akanjo tsara hianareo ary manao hoe: « Mipetraha eto, toerana tsara, » nefa lazainareo amin’ilay malahelo hoe: « Mijoroa any, » na hoe: « Mipetraha any ambany eo akaikin’ny tongotro, » dia tsy nanavaka olona ve hianareo ao anatinareo ka lasa mpitsara manana hevitra ratsy? Mihainoa, ry rahalahy sy anabavy malalako: Tsy Raintsika ve no nisafidy ireo malahelo eto amin’izao tontolo izao mba ho mpanan-karena amin’ny finoana sy ho mpandova ny fanjakana izay nampanantenaina ho an’izay tia Azy? Fa hianareo kosa dia nanamavo ny malahelo. Tsy ny manan-karena ve no mampahory anareo ka misintona anareo ho any amin’ny fitsarana? Tsy izy ireo ve no manevateva ilay anarana mendrika izay niantsoana taminareo?

Raha tena mankatò ny lalàna lehibe araka ny Soratra Masina hianareo, izay manao hoe: « Tiavo ny namanao tahaka ny tenanao, » dia manao tsara hianareo.

Fa raha manavaka olona hianareo, dia manota, ary ny lalàna manameloka anareo ho mpandika lalàna. Fa na iza na iza mitandrina ny lalàna rehetra nefa tafintohina amin’ny anankiray, dia meloka amin’ny fandikana azy rehetra. Fa Raintsika, Izay nandrara ny fijangajangana, dia nandrara koa ny famonoana olona. Koa raha tsy mijangajanga hianareo nefa mamono olona, dia mpandika lalàna. Mitenena sy manaova tahaka ny olona hotsaraina araka ny lalàna fahafahana. Fa tsy misy famindrampo ny fitsarana ho an’ilay tsy nanao famindrampo; ny famindrampo no mandresy ny fitsarana.

Ny Finoana Mitondra Asa

Inona no soa azo, ry rahalahy sy anabavy ô, raha misy milaza fa manana finoana nefa tsy manana asa? Mahavonjy azy va izany finoana izany? Ohatra fa misy rahalahy na anabavy tsy manana akanjo ampy ary tsy manana ny hanina isan’andro, ary misy anankiray aminareo manao aminy hoe: « Mandehana am-piadanana, mafana sy voky anie hianareo, » nefa tsy manome azy ny filan’ny tenany—inona no soa azo amin’izany? Toy izany koa ny finoana: raha tsy ao aminy ny asa, dia maty izy, na dia mitokana aza. Fa hisy hanao hoe: « Hianao manana finoana, ary izaho kosa manana asa. » Asehoy ahy ny finoanao tsy misy asa, dia izaho kosa hanehoko anao ny finoako avy amin’ny asako. Mino hianao fa iray ihany Raintsika; manao tsara hianao. Na ny demony aza mino izany—ary mangovitra. Tianao ho aseho anao va, ry olona adala, fa tsy misy ilana ny finoana raha tsy misy asa? Tsy nohamarinina tamin’ny asa va Abrahama razantsika, rehefa nanatitra an’i Isaka zanany teo ambonin’ny alitara? Hitanao fa niara-niasa tamin’ny asany ny finoana, ary ny asany no nahatanteraka ny finoana. Izany no nahatanteraka ny Soratra Masina manao hoe: « Nino an’i Raintsika i Abrahama, ary narefesina ho fahamarinana taminy izany, » ary nantsoina hoe sakaizan’i Raintsika izy. ^a Hitanareo fa ny olona dia ohamarinina amin’ny asa, fa tsy amin’ny finoana ihany. Toy izany koa, tsy nohamarinina tamin’ny asa va Rahaba ilay vehivavy mpijangajanga, rehefa nandray ireo iraka izy ka nampandeha azy ireo tamin’ny lalana hafa? Fa tahaka ny tena tsy misy fanahy dia maty, dia maty koa ny finoana tsy misy asa.