Yakup 2

2 ¹Kardeşlerim, yüce Rabbimiz İsa Mesih'e iman edenler olarak insanlar arasında ayrım yapmayın. ²Diyelim ki toplantınıza altın yüzüklü ve şık giysili bir adam giriyor; içeri yoksul, eski püskü giysili biri de giriyor. ³Şık giysili olana ilgi gösterip, «Sen şuraya, iyi yere otur» der, ama yoksula, «Sen orada dur» ya da «Ayaklarımın dibine, yere otur» derseniz, ⁴aranızda ayrım yapmış, kötü düşüncelerle yargıçlık etmiş olmaz mısınız? ⁵Dinleyin, sevgili kardeşlerim: Babamız, dünyanın gözünde yoksul olanları imanda zengin olsunlar ve kendisini sevenlere vaat ettiği egemenliğin mirasçıları olsunlar diye seçmedi mi? ⁶Ama siz yoksulu aşağıladınız. Sizi ezenler, mahkemelere sürükleyenler zenginler değil mi? ⁷Üzerinize çağrılan o değerli ada küfredenler onlar değil mi?

⁸Kutsal Yazı'daki, «Komşunu kendin gibi seveceksin» diyen o kral yasasını gerçekten yerine getirirseniz, iyi edersiniz.

⁹Ama insanlar arasında ayrım yaparsanız, günah işlemiş olursunuz; yasa da sizi çiğneyenler olarak suçlu çıkarır. ¹⁰Kim bütün yasayı yerine getirir de tek bir noktada tökezlerse, tümünü çiğnemekten suçlu olur. ¹¹Çünkü zina etmeyi yasaklayan Babamız, adam öldürmeyi de yasakladı. Öyleyse zina etmeyip de adam öldürürsen, yasayı çiğnemiş olursun. ¹²Özgürlük yasasıyla yargılanacak kişiler gibi konuşun ve davranın. ¹³Merhamet etmeyene yargı merhametsizdir; merhamet yargıya galip gelir.

Eyleme Dönüşen İman

¹⁴Kardeşlerim, biri iman ettiğini ileri sürer de eylemleri olmazsa, bunun ne yararı var? Böyle bir iman onu kurtarabilir mi? ¹⁵Diyelim ki bir erkek ya da kız kardeş çıplak ve günlük yiyecekten yoksun olsun. ¹⁶İçinizden biri de ona, «Esenlikle git, ısın ve doy» der, ama bedeninin gereksinimleri için hiçbir şey vermezse, bunun ne yararı var? ¹⁷Bunun gibi, iman da tek başına, eylemlerle birlikte olmazsa ölüdür. ¹⁸Ama biri şöyle diyecek: «Senin imanın var, benim de eylemlerim var.» Eylemlerin olmadan imanını bana göster; ben de imanımı eylemlerimle sana göstereyim. ¹⁹Babamız'ın bir olduğuna inanıyorsun; iyi ediyorsun. Cinler bile buna inanıyor ve titriyorlar. ²⁰Ey akılsız kişi, eylem olmadan imanın yararsız olduğunu sana kanıtlamamı ister misin? ²¹Atamız İbrahim, oğlu İshak'ı sunağın üzerinde sunduğunda, eylemleriyle aklanmadı mı? ²²Görüyorsun ki iman onun eylemleriyle birlikte etkindi ve iman, eylemlerle tamamlandı. ²³Böylece, «İbrahim Babamız'a iman etti ve bu ona doğruluk sayıldı» diyen Kutsal Yazı yerine gelmiş oldu; İbrahim, Babamız'ın dostu diye çağrıldı. ^a a v23 İbrahim yalnızca Babamız'a iman eden biri değildi; O'nun dostu diye çağrıldı. Babamız'ın peşimizden gelmesinin özü işte budur: kendisinden korkan kullar için değil, kendisini tanıyan dostlar için. ²⁴Görüyorsunuz ki insan yalnızca imanla değil, eylemlerle aklanır. ²⁵Aynı şekilde, fahişe Rahav da ulakları konuk edip onları başka bir yoldan gönderdiğinde eylemleriyle aklanmadı mı? ²⁶Ruhsuz beden nasıl ölüyse, eylemsiz iman da öyle ölüdür.