Η αγάπη δεν κάνει διακρίσεις
Το να δίνεται καλή θέση στον πλούσιο και στον φτωχό το πάτωμα κάνει την εκκλησία κριτή με πονηρά κίνητρα, ενώ ο Πατέρας μας διάλεξε τους φτωχούς για να είναι πλούσιοι στην πίστη. Η πίστη που ταΐζει τον πεινασμένο αδελφό μόνο με λόγια είναι νεκρή.
2 1Αδελφοί μου, εσείς που πιστεύετε στον ένδοξο Κύριό μας Ιησού Χριστό, μην κάνετε διακρίσεις. 2Ας πούμε πως μπαίνει στη συνάθροισή σας ένας άνθρωπος με χρυσό δαχτυλίδι και λαμπρά ρούχα, και μπαίνει κι ένας φτωχός με άθλια ρούχα. 3Αν προσέξετε αυτόν που φοράει τα λαμπρά ρούχα και πείτε: «Κάθισε εδώ, σε καλή θέση», ενώ στον φτωχό πείτε: «Εσύ στάσου εκεί πέρα» ή «Κάθισε χάμω κοντά στα πόδια μου», 4δεν κάνατε διακρίσεις μεταξύ σας και δεν γίνατε κριτές με πονηρές σκέψεις; 5Ακούστε, αγαπητοί μου αδελφοί: Δεν διάλεξε ο Πατέρας μας τους φτωχούς του κόσμου, για να είναι πλούσιοι στην πίστη και κληρονόμοι της βασιλείας που υποσχέθηκε σ’ εκείνους που τον αγαπούν; 6Εσείς όμως περιφρονήσατε τον φτωχό. Δεν σας καταπιέζουν οι πλούσιοι και δεν σας σέρνουν στα δικαστήρια; 7Αυτοί δεν βλασφημούν το τίμιο όνομα με το οποίο ονομαστήκατε;
8Αν πράγματι τηρείτε τον βασιλικό νόμο σύμφωνα με τη Γραφή: «Αγάπα τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου», κάνετε καλά.
9Αν όμως κάνετε διακρίσεις, αμαρτάνετε, και ο νόμος σας καταδικάζει ως παραβάτες. 10Όποιος τηρεί ολόκληρο τον νόμο αλλά σκοντάφτει σ’ ένα μόνο σημείο, γίνεται ένοχος παράβασης όλου του νόμου. 11Γιατί ο Πατέρας μας, που απαγόρευσε τη μοιχεία, απαγόρευσε και τον φόνο. Έτσι, αν δεν μοιχεύεις αλλά διαπράττεις φόνο, γίνεσαι παραβάτης του νόμου. 12Να μιλάτε και να ενεργείτε σαν άνθρωποι που θα κριθούν με τον νόμο της ελευθερίας. 13Η κρίση θα είναι ανελέητη για όποιον δεν έδειξε έλεος· το έλεος θριαμβεύει πάνω στην κρίση.
Η πίστη που ενεργεί
14Τι ωφελεί, αδελφοί μου, αν κάποιος ισχυρίζεται πως έχει πίστη αλλά δεν έχει έργα; Μπορεί τάχα αυτή η πίστη να τον σώσει; 15Ας υποθέσουμε πως ένας αδελφός ή μια αδελφή δεν έχουν ρούχα και τους λείπει η καθημερινή τροφή, 16και κάποιος από σας τους πει: «Πηγαίνετε στο καλό, ζεσταθείτε και χορτάστε», χωρίς όμως να τους δώσει τίποτε για τις ανάγκες του σώματός τους — τι τους ωφελεί αυτό; 17Το ίδιο και η πίστη: μόνη της, αν δεν συνοδεύεται από έργα, είναι νεκρή. 18Αλλά θα πει κάποιος: «Εσύ έχεις πίστη, κι εγώ έχω έργα». Δείξε μου την πίστη σου χωρίς έργα, κι εγώ θα σου δείξω την πίστη μου από τα έργα μου. 19Εσύ πιστεύεις πως ο Πατέρας μας είναι ένας· καλά κάνεις. Ακόμη και τα δαιμόνια το πιστεύουν αυτό — και τρέμουν. 20Θέλεις να σου αποδείξω, ανόητε άνθρωπε, πως η πίστη χωρίς έργα είναι ανώφελη; 21Ο Αβραάμ, ο πατέρας μας, δεν δικαιώθηκε με τα έργα του, όταν πρόσφερε τον γιο του τον Ισαάκ πάνω στο θυσιαστήριο; 22Βλέπεις πως η πίστη συνεργαζόταν με τα έργα του, και με τα έργα η πίστη ολοκληρώθηκε. 23Έτσι εκπληρώθηκε η Γραφή που λέει: «Ο Αβραάμ πίστεψε στον Πατέρα μας, κι αυτό του λογαριάστηκε ως δικαιοσύνη» — και ονομάστηκε φίλος του Πατέρα μας. a a v23 Ο Αβραάμ δεν ήταν απλώς κάποιος που πίστευε στον Πατέρα μας — ονομάστηκε φίλος του. Αυτή είναι η καρδιά του γιατί ο Πατέρας μας μάς αναζητά: όχι για δούλους που τον φοβούνται, αλλά για φίλους που τον γνωρίζουν. 24Βλέπετε πως ο άνθρωπος δικαιώνεται με τα έργα και όχι μόνο με την πίστη. 25Το ίδιο και η Ραάβ η πόρνη· δεν δικαιώθηκε κι αυτή με τα έργα της, όταν δέχτηκε τους αγγελιοφόρους και τους έστειλε από άλλον δρόμο; 26Όπως το σώμα χωρίς το πνεύμα είναι νεκρό, έτσι και η πίστη χωρίς τα έργα είναι νεκρή.