ପ୍ରେମ ପକ୍ଷପାତ କରେ ନାହିଁ

ଧନୀ ଲୋକକୁ ଭଲ ଆସନରେ ବସାଇ ଦରିଦ୍ରକୁ ଭୂମିରେ ବସାଇବା ମଣ୍ଡଳୀକୁ କୁଅଭିପ୍ରାୟ ଥିବା ଏକ ବିଚାରକ କରିଦିଏ, ଅଥଚ ଆମ ପିତା ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସରେ ଧନୀ ହେବା ପାଇଁ ମନୋନୀତ କଲେ। ଯେଉଁ ବିଶ୍ୱାସ ଭୋକିଲା ଭାଇକୁ କେବଳ କଥାରେ ଖୁଆଏ, ତାହା ମୃତ।

ଅଧ୍ୟାୟ 2।

ହେ ମୋହର ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମହିମାମୟ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ଵାସକାରୀ ହୋଇ ପକ୍ଷପାତ କର ନାହିଁ। ଯଦି କୌଣସି ଜଣେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଙ୍ଗୁରୀୟ ଓ ସୁନ୍ଦର ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସମାଜକୁ ଆସେ, ପୁଣି ଜଣେ ଦରିଦ୍ର ବ୍ୟକ୍ତି ମଳିନ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ମଧ୍ୟ ଆସେ, ଆଉ ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ସେହି ସୁନ୍ଦର ବସ୍ତ୍ର ପରିହିତ ଲୋକ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ କୁହ, “ଏଠାରେ, ଏହି ଉତ୍ତମ ଆସନରେ ବସ”, କିନ୍ତୁ ସେହି ଦରିଦ୍ର ଲୋକକୁ କୁହ, “ତୁମ୍ଭେ ସେଠାରେ ଠିଆ ହୁଅ”, କିମ୍ବା “ମୋହର ପାଦ ପାଖେ ଭୂମିରେ ବସ”, ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କି ଆପଣାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପକ୍ଷପାତ କରି ମନ୍ଦ ଅଭିପ୍ରାୟ ଦ୍ଵାରା ପରିଚାଳିତ ବିଚାରକର୍ତ୍ତା ହୋଇ ନାହଁ? ହେ ମୋହର ପ୍ରିୟ ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ, ଶୁଣ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କି ବିଶ୍ଵାସରେ ଧନୀ ଓ ଆପଣାଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ରାଜ୍ୟର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ହେବା ନିମନ୍ତେ ଜଗତର ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କରି ନାହାନ୍ତି? କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସେହି ଦରିଦ୍ର ଲୋକକୁ ଅପମାନ କଲ। ଧନୀମାନେ କି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟାଚାର କରନ୍ତି ନାହିଁ ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବିଚାରାଳୟକୁ ଟାଣି ନେଇ ନ ଥାଆନ୍ତି? ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଉଚ୍ଚାରିତ ସେହି ସମ୍ମାନଯୋଗ୍ୟ ନାମକୁ କି ସେମାନେ ନିନ୍ଦା କରୁ ନାହାନ୍ତି?

ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ, “ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀକୁ ଆପଣା ପରି ପ୍ରେମ କର” ବୋଲି ଯେଉଁ ରାଜକୀୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ତାହା ପ୍ରକୃତରେ ପାଳନ କର, ତେବେ ଉତ୍ତମ କର୍ମ କରୁଅଛ।

କିନ୍ତୁ ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ପକ୍ଷପାତ କର, ତେବେ ପାପ କରୁଅଛ, ଆଉ ବ୍ୟବସ୍ଥା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟବସ୍ଥାଲଙ୍ଘନକାରୀ ବୋଲି ଦୋଷୀ କରେ। ଯେକେହି ସମସ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଳନ କରେ, କିନ୍ତୁ ଗୋଟିଏ ବିଷୟରେ ଝୁଣ୍ଟି ପଡ଼େ, ସେ ସମସ୍ତ ବିଷୟରେ ଅପରାଧୀ ହୁଏ। କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଯେ ବ୍ୟଭିଚାର କରିବାକୁ ନିଷେଧ କଲେ, ସେ ନରହତ୍ୟା କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ନିଷେଧ କଲେ। ଅତଏବ ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ବ୍ୟଭିଚାର ନ କରି ମଧ୍ୟ ନରହତ୍ୟା କର, ତେବେ ତୁମ୍ଭେ ବ୍ୟବସ୍ଥାଲଙ୍ଘନକାରୀ ହୋଇଅଛ। ସ୍ଵାଧୀନତାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦ୍ଵାରା ବିଚାରିତ ହେବାକୁ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପରି କଥା କୁହ ଓ କର୍ମ କର। ଯେ ଦୟା ଦେଖାଇ ନାହିଁ, ତାହା ପ୍ରତି ବିଚାର ନିର୍ଦ୍ଦୟ ହେବ; ଦୟା ବିଚାର ଉପରେ ଜୟଯୁକ୍ତ ହୁଏ।

କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ବିଶ୍ଵାସ

ହେ ମୋହର ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ, ଯଦି କେହି କର୍ମ ବିନା ବିଶ୍ଵାସ ଥିବା ବୋଲି ଦାବି କରେ, ତେବେ ସେଥିରେ କେଉଁ ଲାଭ? ସେହି ବିଶ୍ଵାସ କି ତାହାକୁ ପରିତ୍ରାଣ କରିପାରିବ? ଯଦି କୌଣସି ଭାଇ କିମ୍ବା ଭଉଣୀ ବସ୍ତ୍ରହୀନ ଓ ଦୈନନ୍ଦିନ ଆହାର ବିନା ଥାଏ, ଆଉ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ସେମାନଙ୍କୁ କହେ, “ଶାନ୍ତିରେ ଯାଅ, ଉଷ୍ମ ହୁଅ ଓ ତୃପ୍ତ ହୁଅ”, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ଶାରୀରିକ ପ୍ରୟୋଜନ ନିମନ୍ତେ କିଛି ନ ଦିଏ, ତେବେ ସେଥିରେ କେଉଁ ଲାଭ? ସେହିପରି ବିଶ୍ଵାସ ମଧ୍ୟ, ଯଦି କର୍ମ ସହିତ ନ ଥାଏ, ତେବେ ଆପେ ଆପେ ମୃତ। କିନ୍ତୁ କେହି କହିବ, “ତୁମ୍ଭର ବିଶ୍ଵାସ ଅଛି, ଆଉ ମୋହର କର୍ମ ଅଛି।” କର୍ମ ବିନା ତୁମ୍ଭର ବିଶ୍ଵାସ ମୋତେ ଦେଖାଅ, ତେବେ ମୁଁ ମୋହର କର୍ମ ଦ୍ଵାରା ମୋହର ବିଶ୍ଵାସ ତୁମ୍ଭକୁ ଦେଖାଇବି। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯେ ଏକ, ଏହା ତୁମ୍ଭେ ବିଶ୍ଵାସ କର; ଉତ୍ତମ କର। ଭୂତମାନେ ମଧ୍ୟ ତାହା ବିଶ୍ଵାସ କରନ୍ତି, ଆଉ ଥରଥର ହୁଅନ୍ତି। ହେ ନିର୍ବୋଧ ମନୁଷ୍ୟ, କର୍ମ ବିନା ବିଶ୍ଵାସ ଯେ ନିଷ୍ଫଳ, ଏହା କି ତୁମ୍ଭେ ମୋʼଠାରୁ ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କର? ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷ ଅବ୍ରହାମ ଯେତେବେଳେ ଆପଣା ପୁତ୍ର ଇସ୍‌ହାକଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞବେଦି ଉପରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ କି କର୍ମ ଦ୍ଵାରା ଧାର୍ମିକ ଗଣିତ ହେଲେ ନାହିଁ? ତୁମ୍ଭେ ଦେଖୁଅଛ, ବିଶ୍ଵାସ ତାହାଙ୍କ କର୍ମ ସହିତ ସହକାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲା, ଆଉ କର୍ମ ଦ୍ଵାରା ବିଶ୍ଵାସ ସିଦ୍ଧ ହେଲା। ଏଥିରେ ଶାସ୍ତ୍ରର ଏହି ବଚନ ସଫଳ ହେଲା, “ଅବ୍ରହାମ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କଲେ, ଆଉ ତାହା ତାହାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଧାର୍ମିକତା ବୋଲି ଗଣିତ ହେଲା”; ଆଉ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବନ୍ଧୁ ବୋଲି ଖ୍ୟାତ ହେଲେ। ^a ତୁମ୍ଭେ ଦେଖୁଅଛ, ମନୁଷ୍ୟ କର୍ମ ଦ୍ଵାରା ଧାର୍ମିକ ଗଣିତ ହୁଏ, କେବଳ ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ନୁହେଁ। ସେହିପରି ରାହାବ ବେଶ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଯେତେବେଳେ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ଆଦରରେ ଗ୍ରହଣ କରି ଅନ୍ୟ ବାଟ ଦେଇ ବିଦାୟ କଲା, ସେତେବେଳେ କି କର୍ମ ଦ୍ଵାରା ଧାର୍ମିକ ଗଣିତ ହେଲା ନାହିଁ? ଆତ୍ମାବିହୀନ ଶରୀର ଯେପରି ମୃତ, ସେହିପରି କର୍ମବିହୀନ ବିଶ୍ଵାସ ମଧ୍ୟ ମୃତ।