هغه اور چې هيڅوک يې قابو کولے نۀ شى
ښوونکي له سخت قضاوت سره مخ دي، او لامل يې ژبه ده: سکان، سپرغۍ، داسې زهر چې هیڅوک يې رام نه شي کولی. همدا يوه خوله زموږ پلار ته برکت وايي او هغو خلکو ته ښېرا کوي چې د هغه په څېر جوړ شوي. ريښتينی حکمت په سوله ييز او مهربان چلند کې ښکاري، نه په ترخه لېوالتيا کې.
3 1اے زما وروڼو او خويندو، په تاسو کښې دې ډېر خلق اُستاذان نۀ جوړيږى، ځکه چې مونږ اُستاذانو ته به سخته محاسبه کيږى. 2ځکه چې مونږ ټول په ډېرو خبرو کښې تېروتنه کوو. کۀ څوک چې په خبرو کښې هيڅکله تېروتنه ونۀ کړى، نو هغه کامل سړے دے چې خپل ټول بدن هم قابو کولے شى. 3کۀ مونږ د آسونو په خولو کښې لغام ورکوو چې مونږ ته تابعدارى وکړى، نو مونږ د هغوئ ټول بدنونه هم چلوو. 4بيا په بيړو هم غور وکړئ چې که څۀ هم هغه لويې وى او د تېزو هواګانو په زور روانې وى، خو يو وړوکے پتوار يې هغه خوا ته چلوى چرته چې ناخُدا غواړى. 5همدغه شان ژبه د بدن يوه وړه برخه ده، خو د لويو شيانو لاف وهى. وګورئ چې يو وړوکے اور څومره لوئے ځنګل سوزوى! 6ژبه يو اور دے، د شرارت يوه دُنيا ده چې زمونږ د بدن په برخو کښې اېښودلے شوے ده. دا ټول بدن ګنداروى، د ژوند ټول دوران سوزوى او پخپله د دوزخ په اور سوزولے کيږى. a a v6 جهنم د يروشلم د باندې د حنوم دره وه، هغه ځائ چې خاشاک به پکښې سوزولے کېدو او د آخرى عدالت يوه نښه شوه — دلته، پخپله دوزخ. 7د هر قسم ځناور، مرغان، ښوئېدونکى ژوى او د سمندر مخلوق د اِنسان په وسيله رام کولے کيږى او رام کړے شوى دى، 8خو هيڅ اِنسان ژبه رام کولے نۀ شى. دا يو بېآرامه بدى ده چې د مرګونى زهرو نه ډکه ده. 9په دې سره مونږ د خپل پلار ثنا کوو او په دې سره هغه خلق لعنتوو چې د زمونږ د پلار په شکل پېدا کړے شوى دى. 10د هغې يوې خولې نه ثنا او لعنت دواړه راوځى. اے زما وروڼو او خويندو، داسې نۀ ښائى چې داسې وشى. 11آيا يو چينه د يوې سورى نه خوږې او تروې اوبه دواړه راوباسى؟ 12اے وروڼو او خويندو، آيا د اَنځر ونه زيتون نيولے شى، يا د انګورو ونه اَنځر؟ همدغه شان مالګينه چينه خوږې اوبه نۀ شى راکولے.
هغه حکمت چې د پاسه راځى
13په تاسو کښې څوک عقلمند او پوه دے؟ هغه دې خپل عملونه د ښۀ چال چلن په وسيله وښائى، د حکمت په عاجزۍ سره. 14خو کۀ ستاسو زړۀ د تروو حسد او خوداروزۍ نه ډک وى، نو لاف مۀ وهئ او د حق خلاف دروغ مۀ وايئ. 15دا هغه حکمت نۀ دے چې د پاسه راکوزيږى، بلکې دا ځمکنے، نفسانى او شيطانى دے. 16ځکه چې چرته چې حسد او خوداروزى وى، نو هلته به بېنظمى او هر قسم بد عمل وى. 17هغه حکمت چې د پاسه راځى، لومړے پاک دے، بيا د سلامتۍ مينه وال، نرم، خوشحاله کوونکے، د رحم او د ښو مېوو نه ډک، بېطرفه او صادق دے. 18او د صداقت فصل د سلامتۍ سره د هغه چا په وسيله کرلے کيږى چې سلامتى جوړوى.
