Seuneu nu Taya Saurang ge Bisa Ngajinakkeun

Guru-guru nyanghareupan pangadilan anu leuwih ketat, sarta alesanana nyaéta létah: kamudi, ruhay seuneu, racun anu taya nu bisa ngajinakkeun. Sungut anu sarua ngamulyakeun Rama urang jeung nyumpahan jalma anu dijieun nurutkeun sasaruaan-Na. Hikmah anu sajati katingali dina kalakuan anu ngadamaikeun jeung welas asih, lain ambisi anu pait.

Pasal 3.

Dulur-dulur, ulah loba ti aranjeun anu jaradi guru, sabab urang nu jaradi guru mah bakal narima pangadilan anu leuwih beurat. Sabab urang kabeh mindeng nyieun kasalahan dina rupa-rupa hal. Saha-saha anu teu kungsi salah dina ucapan, eta jalma geus sampurna, bisa ngadalian sakabeh awakna. Lamun urang nyelapkeun kadali kana sungut kuda sangkan ngesto ka urang, urang bisa ngatur sakabeh awakna. Tengetan deuih kapal: najan gede jeung didorong ku angin ribut, bisa dikamudikeun ku kamudi anu leutik pisan ka mana bae karep juru mudina. Kitu deui letah, najan ngan saeutik bagian awak, tapi sok agul ku perkara-perkara anu gede. Tengetan, seuneu anu saeutik bae bisa ngaduruk leuweung anu lega! Letah teh ibarat seuneu, hiji dunya kajahatan anu aya di antara bagian-bagian awak urang. Letah ngotoran sakabeh awak, ngahuru sakabeh lalakon hirup, sarta eta sorangan dihurukeun ku naraka. ^a Sagala rupa sato galak, manuk, nu ngarayap, jeung sato laut, bisa dijinakkeun, jeung geus dijinakkeun, ku manusa, tapi taya saurang manusa ge anu bisa ngajinakkeun letah. Letah teh kajahatan anu teu daek repeh, pinuh ku racun anu matak paeh. Ku letah urang muji ka Rama urang; ku letah keneh urang nyapa jalma-jalma anu dijadikeun sarupa jeung Rama urang. Tina sungut anu sarua kaluar pamujian jeung panyapa. Dulur-dulur, hal ieu teu meunang kajadian. Naha hiji cinyusu bisa ngaluarkeun cai tawar jeung cai pait tina liang anu sarua? Dulur-dulur, naha tangkal ara bisa buahan jetun, atawa tangkal anggur buahan ara? Kitu deui cinyusu asin moal bisa ngaluarkeun cai tawar.

Kawijaksanaan ti Luhur

Saha ti aranjeun anu bijaksana tur boga pangarti? Pek tembongkeun lampahna ku paripolah anu hade, dibarengan ku karendahan hate anu asalna tina kawijaksanaan. Tapi lamun hate aranjeun pinuh ku sirik anu pait jeung hawa napsu hayang meunang sorangan, ulah agul atawa ngabohong ngalawan bebeneran. Eta lain kawijaksanaan anu turun ti luhur, tapi asalna ti dunya, lain ti Roh, sarta asalna ti setan. Sabab di mana aya sirik jeung hawa napsu hayang meunang sorangan, di dinya bakal aya karusuhan jeung sagala rupa pagawean anu hina. Ari kawijaksanaan ti luhur mah: munggaran suci, tuluy resep kana karapihan, lemah lembut, daek narima pituduh, pinuh ku welas asih jeung bungbuahan anu hade, teu pilih kasih, sarta tulus. Jeung buah kabeneran teh dipelakna kalawan karapihan ku jalma-jalma anu daraek nyieun karapihan.