2 ነገሥት 18

18 ¹የእስራኤል ንጉሥ የኤላ ልጅ ሆሴዕ በነገሠ በሦስተኛው ዓመት፣ የአካዝ ልጅ ሕዝቅያስ በይሁዳ ላይ ነገሠ። ²በነገሠ ጊዜ ዕድሜው ሃያ አምስት ዓመት ነበር፤ በኢየሩሳሌምም ሃያ ዘጠኝ ዓመት ነገሠ። የእናቱ ስም የዘካርያስ ልጅ አብያ ነበር። ³አባቱ ዳዊት እንዳደረገው፣ በአባታችን ፊት መልካም የሆነውን አደረገ። ⁴የኰረብታ ላይ መስገጃዎችን አስወገደ፤ የማምለኪያ ዐምዶችን ሰባበረ፤ የአሼራን ምሰሶ ቈረጠ፤ ሙሴ የሠራውንም የናስ እባብ ሰባብሮ ጨፈለቀ፤ እስከዚያ ጊዜ ድረስ እስራኤላውያን ዕጣን ያጥኑለት ነበርና ነሐሽታን ተብሎ ይጠራ ነበር። ^a a v4 ነሐሽታን ማለት “የናስ ነገር” ማለት ነው — እባቡ የሆነበት የናስ ጣዖት የተሰጠው የናቅ ስም ነው፤ ቀድሞ ከአባታችን የመጣ እውነተኛ ምልክት የነበረ፣ አሁን ግን በስሕተት ይመለክ የነበረ ነው። ⁵የእስራኤልን አምላክ አባታችንን ታመነ፤ ከእርሱ በፊትም ሆነ በኋላ ከይሁዳ ነገሥታት እንደ እርሱ ያለ አልነበረም። ⁶ከአባታችን ተጠጋ፤ ከመከተልም ከቶ አልተለየም፤ አባታችን ሙሴን ያዘዘውን ትእዛዛትም ጠበቀ። ⁷አባታችን ከእርሱ ጋር ነበርና በወጣበት ሁሉ ተከናወነለት። በአሦር ንጉሥ ላይ ዐመፀ፤ ሊገዛለትም እምቢ አለ። ⁸ፍልስጥኤማውያንን ከመጠበቂያ ግንብ አንሥቶ እስከ ተመሸገች ከተማ ድረስ፣ እስከ ጋዛና ድንበሮቿ ድረስ መታ።

⁹በሕዝቅያስ በአራተኛው ዓመት፣ እርሱም የእስራኤል ንጉሥ የኤላ ልጅ ሆሴዕ በሰባተኛው ዓመት፣ የአሦር ንጉሥ ስልምናሶር በሰማርያ ላይ ዘምቶ ከበባት። ¹⁰ከሦስት ዓመት በኋላም ያዟት፤ በሕዝቅያስ በስድስተኛው ዓመት፣ የእስራኤል ንጉሥ ሆሴዕ በዘጠነኛው ዓመት ሰማርያ ተያዘች። ¹¹የአሦር ንጉሥም እስራኤልን ወደ አሦር አፈለሳቸው፤ በካላ፣ በጎዛን በካቦር ወንዝ አጠገብ፣ በሜዶንም ከተሞች አስፈራቸው፤ ¹²ይህም የሆነው የአባታችንን ድምፅ ስላልሰሙ፣ ኪዳኑንም ስለ ተላለፉ ነው፤ የአባታችን አገልጋይ ሙሴ ያዘዘውን ሁሉ አልሰሙም፣ አላደረጉትምም።

አሦር በይሁዳ ላይ ዘመተ

¹³በንጉሥ ሕዝቅያስ በዐሥራ አራተኛው ዓመት፣ የአሦር ንጉሥ ሰናክሬም የተመሸጉትን የይሁዳ ከተሞች ሁሉ አጠቃ፣ ያዛቸውም። ¹⁴የይሁዳ ንጉሥ ሕዝቅያስም ለኪሶ ወዳለው የአሦር ንጉሥ እንዲህ ብሎ ላከ፤ “በድያለሁ፤ ተመለስ፤ የምትጭንብኝን ሁሉ እሸከማለሁ።” የአሦርም ንጉሥ በይሁዳ ንጉሥ በሕዝቅያስ ላይ ወደ አሥራ አንድ ቶን ያህል ብርና አንድ ቶን ወርቅ ጫነበት። ¹⁵ሕዝቅያስም በአባታችን ቤትና በቤተ መንግሥቱ ግምጃ ቤቶች የተገኘውን ብር ሁሉ ሰጠው። ¹⁶በዚያን ጊዜ ሕዝቅያስ የይሁዳ ንጉሥ ሕዝቅያስ ራሱ ባለበሰው በአባታችን ቤተ መቅደስ በሮችና በመቃኖች ላይ ያለውን ወርቅ ገፎ ለአሦር ንጉሥ ሰጠው።

¹⁷የአሦር ንጉሥ ከለኪሶ ዋና አዛዡን፣ ከፍተኛ ሹሙንና የጦር አዛዡን ከብዙ ሠራዊት ጋር ወደ ኢየሩሳሌም ወደ ንጉሥ ሕዝቅያስ ላከ። ወደ ኢየሩሳሌምም ወጥተው፣ ልብስ አጣቢዎች ዕርሻ ወደሚወስደው መንገድ አጠገብ ባለው በላይኛው ኵሬ የውሃ ቦይ ዘንድ ቆሙ። ¹⁸ንጉሡንም ጠሩ፤ የቤተ መንግሥቱ አዛዥ የኬልቅያስ ልጅ ኤልያቅም፣ ጸሐፊው ሳቤናና ታሪክ መዝጋቢው የአሳፍ ልጅ ኢዮአክ ወደ እነርሱ ወጡ። ¹⁹የጦር አዛዡም እንዲህ አላቸው፤ “ሕዝቅያስን እንዲህ በሉት፤ ታላቁ ንጉሥ የሆነው የአሦር ንጉሥ እንዲህ ይላል፤ ይህ የታመንኸው ትምክህት ምንድር ነው? ²⁰‘ለጦርነት ዘዴና ብርታት አለኝ’ ትላለህ፤ ነገር ግን ይህ ባዶ ወሬ ነው። ታዲያ በእኔ ላይ ያመፅኸው በማን ታምነህ ነው? ²¹እነሆ፣ በግብፅ ትታመናለህ፤ እርሷም የተሰበረ ሸንበቆ በትር ናት፤ የተደገፈባት ሰው እጅ ትወጋለች። የግብፅ ንጉሥ ፈርዖንም በእርሱ በሚታመኑ ሁሉ ላይ እንዲሁ ነው። ²²ነገር ግን፣ ‘በአምላካችን በእግዚአብሔር እንታመናለን’ ብትሉኝ፣ ሕዝቅያስ የኰረብታ ላይ መስገጃዎቹንና መሠዊያዎቹን ያስወገደው፣ ይሁዳንና ኢየሩሳሌምንም ‘በዚህ በኢየሩሳሌም ባለው መሠዊያ ፊት ስገዱ’ ያላቸው እርሱ አይደለምን? ²³አሁንም ከጌታዬ ከአሦር ንጉሥ ጋር ተወራረድ፤ ፈረሶቹን የሚጫኑ ፈረሰኞች ልታገኝ ብትችል፣ ሁለት ሺህ ፈረስ እሰጥሃለሁ። ²⁴ለሠረገሎችና ለፈረሰኞች በግብፅ እየታመንህ፣ ከጌታዬ አገልጋዮች መካከል አንዱን ትንሽ መኰንን እንኳ እንዴት መመለስ ትችላለህ? ²⁵ታዲያ ይህን ስፍራ ላጠፋ የወጣሁት ያለ እግዚአብሔር ፈቃድ ነውን? እግዚአብሔር ራሱ፣ ‘በዚህ ምድር ላይ ዝመት፤ አጥፋውም’ ብሎ ነገረኝ።”

²⁶የኬልቅያስ ልጅ ኤልያቅም፣ ሳቤናና ኢዮአክም የጦር አዛዡን እንዲህ አሉት፤ “እባክህ፣ እኛ አገልጋዮችህ የምንረዳው ስለ ሆነ በአራም ቋንቋ ተናገረን፤ በቅጥሩ ላይ ያሉት ሕዝብ እየሰሙ በዕብራይስጥ ቋንቋ አትናገረን።”

²⁷የጦር አዛዡ ግን እንዲህ ብሎ መለሰ፤ “ጌታዬ ይህን እንድናገር የላከኝ ለጌታህና ለአንተ ብቻ ነውን? ከእናንተ ጋር ዐይነ ምድራቸውን ሊበሉ፣ ሽንታቸውንም ሊጠጡ በቅጥሩ ላይ ለተቀመጡት ሰዎች አይደለምን?”

²⁸ከዚያም የጦር አዛዡ ቆሞ በዕብራይስጥ ቋንቋ በታላቅ ድምፅ እንዲህ ብሎ ጮኸ፤ “የታላቁን ንጉሥ፣ የአሦርን ንጉሥ ቃል ስሙ! ²⁹ንጉሡ እንዲህ ይላል፤ ሕዝቅያስ አያታልላችሁ፤ ከእጁ ሊያድናችሁ አይችልምና። ³⁰ሕዝቅያስም፣ ‘እግዚአብሔር በእርግጥ ያድነናል፤ ይህች ከተማ በአሦር ንጉሥ እጅ አትወድቅም’ እያለ በእግዚአብሔር እንድትታመኑ አያድርጋችሁ። ³¹ሕዝቅያስን አትስሙ፤ የአሦር ንጉሥ እንዲህ ይላልና፤ ከእኔ ጋር ዕርቅ አድርጉ፤ ወደ እኔም ውጡ፤ እያንዳንዳችሁም ከወይናችሁና ከበለሳችሁ ትበላላችሁ፤ ከጕድጓድ ውሃችሁም ትጠጣላችሁ፤ ³²ይህም እንደ እናንተ ወደምትመስል ምድር፣ ወደ እህልና ወደ አዲስ ወይን ጠጅ፣ ወደ እንጀራና ወደ ወይን ተክል፣ ወደ ወይራ ዛፍና ወደ ማር ምድር እስከማወስዳችሁ ድረስ ነው፤ ይህም እንድትኖሩ እንጂ እንዳትሞቱ ነው። ሕዝቅያስ፣ ‘እግዚአብሔር ያድነናል’ ብሎ ሲያስታችሁ አትስሙት። ³³ከአሕዛብ አማልክት የትኛውስ ምድሩን ከአሦር ንጉሥ እጅ አድኖ ያውቃልን? ³⁴የሐማትና የአርጳድ አማልክት የት አሉ? የሰፈርዋይም፣ የሄናና የኢዋ አማልክትስ የት አሉ? ሰማርያንስ ከእጄ አድነዋታልን? ³⁵ከእነዚህ ምድሮች ሁሉ አማልክት የትኛው ምድሩን ከእጄ አድኖ ነው እግዚአብሔር ኢየሩሳሌምን ከእጄ የሚያድናት?”

³⁶ሕዝቡ ግን ዝም አሉ፤ አንዲትም ቃል አልመለሱለትም፤ ንጉሡ፣ “አትመልሱለት” ብሎ አዝዞ ነበርና። ³⁷የቤተ መንግሥቱ አዛዥ የኬልቅያስ ልጅ ኤልያቅም፣ ጸሐፊው ሳቤናና ታሪክ መዝጋቢው የአሳፍ ልጅ ኢዮአክም ልብሳቸውን ቀድደው ወደ ሕዝቅያስ መጡ፤ የጦር አዛዡንም ቃል ነገሩት።