دوېم بادشاهان 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹د اِسرائيل د بادشاه د ايلاه د زوئ د هوشع په دريم کال کښې، د اخاز زوئ حِزقياه د يهوداه بادشاه شو. ²کله چې بادشاه شو نو پنځۀ ويشت کلن وو، او يروشلم کښې يې نهه ويشت کاله بادشاهى وکړه. د هغۀ د مور نوم ابيا وو، چې د زکرياه لور وه. ³هغۀ هغه څۀ وکړل چې د زمونږ پلار په نظر کښې سم وو، لکه څنګه چې د هغۀ پلار داؤد کړى وُو. ⁴هغۀ اوچت ځايونه لرې کړل، مقدس ستنې يې مات کړې، د اشيراه بوت يې راوغورزولو، او هغه برنجى مار يې ټوټه ټوټه کړو چې موسىٰ جوړ کړے وو، ځکه چې تر هغه وخته پورې اِسرائيليانو هغۀ ته لوبان سوزولو، او هغه ته نحُشتان وئيلو. ^a a v4 د نحُشتان مطلب ”برنجى څيز“ دے — دا د هغه برنجى بوت دپاره يو سپکوونکے نوم دے چې مار ترې جوړ شوے وو، چې کله د زمونږ پلار له طرفه يوه رښتينې نښه وه خو اوس يې په غلط ډول عبادت کېدلو. ⁵هغۀ په زمونږ پلار، د اِسرائيل په خُدائ پاک باندې توکل وکړو. د يهوداه په ټولو بادشاهانو کښې، نۀ مخکښې او نۀ وروستو، د هغۀ په شان بل څوک نۀ وو. ⁶هغه په زمونږ پلار پورې ټينګ وچمبړلو، هيڅکله يې د هغۀ پيروى نۀ پرېښوده، او هغه حُکمونه يې وساتل چې زمونږ پلار موسىٰ ته ورکړى وُو. ⁷چرته چې به لاړو، هلته به بريالے شو، ځکه چې زمونږ پلار د هغۀ سره وو. هغۀ د اسوريه د بادشاه خلاف بغاوت وکړو او د هغۀ خدمت کول يې انکار کړل. ⁸هغۀ فلسطينيان تر غزه او د هغې تر پولو پورې ووهل، د څوکيدارۍ د برج نه تر مضبوط ښار پورې.

⁹د حِزقياه په څلورم کال کښې، چې د اِسرائيل د بادشاه د ايلاه د زوئ د هوشع اووم کال وو، د اسوريه بادشاه شلمنسر د سامريه خلاف راغلو او محاصره يې کړه. ¹⁰درې کاله وروستو هغه ونيولے شوه، د حِزقياه په شپږم کال کښې، چې د اِسرائيل د بادشاه د هوشع نهم کال وو، سامريه ونيولے شوه. ¹¹د اسوريه بادشاه اِسرائيل اسوريه ته جلاوطن کړو، او په حَلَح کښې، د ګوزان د حَبور په سيند باندې او د مادى په ښارونو کښې يې مېشت کړل، ¹²ځکه چې هغوئ د زمونږ پلار آواز ته غوږ نۀ نيولو او د هغۀ لوظ يې مات کړو — هر هغه څۀ چې د زمونږ پلار خادم موسىٰ حُکم کړے وو — نۀ يې اورېدل او نۀ يې کول.

اسوريه د يهوداه خلاف راځى

¹³د بادشاه د حِزقياه په څوارلسم کال کښې، د اسوريه بادشاه سنحيريب د يهوداه په ټولو مضبوطو ښارونو حمله وکړه او ونيول يې. ¹⁴نو د يهوداه بادشاه حِزقياه د اسوريه بادشاه ته، چې لکيش کښې وو، پيغام ولېږلو چې، ”ما ګناه کړې ده؛ تۀ بيرته لاړ شه، او څۀ چې تۀ په ما باندې وضع کړې هغه به زۀ وزغمم.“ د اسوريه بادشاه د يهوداه په بادشاه حِزقياه باندې شاوخوا يوولس ټنه سپين زر او يو ټن سره زر وضع کړل. ¹⁵حِزقياه هغۀ ته ټول هغه سپين زر ورکړل چې د زمونږ پلار په کور کښې او د بادشاه په خزانو کښې موندلے شوى وُو. ¹⁶په هغه وخت کښې حِزقياه د زمونږ پلار د معبد د دروازو او د چوکاټونو نه سره زر پرېکړل، چې د يهوداه بادشاه حِزقياه پرې پوښلى وُو، او د اسوريه بادشاه ته يې ورکړل.

¹⁷د اسوريه بادشاه خپل لوئ سپه سالار، مشر عهدېدار او ميدانى قوماندان د يوې لويې فوځ سره د لکيش نه د بادشاه حِزقياه طرف ته يروشلم ته ولېږل. هغوئ يروشلم ته راغلل او د بره تالاب د نهر په غاړه، د ګودر کوونکى د پټى په لار باندې ودرېدل. ¹⁸هغوئ بادشاه راوغوښتلو، نو د حِلقياه زوئ الياقيم، چې د محل مشر وو، د کاتب شبناه او د اساف د زوئ يوآخ، چې تاريخ ليکونکے وو، سره هغوئ ته راووتلو. ¹⁹ميدانى قوماندان هغوئ ته ووئيل چې، ”حِزقياه ته ووايئ: لوئ بادشاه، د اسوريه بادشاه، دا وائى: دا څۀ توکل دے چې تاسو پرې توکل کوئ؟ ²⁰تۀ وايې: د جنګ دپاره منصوبه او طاقت شته — خو دا بس خالى خبرې دى. اوس، تۀ په چا باندې توکل کوې چې زما خلاف دې بغاوت وکړو؟ ²¹ګوره، تۀ په مصر باندې توکل کوې، په هغه ماتې ناخه د نرى باندې چې هر څوک پرې تکيه کوى د هغۀ لاس به سورے کړى. د مصر بادشاه فرعون د هر هغه چا دپاره داسې دے چې په هغۀ باندې توکل کوى. ²²خو کۀ تۀ راته ووايې چې، ’مونږ په مالِک خُدائ، خپل خُدائ پاک باندې توکل کوو،‘ نو آيا دا هم هغه نۀ دے چې د هغۀ اوچت ځايونه او قربان‌ګاهونه حِزقياه لرې کړل، او يهوداه او يروشلم ته يې ووئيل چې، ’د يروشلم د دې قربان‌ګاه په مخکښې عبادت کوئ‘؟ ²³اوس زما مالِک، د اسوريه بادشاه سره شرط وتړه: زۀ به تا له دوه زره آسونه درکړم کۀ تۀ پرې سواره کښېنولے شې. ²⁴نو تۀ به د زما د مالِک د تر ټولو کمزورو خادمانو نه يو عهدېدار څنګه بيرته کولے شې، چې د رتهونو او سپرو دپاره په مصر باندې توکل کوې؟ ²⁵آيا زۀ د مالِک خُدائ نه بغير د دې ځائ د تباهۍ دپاره راغلے يم؟ مالِک خُدائ ما ته وفرمائيل: د دې مُلک خلاف لاړ شه، او تباه يې کړه.“

²⁶د حِلقياه زوئ الياقيم، شبناه او يوآخ ميدانى قوماندان ته ووئيل چې، ”مهربانى وکړه، مونږ خپلو خادمانو سره په آرامى ژبه خبرې وکړه — مونږ هغه پوهيږو. مونږ سره په عبرانى ژبه خبرې مۀ کوه، چې د دېوال په سر خلق اوريدلى شى.“

²⁷ميدانى قوماندان جواب ورکړو چې، ”آيا زما مالِک زۀ ستا مالِک او تا ته د دې خبرو وئيلو دپاره لېږلے يم، او نۀ هغه کسانو ته چې د دېوال په سر دى، چې تاسو سره به خپله ګُو خورى او خپل متياز به څښى؟“

²⁸بيا ميدانى قوماندان ودرېدلو او په عبرانى ژبه يې په لوړ آواز چغه کړه چې، ”د لوئ بادشاه، د اسوريه د بادشاه خبره واورئ! ²⁹بادشاه دا وائى: حِزقياه دې تاسو مۀ دوکه کوى، ځکه چې هغه تاسو د ما د لاس نه نۀ شى خلاصولے. ³⁰حِزقياه دې تاسو په مالِک خُدائ باندې توکل مۀ کوى، چې وائى، ’مالِک خُدائ به خامخا مونږ خلاص کړى؛ دا ښار به د اسوريه د بادشاه په لاس کښې نۀ ورکوى.‘ ³¹حِزقياه ته غوږ مۀ نيسئ. د اسوريه بادشاه دا وائى: زما سره سوله وکړئ او زما طرف ته راووځئ — نو هر يو به مو د خپلې انګورو او د خپلې انځرې نه خورى، او د خپل ګودر نه به اوبۀ څښى، ³²ترڅو چې زۀ تاسو ستاسو د مُلک په شان يو مُلک ته بوځم — د غلې، د نوى شرابو، د ډوډۍ، د انګورو د باغونو، د زيتونو د ونو او د شاتو مُلک — دې دپاره چې تاسو ژوندى پاتې شئ، نۀ چې ومرئ. حِزقياه ته غوږ مۀ نيسئ؛ هغه تاسو ګمراه کوى کله چې وائى، ’مالِک خُدائ به مونږ خلاص کړى.‘ ³³آيا د قومونو له بتانو نه کوم بت خپل مُلک د اسوريه د بادشاه د لاس نه خلاص کړے دے؟ ³⁴د حمات او د ارفاد بتان چرته دى؟ د سفروايم، د هينع او د عواه بتان چرته دى؟ آيا هغوئ سامريه زما د لاس نه بچ کړه؟ ³⁵د دې ټولو مُلکونو له ټولو بتانو نه کوم يو خپل مُلک زما د لاس نه بچ کړو، چې مالِک خُدائ به يروشلم زما د لاس نه بچ کړى؟“

³⁶خو خلق چپ پاتې شول او يوه خبره هم يې جواب ورنۀ کړو، ځکه چې بادشاه حُکم کړے وو چې، ”هغۀ ته جواب مۀ ورکوئ.“ ³⁷بيا د حِلقياه زوئ الياقيم چې د محل منتظم وو، کاتب شبناه، او د اساف زوئ يوآخ چې تاريخ ليکونکے وو، شلولو کميسونو سره حِزقياه ته راغلل او د ميدانى قوماندان خبرې يې هغۀ ته ووئيلې.